Ansiyete ve vücudun her yerinde küçük kırmızı lekeler?

Bu aralar bende sürekli meyve ve bol bol çiğ sebze tüketiyorum büyük ihtimal sinir ve stresten kaynaklaniyo ve ne bileyim birden olmaya başlayınca gerçekten korktum internete yazdigimda1 lösemi falan deynce aklım çıktı.

Hayır sakın ol. Hayatında sorunlar vars a onları çözmeye çalış. Mutlu eden ne vars à onu yap spor yap veya bir şeyler öğren sosyal şeylere katil hayatını yaşa stresin de azalır iyi hissedersin

Zaten o sorunları cözmek için bu kadar yipraniyorum. Ne kadar çözüm arayıp içinden çıkmaya calissamda olmuyo bu beni fazla strese sokuyo. Bu aralar yürüyüşe falan başlasam benim için iyi olacak. En azından biraz kafam dağılır

Benim derdim okuldu şahsen hem dersler zordu hemde sınıfla kaynaşmamistim filan... Kilo da almıştım neyse ki yazın oldu bu bebeklerin tamamen çoğalması be'de kendime geldim bir tane hayatımız var yani kendime iyi baktım bol bol spor yaptım koştum besinler üzerine kitaplar okudum sağlık hakkında, kendime çeşit çeşit çaylar yaptım ailemle çok güzel vakit geçirdim. Zengin değildim ama çok güzel yaz tatili geçirdim böylece. Dans kursuna katıldım iyi geldi, kiloda verdim bir çok baya huzurlu oldum. Namaz da kılmaya başlamıştım bana acayip huzur veriyordu bazı dualarım gerçek oluyordu hayatımı düzene sokmuştum. Ertesi seneki sınıfımla kaynamaya çalıştım filan olmuştu arkadaş edinmiştim güzel seneydi sonra yani öyle

Umarım atlatırız şu hastalığı berbat bir şey birde etrafındaki insanlar anlamıyorsa seni

Ben çok utanıyordum her yerim benek benek olmuştu canavara dönüşmüştüm sanki ama bu benim için hayatımda dönüm noktası oldu

Benim düzelmem için gerçekten uzak bir yere gitmem lazım ansiyete olma sebebim geçmişim ve sürekli insanların hayatıma yön vermeye kalkması buradan gidersem hiç bir şeyim kalmayacak bunu hissediyorum ama gidemiyorum ne kadar cabalasam bir şeyler yapmaya çalışsam olmuyo bir yokunu bulayim derken stresten mahvoldum

Geçmişte neler yaşadın seni derinden etkileyen nedir yani üzen?

Babam 4 yıldır ingilterede su an vize vermedikleri için ülkeye girişim yasak ve 4 yıldır sadece görüntülü konuşarak onu gorebiliyorum. Annem baba tarafından akraba olmadığı hep dışlanmış bu dislanma bizede sıçradı ve annem akraba olmadığı için çocukları olarak bizde dışlandık yaptığımız her şey gözlerine battı ve hayatımı hep onlar yönetti. Okulda çok asagalandim akrabalarim giyinisime karistigi icin hic bir zaman istedigim gibi giyinmedim ve okulda da giyinisim dalga konusu oldu ailede bana gercekten deger verdigini belli eden tek kisi babamdi tek dayanagim çünkü annem beni ne kadar sevse de sevgisini belli edemeyen birisi, orta okul sonda babam ingiltereye gitti ve kimsem kalmamis gibi hissettim sevgiyi erkek arkadas edinirsem bulurum sandim ve birisyle sevgili oldum ama tabiiki ailem öğrendi annem babam bir sey demedi sadece benden böyle bir şey beklemiyorlardi ve akrabalar öğrenince hayal kırıklığına uğradılar 1 yıl babamla hic konusamadim

Sevgili yaparak çok kötü karar almışsın bu bir, sorunların ile tek başına baş etmen gerek bu iki. Babana bağlı olmuşsun ama bence biraz bağımsız olmalısın. Benim babam hep evdeydi ama hiç konuşmadık buna rağmen ben mutlu yaşadım yani. Ve babam benimle ilgilenmediği içinde gidip sevgili yaparak başkalarından sevgi dinlemedim hep kendimi sevdim. Giyimine karışmaması lazım aslında ama normal derece de giyinmeye çalış ve bir insanın kıyafetiyle dalga geçen varsa bu sorun dalga geçen kişiden onunda bellii ki ozguven sorunu var. Mutlu insan kimseyi mutsuz etmez sorunlu insan etrafını da mutsuz eder. Ve unutma hepimizden beteri var. En azından şu an aç ve sokakta değiliz veya kanser değiliz filan yani...

Sonra babam geldi ve eskisi kadar samimi değildik babamla mahcup hissediyordum akrabalarin eline koz verdigim için. Sonra babam yekrar gitti isi ordaydi akrabalari görmek istemedim ve uzak bir yere gitmek istedim bu yüzden İstanbul'da bir kursa gittim kurtukurum sandim üstümdeki baskidan ama kurtulamadim daha da kötü oldu ben sehir disidnayken babam bir ara geldi beni göreceğine soz verdi ama acik işi cikinca tekrar gitmek zorunda kaldi ve gitti zatn sonra bir daha gelemedi ingilterede vize isleri yüzünden 4 yıldır görmüyorum 5. Yılına girecek. Şimdi büyüdüm ve akillandim ama kurtulamiyorum buradan aile içinde büyük bir kavga oldu ve hayatimda hic babamdan tokat yememis ben amcamdan suratimin ortasina güzel bir tokat yedim ve kaldiramadim cok fazla agrima gitti çünkü haksiz yere yemistim konuyla alakam bile yokken beynim bunu atamamis ve 1 gün sonra gece ansiyete krizi gecirdim tabii ben bunu kalp krozo sandim ve kesin ölecegim dedim bu yüzden panik atakta oldum.

Ben babamdan çok dayak yedim ama bu kadar olmadım galiba sen alışık değilsin ondan bedenin bu tepkiyi verdi

Sonra da zaten 1 yıldır falan panik atagim birakmasi için burdan gitmem lazım çünkü bu sehirde cocuklugumdan beri yasadigim için bütün kötü anilarim burda her sokak her yer anilarimla dolu hic bir iyi anim yok insanlar hep ayni ve gitmem lazim. Buradan gitmedigim sürece aslağa kurtulamayacagim buna adim kadar eminim, özgür olduğum zaman, o zaman hepsi geçmiş olacak bunu hissediyorum. Çocukluğumdan beri esirdim çünkü ellerinde kuklaydim hala da istemesemde onlarin kontrolu altindayim ama buradan gitsem hepsi gececek

Benim hikayem bu, peki sen neden ansiyete oldun?

O zamanlar çok küçüktüm ve insan okulda bu kızın aslaga sevgilisi olmaz kim bunla çıkar falan deyince bir süre sonra kaldıramadım babamin gitmesi benim için cok agirdi 13-14 yaslarindaydim ve aşağılanmaya dayanamadim. Yoksa bu tarz şeyler bana göre değil

Hem bu hemde amcamin anneme tukurmesi. Kendi çocuklarının önünde küçük düşmesi onu ne kadar incitmistir kim bilir bunu kaldiramadim babamin yanimiza gelemeyip bizi savunamamasi annemi bu pisliklerden koruyamamasi cok ağır geldi. Babamin gelememesi onlar için fırsat oldu, ne annemi ne beni ne de kardeslerimi sevmiyorlar yokluğu onların en büyük sevinciydi resmen

O bebeklerden sonra bir sene boyu düzene girmişti hayatım. Zayıflamış sporcu filan olmuştum. Lisede birçok erkek haliyle bana ilgili oldu bakışlar devamlı üzerimdeydi. Birçok kızın sevgilileri filan bana gözlerini dikerdi buda onların beni kıskanmasına sebep olurdu. Ben bu bakışları daha fazla kaldıramadım. Birde laf atan olurdu terbiyesiz şeyler filan bende insanlardan filan uzaklaştım yalnız kalmaya başladım. Tabi sonra dersler de fena gidiyordu filan yavaş yavaş ara sıra nefesim daralirdi ama yazın yine çok daralmaya başladı uyumadan önce olurdu filan. Kendi kendime sakinleşmek isterdim ama bir dönem beceremedim. Nefes almakta çok zorluk çektiğim için gece uyanıp ağladım ve birkaç zaman sonra sabah uyanır uyanmaz ağlamaya başladığım ve durduramıyordum kendimi. Sabah kahvaltıda da öyle bir krize girdim birden ağlamaya başladım mecbur anlatmak zorunda kaldım aileye. Babam çok kızdı bana doktora gitmediğim için az daha dövecek idi. Ailede ciğer kanseri olduğu için o sandık.

Doktora gittim ve stresten olduğu anlaşıldı hap filan verdi iyi geldi daha rahat nefes alıyordum ama uyuşuk oldum çok kullandığım için. Kilo almaya başladım beynim yavaşlamaya başladı gözlerim net görmüyordu göz bebeklerim kocaman oluyordu sanki uçuyor hissi oluyordu duygularım karma karışık oluyordu filan...

O bebekler derken neyi kastettin anlamadım da 😄

Benekler olacaktı bende şaşırdım

😂😂😂 bazen oluyo öyle yaa. Anlamayınca bir sorayım dedim. Ne diyeyim umarım hayatımız düzene girer ve bu sıkıntılardan kurtuluruz, gerçekten çok zor.

Aslında bizim yaşadıklarımız zor değil sadece biz hassasız galiba

Fazla kırılganız. Belki yaşadıklarımız zor değil ama her insanın vücudu aynı dirençe sahip değil ruh olarak fazla hassas yaratılmışız.

Evet öyle

😊 iyi geceler, konuşmak iyi geldi, içimi rahatlattiginiz için teşekkür ederim.

Iyi geceler rica ederim yardımcı olabildiysem benim de içim rahatladı