Futbolcu Değildik ama Biz de Menisküsü Yırttık: Menisküs Ameliyatı ve Sonrası

Duyan herkesin "halı sahaya mı gidiyorsun ki?" diye sorduğu, halbuki evde otururken yırttığım menisküsümün size selamı var dostlar 🥲

Dizim çok uzun yıllardır ara ara ağrırdı. "Yağmur geliyor yağmur" diyen anneme inanıp kas gevşetici sürüp ağrımı geçirebiliyordum. Bundan yaklaşık 2 hafta önce benzer bir ağrıyla uykumdan uyandım, ne kas gevşetici ne buz ne de ağrı kesiciler fayda etti. Devlet hastanesinden 2 hafta sonraya randevu bulabildim. Dedim nasılsa yarın geçer, ben de iptal ederim randevuyu. Tabii ki geçmedi... Uyurken, uyanıkken, çalışırken, otururken, dikilirken ağrı bir an bile geçmeyince mecbur kendimi özel hastane yollarında buldum.

Röntgen, MR derken 3. derece menisküs yırtığı çıktı.

Bakın 3. derece. Hani 1 veya 2 de değil, artık yırtık denebilecek kıvamda olan 3. dereceymiş. Doktora sorduğumda oturup kalkarken bile olabileceğini söyledi, meh. Ağrı kesici, kas gevşetici ve egzersiz verip uğurladı. Egzersizler beni daha kötü yaptı, yürüyebiliyorken yürüyememeye başladım, dizimde kitlenmeler başladı. Başka bir hastaneye daha gittim.

Gittiğim 2. hastane ameliyat önerdi.

İlk doktora çok güvenememiştim açıkçası. Verdiği egzersizler kireçlenme için olan egzersizlerdi ve daha kötü etmişti beni. Ağrı kesici zaten kulağıma "ağrı kesici" diye fısıldamış etkisi yapmıştı. İkinci doktorun açıklamaları daha samimi geldi. Çizdi, gösterdi derken güvenimi kazandı. Dedim kabul 🤓 Pat diye 2 gün sonraya ameliyat tarihi verdi. Her şeyi de açıkladı. Spinal anestezi olacak, artroskopik cerrahi ile yapılacak ameliyat (kapalı ameliyat) aynı gün yürüyecek ertesi gün taburcu olacaksın bilmem ne.

Annemin koca koca ameliyatlarında kapıda bekleyen biri olan ben, ameliyat olmaktan çok korkuyormuşum meğerse.

Kapalı ameliyat tamam, yarım saat sürecek tamam. Ama neticede hastane odasında değil ameliyathanede yapılacak bir işlem. Korkma yeaaa n'olcak, bak ben kaç kere ameliyat oldum diyen anneme "bananeee yaaaaaaa hüüüü" diyerek içli içli ağlamaya başladığım gecenin sonunda "ölecek değiliz ya" düşüncesini kafama yerleştirip uyudum. Sabah 6'da kalkıp mideme zorla simit sokuşlayarak saçlarımı falan fönledim, çirkin mi olaydım çünkü...

Ameliyat günü "biz gideriz hastaneye hey haaasstaaneee" nidaları eşliğinde evden çıktık.

Eşim ve annem gülüyor beni neşelendirmeye çalışıyor. Aman bu da ameliyat mı ya deyince benim stresim geçecek sanıyorlar. Ameliyat evet 🥲 Hastaneye yatışım yapıldı, EKG çekildi, damar yolu açıldı falan derken yanıma giren her sağlık çalışanına "sakinleştirici verceniz mi?" diye sorup durmaya başladım. Ameliyat spinal anestezi ile olacağı için kendimde olacaktım çünkü, aman yarabbim yok olamam ben diye diye herkese soruyordum.

Kıçı başı açık olan hastane önlüğünü giyinip hazırlığı tamamladık.

Düğüm atamayan eşim sağ olsun kıçım daha da açıkta kalmıştı, dedim kurban olayım çekil annem gelsin. Kapıda beni bekliyorlar ben bir dakika kıçım açık diyerek kendimi kapamaya çalışıyorum 🥲 Kapadık, sedyeyle ameliyathaneye doğru gidiyoruz. Ben el sallıyorum annemle eşime, konuşsam ağlarım çünkü 😅 Onları bırakıp ameliyathane katına geldik. Beni bir yandan viiyuuu diye çekiyorlar rallideyiz sanki, çekerken de gerçekten viyuuu diyorlar şaka değil. Yine gördüğüm herkese sakinleştirici soruyorum tabii. Hemşireye gerginim dediğimde çok normal dedi. İşte aradığım cevap 😍 Aman nolacak değil, kısacık ameliyat ya bundan mı korkuyorsun değil... Teşekkürler canım hemşirem 🧡 Gelen doktorlar, asistanlar da beni rahatlatmaya çalışıyorlar, espri yapıyorlar derken tabii ki rahatlamadım...

Ameliyathaneye yine viyuuu diye girdik. Filmlerde gördüğüm gibiymiş, korkunç :D Kendi doktorum da geldi halimi hatırımı sordu. Beni kambur tutup anestezimi yapmaya başladılar. Gevşe diyorlar gevşeğim diyorum, değilmişim 😪 Bir süre onunla uğraştılar, az daha yapamasalardı lokal anestezi yapacaklardı ama sonra gevşedim sanırım. Ayaklarım ufak ufak karıncalanmaya başladı. Bu kadarla kalacak sandım sonra baktım belden aşağımı asla oynatamıyorum. Dedim saaakiinleeeştiiiriicii?? Sonunda alabildim biraz. Başım döndü gibi oldu dedim vov. Bana adımı söyletip video çektiler, bazen sigorta inanmıyormuş ameliyat olduğumuza puh. Kollarımı iki yana açıp bağladılar, bir kolumda tansiyon aleti öbüründe serum derken bir kere daha sakinleştirici yaptılar. Ben diyorum a iyi sakinim ama uykum da yok.

5 dakika geçti diye düşünürken "ameliyat bitti" diyen doktorumun sesini duydum.

Saati de söyledi, 13:45 gibi girdiğim ameliyathaneden 15:05 gibi çıktım. Ne ara o kadar oldu bilmiyorum, kesik kesik bazı anılarım var ama sakinleştirici denen zımbırtı aynı zamanda uyutuyor da demek ki :D Odama çıkardılar, hemen eşimle anneme şey dedim, üzüldünüz mü :P Amber Heard psikopatlığından halliceyim herhalde.

Menisküsümdeki yırtık dikilebilecek gibi olmadığı için bir kısmı alınmış, aynı zamanda sertleşen plikalarım da dizimin üstünden temizlenmiş.

Doktorum ilk muayenede de sende ağrı yapan menisküs değil, plika bence demişti. Plikaları da almışlar, bu sebeple dizinin üstü de ağrıyabilir, şişebilir dedi. Aynı gün yürüteceğiz, yarın da taburcusun dedi. Ben hala aç tabii doktor gözüme hamburger gibi görünüyor.

Uyuşukluk 4 saatte geçer dediler, benim tamamen geçmesi 5 saati buldu. Yürütmek için hemşire geldi. Öncesinde birçok video izledim kadının biri maratona çıkmışçasına pata küte yürüyor, dedim herhalde öyle olacak. Ayağımı yere indirmekte bile zorlanırken basmamla haykırmam bir oldu. Delirmiş bu hemen yürüyenler :( Yürüteç ile birkaç adım atabildim ama asla devamı gelmedi. Doğum yapanlar daha doğrusunu söyleyebilir ama spinal anesteziden sonra kahve içmeniz daha iyi olurmuş. Doktorun söylediğini anlamadığım için içmedim, bende anestezi sonrası bel ve baş ağrısı çok yoğun oldu, siz için. ☕️

1 ağrı kesici hakkım olduğu için ağrı iyice vurana kadar bekledim. Uyumadan önce istedim, mışıl mışıl uyuttu. Sabah uyandığımda ise yürüteçsiz basabiliyordum yere. Yine mükemmel yürüyemedim ama daha iyiydi. Taburcu oldum, eve geldik. Şişler için buz kullanmaya devam ettim.

Şişlikten diz kapağım henüz görünmüyordu, ameliyat sonrası 2. gün bu. Ama dikişler sadece bu kadarcık.

Ameliyatın üstünden bugün tam 1 hafta geçti. Dikişlerim hala duruyor ama yürüyebiliyorum. Ağrım olsa da ameliyat öncesi ağrıdan çok çok daha az. Ayakta biraz fazla durursam da ağrı geliyor, o kadar. Sadece menisküs olsa daha erken yürüyebilirdim sanırım ama plikaların alındığı yerlerin ağrısı daha yoğun oldu bu 1 hafta içinde. Dizin artık sabıkalı, egzersizlerini aksatma dedi doktor. :(

Uuuupuzun bir Bence oldu, bize ne diyebilirsiniz. Ama ben canı tatlı bir insan olarak ameliyat öncesi saatlerce video izleyip oradan buradan ameliyat olanların yazdıklarını okumuştum. Sitede de bununla ilgili çok deneyim içeriği olmadığı için dedim belki ameliyat olacak olanlar vardır, bir dostlarından duysunlar süreci.

10 günlük bir rapor verdiler, ben evden çalıştığım için daha kısa ancak farklı bir iş yerinde çalışanlara raporu daha da uzun veriyorlar sanırım.

Futbolcu musun diye soranlara da bu cover'ı yapacaktım tabii ki.

Ben tamamlayıcı sağlık sigortası ile ücretsiz oldum ameliyatı. SGK ile 4000 lira denmişti eğer sigortam onay vermeseydi. Ankara 'da bir özel hastane. Fiyat konusunda da bu şekilde bilgi verebilirim.