Yoksa Kalp Krizi mi Geçiriyorum? (Panik Atak)

Yıllar önceki bir olay geldi aklıma. Çok önemsiz ve kapanmış olmasına rağmen içime oturmayan yanları olmuştu her zaman. Beynim arka planda sürekli bunu kurguluyordu ve ben düşüncelerimi durduramıyordum. Endişelerim olağanın dışına çıkmaya başlayınca bir sıcaklık hissettim, göğüs bölgemden vücuduma yayılan. Sanki beynim benim kontrolüm olmadan yeni kötü senaryolar üreten bir fabrika gibiydi. Kötü senaryolarım artıp daha da kötü senaryolar kurdukça canımın sanki gerçekten acıdığını ve birinin kalbime bıçak soktuğunu düşüyordum.

VEEE HOŞ GELDİN PANİK ATAKK

Panik atak; önceden sizi etkileyen ,sizde kaygı uyandıran ancak o zamanki ortam koşullarından dolayı tolare ettiğiniz korkuların gün yüzüne çıkmasıdır. Bu korkuların mantıksızlığını anlarsınız ancak durduramadığınızı düşünürsünüz. Panik yaşamanız için büyük bir travma ya da çok büyük felaketler gerekmez.

Mesela bir yaşlı bir bakkaldan fazladan 2 tl aldığınızı ve geri vermediğinizi hatırlayıp bunu vicdan yapabilirsiniz. Çok saçma değil mi? Aslında değil, hepimiz farklı perspektiflere sahibiz bunu unutmayalım. Ruh halinizin bozuk olduğu bir zamanda ya da yalnız kaldığınızda bu olay aklınıza gelip sizi vicdan azabına sokabilir.

Başlarda farkında olmayacaksanız ama aslında bu ataklar korkulardan, korkular endişelerden, endişeler de bir konu üzerinde çok düşünmekten oluyor. Gereğinden fazla düşününce mantık çerçevesinden çıkılıyor. Bunu fark ettiğinizde işler kolaylaşacak. Önce düşüncelerinizin yanlışlığını sorgulayın ve düşünmedeki abartılarınızı fark edin.

Eğer atak halinin geldiğini hissediyorsanız aklınızı tamamen farklı bir konuya yoğunlaştırın. Başlarda bu zor olacak. Biliyorum :D Bunu yapabilmek için kendinizi telkin edin. Vücudunuza odaklanmayın şu an doğru düşünemediğinizi kabul edin. Kalbiniz anormal çalışmıyor ve fiziksel olarak sağlıklısınız ancak bakış açısı her şeydir. Kendinizi kalp krizi geçirdiğinize inandırırsanız vücudunuz da bunu TAKLİT edecektir. Elinizi kalbinize koyup kalp atışlarınızı dinlemek çok iyi gelecektir nedenini sormayın sadece deneyin.

Kilit nokta kendini tanımak. Aklınıza mantıksız bir düşünce geldi ve siz yine buna takılıp korku mu yapıyorsunuz? Korkmayın. İlk adı korkmamayı öğrenmek olacak. Düşüncelerin bir zararı olamaz. Bırakın beyniniz çalışsın, düşünsün. Bu düşüncelerden korkmak aslında sizi panik atağa sokuyor. Kendinize bunların sadece kendi düşünceleriniz olduğunu ve bunu yapmak zorunda olmadığınızı hatırlatın. Beyin etraftan herşeyi aldığı için sanki düşünmeyi durduramıyoruz değil mi?

Kötü anılardan uzaklaşmak da iyi bir fikir olabilir. Depresyon müziklerinizi ve size panik atağı hatırlatan müzikleri silin telefonunuzdan. Sizinle sadece dertleşen arkadaşlarınıza durumu anlatın ve kibarca “yeterince derdim var” mesajı verin ve onlarla takılmayın. Her gün farklı şeylerle uğraşın düşünmeye zamanınız kalmasın. Gününüzü bölümlere ayırın . Mutlaka bunun 1 saatini koşuya ayırın spor, mutluluk hormonu salgılatır. Hobi edinin ve kendinizi yorun.

Şimdilik benden bu kadar arkadaşlar, ilk bencem umarım beğenmişsinizdir ve yardımcı olabilmişimdir.