Maladaptive Daydreaming hastalığı olup her şeyden geri kalan var mı?

işte arkadaşsızlıktan ve boşluktan oluyor. 16 yaşındayken annem vefat etti zaten çok arkadaşım yoktu iyice dağılmıştım kimseyle konuşmak bir şey yapmak istemiyordum tek tük arkadaşımı da kendimden soğuttum. lise sonda açığa geçtim üni sınavına odaklanamadım üst üste mezuna kaldım eve tıkıldım belki ayda 3-4 kere dışarı çıkıyordum onda da markete, babaanneme falan gidiyordum. işim gücüm de yoktu istemsizce saatlerce hayal kurmaya başladım bazen bu yüzden ağlıyordum ama engelleyemiyordum hayal kurarken yürüyordum evde hiç durmadan. üniversiteye geçince arkadaşlarım olunca bu durum azaldı şu an arada hala var ama rahatsız edecek kadar değil aksine keyif veriyor. beynimiz mutluluğu, sosyalliği sağlayamazsak kendi kendini mutlu edip kandırmak amacıyla hayal kurduruyor yoksa yaşayamayız. kendine uğraş edinmelisin mutlaka

psikoloğa gittin mi hiç