Pisikolojik tedavi görmek?

Arkadaşlar ben ilerde asker olmak istiyorum ya da mit ajanı veya bu tarz meslekler umarım anlamışsınızdır. Çocukluğumda yaşadığım büyük olaylar ve tıravmalarım var. Bir kaç yıl önce tedavi olmak istemiştim ve bir uzmandan yardım almaya karar vermiştim. Anksiyete denildi ilk başta sonrasında obsesif bozukluk dendi. Bi nedenden dolayı teşhis konamadı ve sürekli fikirleri değişti. Ben artık çok yorulmuştum. Tedavi sürecimde defterime başlık atacaktım ve teker teker kareleri sayıyordum. Her aldığım defteri kareli alırım ki yazıyı ortalayabileyim. Defter karelerini yazdığım başka bi defter vardı onu açtım. Sonra yazı yazmam gereken defteri açtım teker teker saydım. kareleri yazdığım defterde 37 kare olması gerektiği yazıyordu ama ben her defasında 38 kare sayıyordum. Sınıf yazı yazıyor ben kareleri sayıyordum. Hoca bir kaç kez bana seslenmiş ama ben duymadım. Dört ders arka arkaya matematik dersimiz vardı. Hocam benim üç derstir ayağa kalkmadığımı görünce yanıma gelmiş bana birşeyler söylemiş ama ben hiçbir şey hatırlamıyorum sonra omzuma dokunduğunu ve benim sırayı hızlıca itip "dokunma" diye çığlık attığımı hatırlıyorum. 38 kare çıkıyordu her defasında yani hata yapmıştım. Ben sadece dokunma dediğimi hatırlıyorum gerisini hocam doktorlara anlatmış. Ben sadece "hata yaptım tüm yıl boyunca 37 zannettim. Aptal hata yaptın yine hata yaptın" diyormuşum. Hocam korkmuş tabi beni dışarı çıkarmak istemiş yardım etmek için kolumu tutmuş " bana nasıl dokunursun çok kirlendim bunları çıkartmam gerek çok pis" demişim ve bayılmışım. Sonra gözümü hastanede açtım üç gün falan olmuş herhalde. Vücudum çok kasıldığı için toparlanma için güç bulamamış. Benimle ilgilenen pisikiyatris geldi benim uyandığım gece. Hastaneye yatmam gerektiğini böyle devam edemeyeceğini bunun kötü bir şey olmadığını sadece tedavi edilmesi gerektiğini söyledi. Biraz düşünmemi istedi. Eğer hastaneye yatarsam her yer çok pis ve düzensiz olacaktı o zaman iyileşmem gerekiyordu. Sahte yazılar yazdım. Verilen testlere yanlış cevaplar verdim. Artık umrumda değilmiş gibi davrandım. İnsanlar ilerleme kaydettiğimi düşündü ama ben sadece onlardan kurtulmak için yapıyordum bunu. İşe de yaradı iki aya kalmadan ilaçlarımın dozu düşmeye başladı. Beş ay içinde de tedavi tamamen sonlandı. Özgür olduğumu zannederken daha çok üstüne düşmeye başladım her şeyin. Yiyeceğim yemekleri aylık planlıyordum eşyalarımın yerlerini saatlik kontrol ediyordum. Uyku diye bir şey kalmamıştı zaten uyursam iki saat ya da hiç uyumuyordum. Şimdi her şey daha berbat halde sosyal hayatım kalmadı. Yeri gelince normal bir insan gibi davranıyorum ama bu fiziksel bir acıya dönüşüyor bazen kendime zarar veriyorum. Sırf erkek arkadaşım dokundu diye kol bileğimin derisini yüzüp sonrada kaynar suyla haşlamıştım. Şimdi yardım alırsam hastaneye yatırılacağım ve hayatım mahvolacak eğer yardım almazsam kendime zarar vermeye devam edeceğim. Kendi kendime iyileşme şansım var mı. Yoksa yardım almam gerekiyor mu?