Bazen konuşmada sıkıntı çekiyorum ne yapmam lazım?

Size ne yapmanız ve ne yapmamanız gerektiğini söylemeyeceğim. Size söyleyeceğim şey, bu sorunla nasıl başa çıktığımdır. -Alım? Evet, bu başını sallamayı evet olarak kabul edeceğim. :-)

Birkaç kelimelik bir insan olmanın yanlış bir tarafı yoktur. Ancak, gerektiğinde düzgün iletişim kuramamakta yanlış bir şey var. Bu sorunla babanız ve erkek arkadaşınızla bile karşılaştığınız için - sizi kim olduğunuz için sevdiği bilinen insanlarla, güven eksikliğiniz var gibi görünüyor. Size söyleyeyim ki, bu bir suç değil ve bu bölümde hiç kimse mükemmel değil. Ve bazı insanlar, sizin ve benim gibi, küçük konuşmaların inceliklerinden kaçınmayı tercih ediyorlar. Bu bir anormallik değil. Bu kişisel bir tercihtir. Bu gerçeği on altı yaşında yeni bir liseye geçtiğimde öğrendim. Ve inan bana, senin ayakkabılarındaydım. O yaşta hiç kız arkadaşım bile olmadı. Sadece bende yanlış bir şey olduğunu biliyordum, ama ne olduğunu bilmiyordum.

Bir gün, her şeyden bıktım ve değişmeye karar verdim. Diğer insanların etkileşimini izleyerek, arkadaşlıkların nasıl oluştuğunu gözlemleyerek, neyin söylenmesinin uygun olduğunu ve ne zaman söyleneceğini bularak küçükten başladım. Sonra pratik geldi, burada seyahat ederken otobüste tanıştığım yabancılara dostça davranmaya başladım. Başlangıçta, ekstra güzel ve aşırı arkadaş canlısı olmak için denize girdim. İnsanlar bundan hoşlanmadı, bu yüzden lisede yalnız kaldım. Ancak birçok insanla tanıştım ve etkileşime girdim ve sosyal ve iletişim becerilerime artık kimsenin beni "geri çekilmiş" veya "antisosyal" olarak tanımlamadığı noktaya kadar yardımcı oldu.

Üniversite bu iki dönüm noktasından sonra oldu ve kolayca arkadaş edindim. Ama sonra sosyalleşmeyi sevmediğimi öğrendim. En fazla dört kişilik bir konfor alanım var ve bunun ötesinde benim için çok kalabalıklaşıyor. Şimdi, sadece gerçekten yapmak istediğimde küçük konuşmalar yapıyorum. Geri kalan zamanlarda, çok az konuşuyorum ve bu beni hiç rahatsız etmiyor. Hayatımdaki insanlar bu gerçekle tamamlar.

Susan Cain'in Sessiz: İçe Dönüklerin Gücü kitabını okumanızı öneririm. Kimliğinizi keşfetmenize ve kişiliğinizi şekillendirmenize yardımcı olacaktır. Ayrıca, kendiniz üzerinde çalışın. Kendinizi, başka biri olsaydınız, kendinize bakacağınız ve etkileneceğiniz noktaya kadar geliştirin. Tıp fakültesine girme yolunda okudum. Kitap okumayı sevdiğimi öğrendim. Sağlam bir hayal gücüm ve yaratıcılığım olduğunu keşfettim. Bu güçlü yanlarımı o kadar geliştirdim ki, onlara dayanarak üniversitede kendim için bir isim yaptım. Hayatını yaşa, sonunda yapmaktan hoşlandığın şeyleri keşfedeceksin. Onların üzerine inşa edin. Ayrıca, iş anlamına gelen bir avuç sağlam, güvenilir arkadaş bulun. Fikirlerini sorun ve onlara dikkat edin. Bana yardım edecek altın bir azınlığım vardı, eminim sen de yapardın. Arkadaşlarınızı dahil etme konusunda iyi değilseniz, anlayışlı bir aile üyesi de aynı şekilde çalışabilir.

Önemli olan, insanların hayatınızın buna bağlı olduğu gibi ekstra neşeli ve gülümseyen olmadığınızı bilmelerini sağlamaktır, çünkü kaba davranan kibirli bir insan olduğunuz için değil, konuşması oldukça eğlenceli olan sessiz ve çekingen bir insan olduğunuz için. Bu yanlış anlamayı temizleyin ve hayatınız sorunsuz bir şekilde çalışacaktır.

Umarım sana biraz yardımcı olmuşumdur. Başka bir şey bilmeniz gerekiyorsa, sormaktan çekinmeyin. "Akıllılığı" bir avuç yakın arkadaşla anlamlı bir şey yapmak yerine elli yabancıyla el sıkışmak olarak tanımlayan bir toplumda yaşamanın ne kadar zor olduğunu biliyorum. Orada bulundum, bunu yaptım. Umarım hayattaki nişinizi bulursunuz ve mükemmel bir şekilde büyürsünüz.

Orada iyi şanslar!!!