Kekeme olduğum için durumuma çok üzülüyorum sizce ne yapmalıyım?

Öncelikle iyi geceler hepinize size içimi dökmek istiyorum ve yaşadıklarımı anlatmak istiyorum okursanız sevinirim ben kekemeyim ve bu duruma çok üzülüyorum 18 yaşındayım kendi yaşıtlarımı görünce bir de kendime bakıyorum çok üzülüyorum kendi halime onlardan daha geride kalmış gibi hissediyorum kendimi yaşıtlarıma bakıyorum hepsi konuşması güzel akıcı konuşan ve göz açık öz güveni yüksek insanlar şimdi size içimi dökmek istiyorum ve yaşadıklarımı anlatmak istiyorum ben kekeme biriyim kekemeliğim sonradan başladı 3-4 yıl falan oluyor kekemeliğim başlayalı mesela en basitinden her gün fırına ekmek almaya gidiyorum orada kaç tane ekmek ve hangi çeşit ekmekleri alacağımı adama zar zor söyleyebiliyorum ailem beni ekmek almaya gönderince her gün bana fırıncıya söyle bana güzel ekmekler verin pişkin ve kızarmış olsun diyor ama ben söyleyemiyorum adam da rastgele ekmekler seçip bana veriyor sonra evde babam bana kızıyor sen pişkin ve kızarmış ekmek almıyorsun aldığın ekmekler güzel değil adama niye söylemiyorsun pişkin olsun diye senin dilin yok mu diye bugün de bana kızdı sonra geçen günlerde babamla birlikte sürücü kursuna ve tekrar mezuna kaldığım için dershaneye kaydolmaya gittim orada kayıt yaparken benden tc kimlik numaramı ve telefon numaramı ve doğum tarihimi istediler bende söyleyemedim kekeledim konuşurken dilim kilitlendi zar zor söyleyebildim sonra o zaman babam bana kızdı sen niye konuşmuyorsun diye sonra sağlık ocağına gidiyorum bazen ilaçlarımı yazdırmak için orada kayıt açan sekretere kimliğimi veriyorum bana aile hekiminin ismi ne diye soruyor ben zar zor söyleyebiliyorum sonra eczaneye ilaç almaya gidiyorum orada alacağım ilaçların adını zar zor söyleyebiliyorum bir de ben geçen yıl dershaneye gidiyordum 1 gün çok hastaydım karnım ağrıyordu dayanamadım eve erken geldim o gün de annem evde değildi bende 1 saat kapıda bekledim annem gelene kadar o zaman telefonum da yoktu bozulmuştu kullanamıyordum bu yüzden annemi arayamadım kapı komşuların da telefonunu isteyip arayamadım hem utandım hemde kekemeliğim yüzünden telefonla konuşma fobim var telefonda güzel konuşamıyorum sonra annem eve geldi bana kızdı bir sürü şey söyledi hiç arkadaşım da yok normalde telefonum hiç çalmaz bile beni arayan soran kimse yok kekemeliği yenmek için bir sürü doktorlara hacılara hocalara türbelere gittik ama bir faydası olmadı şu an kendi imkanlarımla kekemeliği yenmeye çalışıyorum her gün tam 2 saat sesli kitap okuyorum kekemeliği yenmek için ama sesli kitap okurken de çok kekeliyorum çoğu yerde takılıyorum hatta çoğu kelimeleri defalarca kez tekrarlıyorum kitabı güzel okuyamıyorum ama yinede bir umut işte kekemeliği yenmek için okuyorum. Sizce ne yapmalıyım bunu yenmek için? Kekeme olduğum için durumuma çok üzülüyorum sizce ne yapmalıyım?