Bipolar Hastası Olmak

Bak canım. Öncelikle şunu bil; sen sandığından çok daha güçlüsün! Bipolar Bozukluk hastası olman , seni güçsüz, aciz, insanlardan uzak durması gereken biri yapmıyor. Öncelikle bil bunu.
Yalan arkana. Ve beni dinle.
Duygularında var senin rahatsızlığın, beyninde değil. Bu bir. İkincisi, BEN DE BİR BİPOLAR BOZUKLUK HASTASIYIM. Bu hastalık ben 14 yaşında iken ortaya çıktı. Gençliğim mahvoldu bu hastalık yüzünden. 14 yaşında attığım façanın izleri halen duruyor... ve geçmiyor.
Ama bir şekilde bununla başa çıkmayı öğrendim. Hastalığımla yani.
Nasıl mı?
1. si , ilaç tedavini KESİNLİKLE KESMEYECEKSİN! Bunu aklından bile geçirme. "Nasıl olsa ise yaramıyor" diye düşünüp bırakma ilacı. Ben de çok isterdim ilaçsız yaşamayı. Eğer sen yapamıyorsan ilaç kontrolünü, bırak biri yapsın. Mesela benim annem verir ilaçlarımı hep 😀😀😀 güvenmiyor bana. Neyse. İyileşme ilaca bağlı senin. Bu arada, ilaçlar seni tedavi ediyor, ama hastalığını tamamen yok etmiyor. Belirtilerini minimuma indiriyor sadece. O yüzden ilaç kullanmak gerekiyor. Yıllar geçtikçe ilaçların azalacak (düzenli kullanırsan!), ama asla sıfır ilaçla yasamayacaksin. Belki hastalığının seyrine göre ileride doktorun iğneyle geçer.
2. si, sevdiklerinin yanında olmasına önem ver. Soyutlama kendini onlardan. Onlarla dertlerini , duygularını paylaş. Ama onlara zarar vermeden tabii. Sonuçta onlar seni bir parçan. Ve onlara ihtiyacın da var.
3. sü, beynini başka aktivitelere yoğunlaştır. Mani döneminde iken sanatla uğraş mesela. Resim, müzik veya heykel... sevdiğin bir sanat. Sanatla yoğur duygularını. Tüm hıncını sanatına aktar.
4. sü ve son olarak da: Kendine, seni anlayacak , duygularına tercüman olacak ve ilgili bir doktor ara. "Ama özel gidemem ben" deme. Ben param olmadığı vakit devlet hastanelerine de gittim. Ve gayet yi doktorlar da olabiliyor. Mesele araştırmakta.
Şimdilik bu kadar. Biraz uzun oldu kusura bakma. Başka sorun varsa sorabilirsin...

Bipolar rahatsızlığı ben de de var üç yıldır kendimi iyi yani normal düzeyde tutmak için savaş veriyorum.. önerim bipolar hastaları elinden gelebildiğince dusunmemeye çalışmalı. Mani den çok depresyon oluştu bende. Bu durumu derinden yaşayan biri olarak karamsar hislerin geldiğini farkedince zihni dağıtacak aktivitelere yöneldim.
Güneşli hava da yürümenin insanlarla iletisiminde olmanın faydasını gördüm ve yakın arkadaştan yardım alınmalı davranislar başkasından dinlenerek hastalığın dışa vurumu kontrol altina alinir. Belirtmek isteğim çok önemli bir nokta ise her karakterde farklı yansıdığı yani kimilerinde günlük duygulanımlar varken kimilerinde aylar içinde değişimler vardır. bunun farkında olup tedbir almalı. beslenme , yaşam tarzı , hislerin oluşum zamanı , en çok hangi olaylarda, ortamlarda, konularda, görüşülen kişilerde, bu gibi hayatın içindeki olgular iyi analiz etmeli değişim ve yeniliğe açık olmalı. ilaçlarla birlikte insan beynini normal düzeyde tutabilir en azından ucukluğu önleyebilir.. unutulmamalıdır ki bipolarlik bir akıl oyunudur. hassas beyin hassas duygu... bipolar ile yaşamanın zorluğunu bilemem ama ailem ve ben çok uzuldugumuz bir gerçek... Neden ben bipolarim sorusuna cevap bulundugu zaman nedenleri yok edilip kontrollü bir duygu düşünce yapısına sahip olunur diye dusunuyorum

Benim yakın arkadaşım da duygu durum bozukluğu hastası. Tam olarak hangi kategoriye giriyor bilmiyorum. Ama sanırım bipolar.
Yani ya çok mutlu ve neşeli oluyor ya da depresyona girip aşırı mutsuz oluyor.
Her iki durumda çekilmez. Mutlu olduğunda çok konuşuyor, hızlı hızlı takip edemiyorum. Çok enerjik oluyor ve çok değişken. Depresyondayken canı hiç bir şey yapmak istemiyor. Sürekli ağlıyor. İlacını sürekli kullanmalı. Kullanmadığında sıkıntı. Bazen istemeden kalbini kırıyorum, pişman oluyorum. Geçmiş olsun.

Bendede bipolar bozukluk var aynı şeyleri yaşıyoruz hatta şu an çok büyük bir sinir evrensindeym daha yarım saat önce aman herşey güzel olacak yeni bir hayat kuracam falan derken bir anda en ufak bir lafa çıldırdm hiç bir şey yapmak istemiyorum hiç bir seyden zevk almıyorum kimseyle anlaşamıyorum ailem arkadaşlarim hiç kimsem kalmadı çevremde alkole hatta daha fazlasına düştüm babam kardeşim ve diğer akrabalarim benle kesinlikle gorusmuyor. Annem dedem Annanem ve bir de kardesten farksız olduğum kız arkadaşım gorusuyor sadece ne bir işte sabit durabililiyor ne okumak istyorum kendimi bu dünyaya gelmiş fazlaliktan başka bir şey olmadığımı dusünüyorum bazen de çok nadir de olsa bir anda dünyada benden neşelsi olmuyor

Bana da bipolar teshisi konmustu defalarcaintihar ettim defalarca hayat guzel. diye nutuklar attim bu belirtilerin hepsini dibine kadar yasadim hastaneye aldilar her manik donemde aylarca igne tedavisi uyguladilar hani ya beyin duraksiyor dusunemez hale geliyorsun ya ben geri zekali miyim dedirtiyor insana her neyse en son hastanede yattigimda sen bipolar degilsin dedi beni yakindan taniyan doktorum ve orda bitti benim icin psikiyatriste bipolarda kimseye guvenim kalmadi bugun hala hizli konusuyorum cok konusuyorum diye baski yapsalarda gitmiyorum iste gitmiyorum dile kolay senelerce tedavi gordum salaklar miydi niye bilemediler ne oldugunu da simdiden sonra bilecekler ( eski ataklarin cogunu yasamiyorum beynim arada duraksasa da)

Bir arkadaşımda bipolar hastası ve maalesef bu nedenle yuvası dağıldı, ailesi, eşi ve ben çok çabaladık ama engel olmadık :((
Bazen iş kuruyor çok zengin olacağını söylüyor, bazen kendini yaşam koçu olarak birilerine tanıtıyor ( cafede birini psikolojik tedavi ederken yakalamıştım ) , bazen uzaklara gideceini söylüyor, bazen evden dışarı çıkmıyor kendini kapatıyor , çok zor bir durum gerçekten :((

Sevgilim bir hafta kafasına herşeyi takmış üzüntü içindeyken diğer hafta çok Mutlu hiç bişy olmamış gibi. bu yüzden dün ayrıldık. bişey için çok üZgündü beni üzdü üzdü sonra şaka yapmaya başladı. bana Ada'm gibi konuş dedim ayrıldım. dengemi bozdu 2 yıl oldu evlilik yolundaydık.1 gün oldu ayrıla 🙄