Her gün travmalarımla boğuşuyorum rica edersem yardım eder misiniz?

Olmadığım bı ameliyat yüzünden

Bı kaza geçirdim küçükken

Serçe parmağım arada kalmıştı kurtardigimda hissetmiyordum ve mosmor olmuştu eve gittim ağlaya ağlaya annemler görünce bı şey olmaz iyileşir dediler doktora da goturmediler sonradan duzeltemedigimi farkettim şişmiştir falan dediler geçer dediler geçmesini bekledim öyle kaldı geçmedi hiç daha sonra tendonunun kaza sırasında koptuğunu öğrendim yamuk bı şekilde kaynamış doktora artık kendim gidicek yasa geldigimde gittim ben de haliyle o zaman öğrendim

Tedavi için geç kalmış olduğumu soyledi şu anki haliyle cerrahi müdahale etmekten başka bir tedavi seçeneği görünmüyor dedi ameliyatın basarisiz olma ihtimali de var

Kendimi normal hissedemiyorum annemleri suçluyorum zamaninda doktora goturmediler diye parmağımı hep gizliyorum falan işte

Zor geliyor özgüvenli gözükmek hiçbir şeyim yokmuş gibi davranmak her şey yolunda imani vermek zor geliyor eksik bı şeyler varmış gibi hep hissediyorum

Her şey yolunda imajı*

Evet

Sevgisiz büyümenin zararları

Duygusal anlamda çok zayıf biriyim

Bu yüzden basedemiyorum kimi zaman

Ailemse kendi halinde bı aile çocuklara ayirilacak vakit yok diyelim

Ben şu an yaralarımı kendim sarmaya çalışıyorum ne kadar zor olsada

Yalnız oldugumu bilmek bazen çok ağrıtıyor başımı ama alıştım en sonunda bu duruma

Onlarla yaşamak istemiyorum ama ben sınava hazırlanmak için onlarla yaşamak zorundayım daha henüz iş sahibi değilim kendi evimi kuracak yaşta seviyede değilim ne yazık ki

Daha üniversite var önümde yaşım daha 19

Evet var

Ne gelirse gidicem bu sene

Yeterki başka şehir olsun

Evet ben de bundan eminim

Ya aslında bu sene gidicektim 4 yilliklar gelmiyordu gitmek istemedim 2 yıllıklara

Şu an pismanim keşke gitseydim diyorum

Bı kaza geçirdim çocukken

O kazadan kalan bı sakatlığım var

Profesyonel destek için maddi durumum elvermiyor ne yazık ki

Ailemi çok sucladim böyle bı olayda nasıl bu kadar sorumsuz olurlar beni hastaneye goturmediler diye

Ben de öyle umuyorum ama artık gelecek hakkında zerre düşünmek istemiyorum

Teşekkürler dileklerin için

Öyle gibi bı his var biliyon mu

Bazen engelli olduğumu düşünüyorum

Yaşıtlarımdan farklı olduğumu daha zayıf çelimsiz göründüğümü falan düşünüyorum

Böyle sakatlığı olmayan kişileri görünce kıskanıyorum bazen istemeden sonra tekrar derin nefes alma ihtiyacı duyuyorum çünkü anlık olarak gidip geliyorum bazen

Evet ama doktor şey demisti tedavi için geç kaldınız zamanında gelseydiniz çok basitti tedavisi diye

Bunu duyunca artık yapabileceğim bı şey kalmadı ömür boyu bu parmak benle kalıcak diye düşündüm

Sonra dedim ben kusurluyum kendime

Ben iticiyim sorunluyum engelliyim böyle geldi düşünceler

Sonra kabullenememeler

Arkadaş ortaminda özgüvensizlik hep yalnız kalma isteği hep bı vurdumduymazlik

Ben farklı farklı doktorlara gittim içim rahat olsun diye bı doktor beni resmen yıkmıştı o gün sert bı tavırla artık gitti o parmak geri dönüşü yok geçmiş olsun deyip gönderdi

O gün pişkin pişkin eve geldim hala unutamiyorum

Beni suçladı zamanında niye doktora görünmedin diye

Çocuğum ben nerden bilicem

Ve sanki büyük bı şey kaybetmişim gibi hissettim