Psikiyatriye gitmek memuriyete engel mi?

Ne diyeceğimi bilemedim. Şok edici..

Evet onu biliyorum internette de öyle yazıyor ama işte hani normal polislik askerlik dışı mesleklerde de böyle bir sorun oluyor mu? Tanı alırsam ileride önüme çıkar mı?

İşte öyle olmuyor ki, geleceğimi de düşünmem lazım.

Haklısın sanırım ama bilemiyorum işte sadece benim kararım değil bu ailemi etkileyecek bir olay çünkü beni iyi biliyorlar onlara yansıtmamaya çalışıyorum

kronik bir rahatsizliksa peki çünkü 3 yıldır devam eden bir şey

haklısınız

teşekkürler

Aslında bir nevi ihmal ama düşündüğünüz manada değil, okula gitmek istemediğimde asosyal davranmaya başladığımda götürülseydim bu noktaya gelmezdim. Bu bakımdan ailemin de ihmali var.

Teşekkür ederim, teşvikiniz için minnettarım ☀️

Sadece ilaçla tedavi olmaz bu konuda sizinde gayretiniz oldukça önemli. İlaçlar sizi belli bir noktaya kadar getirir bazı şeyleri kafanızda oturtmanız gerekiyor bunun için de psikoterapi görmek ve güvenmediginiz kişiyi sorgulamak iyi gelebilir. Soracağınız sorular şu şekilde olabilir, Ben neden bu insana güvenmiyorum? Bu insanın bana karşı bir hatası, yanlış tutumu oldu mu? gibi soruları kendinize sorup cevaplayarak rahatlayabilirsiniz.

Anlıyorum sizi, burada bir travma söz konusu. Şunu düşünmenizi istiyorum, herkes o kadın gibi değil, herkes farklı ve bambaşka karakterlere sahip. İnsanları tanımaya kendinizi teşvik edin. Zamanla belki de sorununuz çözülecektir ama eğer ciddi manada bir güven bozukluğu söz konusuysa acilen destek almanız gerekebilir. Ve belki de gerçekten dediğiniz gibi bir arkadaş ortamındasınız. Size daha çok değer verildiğini hissettiğiniz arkadaşlıklar kurabilirsiniz.

Farklı ortamlara girerken ve yeni hobiler edinirken oradaki kişilerle arkadaşlık kurmayı deneyebilirsiniz.

teşekkür ederim, sağlıklı kalın ☀️👋

ama bu sorunları yaşarken daha çocuktum yani reşit değildim, gerçekten de memuriyete engel mi? sonuçta polis savcı asker olmak istemiyorum.

klinik psikiyatristi olmak istiyorum

Biraz karışık 1 yıldır psikiyatriste gitmedim, ilaç almadım. şu an çok kötü bir durumdayım, desteğe ihtiyacım var ama tanı alırım korkusuyla gidemiyorum. Kendi kendime düşüncelerle kafayı yemek mi her gördüğün şeyde kuşku kurmak ağlama krizine mi girmek daha iyi yoksa doktora gidip teşhis alma ihtimali olması mı daha iyi diye sorup durdum ama işin içinden cikamayinca buraya yazdım.

teşekkür ederim ailemle konuştuktan sonra karar vereceğim :)

yaşın gibi :)

Ne anlattığım değil de daha çok ne yaşadığım diyelim

sinir krizleri, ağlama nöbetleri, olmayan şeyler görme duyma, paranoid düşünceler gibi tanımlayabilirim ama şizofren değilim doktorum psikotik depresyon demişti ama teşhis koymadilar o dönem 18 yaşından küçük olduğum için, şu an gidersem teşhis alırım diye korkuyorum.

peki

Sağ olasın 👋