Allah kimseye şifasız hastalık vermesin tabii ki ama; ''Ben hasta olursam bana şu bakar, şüphem yok'' dediğiniz birisi var mı?
Eğer var ise şimdiden kıymetini çok iyi bilin diye bir hatırlatma olsun bu soru... Eğer kimse yok ise de mutlaka birisinin ''şu bakar'' dediği kişi siz olmaya çalışın, bunu sizin için diyen zaten size de hasta olunca gözü gibi bakacaktır...Hastayım hastayım dedim, inanmadınız...
Hastanede hemşirelerin çamaşır alıp banyo yaptırdığı günleri yaşadım. Yazık mesaileri bitince evlerine koşmak yerine gelip benimle uğraşıyorlardı. Bi tanesi annesini çağırmıştı yanımda bi gün dursun diye :)) ey gidi günler demek istiyorum.
Annem bakar şimdi. Telefon açınca gelir evimizin işini yemeğimizi falan hep yapar. Beni yıkasana dedim, yıkadı. Daha ne olsun eheh
Çok şükür var. Kız kardeşlerim de bakar, annemde. Başımdan birçok ameliyat geçti, sağolsun ablam hep refakatçimdi. Insanın zor gününde yanında bir destekçisinin, yardımcısının olması çok güzel şey. Allah herkesin yardımcısı olsun.
Amin, birliğinizi bozmasın... Onlar da aynı şekilde senin onlara bakacağını biliyordur. Hastalık da maalesef hepimiz için bir gerçek, hasta olmadan yanında birilerinin olacağını bilmek de çok güzel...
Biz sınıflara ayrıldık bile der gibi olmuş. Hastalık bir illet yahu, o zaman her şey değişebilir. Bakmaz dediklerin koşadabilir... Benim amacım bakar diyebileceklerinin kıymeti bilebilmek :)
Allah'tan çok sık hasta olan biri değilim, hep şu sözler aklıma gelir. Allah dağına göre kış verirmiş. Ama bir olduğum zaman da tam olurum. Geçen yıllar içinde böyle bir hasta oldum. Zar zor neredeyse sürünerek, yolda bayılmamak için zorlandım mesafede kısa ama gidene kadar o mesafe gözümde büyüdü aile hekimine gittim ilaç verdi ama 2 gün geçti ben hala aynıyım. Dertler gece azarmış ya, bir anda haykıra haykıra ağrıdan ağlamaya başladım. Ne yapacagimi bilmez halde 112 yi aradım ve gelelim dediler ama beni götürmeyin gidemem sadece evde müdahale edecekseniz gelin dedim olmaz bizim görevimiz müdahale değil gelip almak hastaneye götürmek dediler bunu kabul edemem dedim ama öyleyse ambülans dr. Una bağlayalım seni dediler oda ilaçların adını sordu söyledim doğru ilaclar ama neden etkisi iki gündür yok dedim. Bazı ilaçlar böyle olur 3 gün sonra etki eder dedi ve o gece hep bildiğim kimsesiz olmanın acısını daha bu yaşta hissettim ve biliyorum ki ömrüm boyunca da bunu yaşayacağım. Hep duam kimseye muhtaç olmadan, yataklara düşüp bakılacak duruma bir an bile gelmeden ayakta ölmek
Geçmiş olsun, ama neden birileri olmasın? Bi dost bi arkadaş bi akraba neden yok? Ayrıca hastaneye gitmek neden o kadar zor geliyor? Maksat iyileşmek değil mi?
Buda çok değişik bir psikoloji bende hastaneye götürülmek istemiyorum yalnız yaşamanın etkisi olsa gerek hastane deyince ayaklarım geri geri gidiyor. Büyük bir olasılıkla bir hastane köşesinde yalnız başına ölmek istememekten kaynaklı diye düşünüyorum
@beyazyakalıanarşist Hastane kurtuluşun başlangıcıdır, bence böyle bakmalısınız. Hastaneye gitmeden doktora gözükmeden iyi olmak her zaman mümkün değil...
@beyazyakalıanarşist beni hastane psikolojisi değildi, gidememem için sebeplerim vardı bunu da söyledim o an 112 ye ve olmaz demediler çünkü geçerli bir sebepti ama @ruudy_ruud olmalı demekle olmuyor. Yok işte kimse. Ve olmayacak kolay kolay da
Kapanla beni aynı odaya hapsettiler kapının önüne çıkmama bile izin vermediler resmen refakatçiyi g. t altına atıyorlar😄 Odada hiç bir tedbirde yok refakatçi için kovidli hasta ile aynı tuvaleti kullanıyor aynı havayı soluyorsun ne dezenfektan var nede hasta ile aranda bir kalkan bile yok kendileri kalkan ile giriyor tulum giyiyor bari banada bir kalkan ile tulum verin oda olmadı en azından bir branda falan geçirin naylondan hasta ile refakatçi arasına🤔
En İyi Cevaplar