Paranoya İle Nasıl Başa Çıkılır?

Bunun gibi, baya özel hayatı içeren bir Bence yazmalı mıyım hala bilemiyorum. Fakat bu problemimi ilk keşfettiğimde çoğu insan gibi hemen internete sarılıp, aynı durumdan eziyet çeken insanların görüşlerini aradığımı hatırlıyorum, tıbbi makaleler hariç hiçbir şey bulamamamıştım.

Böyle durumlarda, insan kendini yalnız hissediyor, kendisiyle aynı duyguları yaşayan diğer kişileri bulup, onların düşüncelerini öğrenmek istiyor. Çünkü cidden, insanın hayatını cehenneme çeviren, ölümü zaman zaman düşündüren ciddi bir problem ruhsal hastalıklar. Bende, şu an sürekli etrafını kontrol eden, bilgisayar ekranının arkasına gizlenen, çaresiz hissedip, gözyaşı döken aynı durumdaki insanlar için yazıyorum bu benceyi. Kendini potansiyel hissedenler de dahil.

İşin tıbbi boyutunu geçmek istiyorum. Ben doktor değilim, bunları anlatmaktan da keyif alacağımı sanmıyorum.

Yine de bir sorunuz olursa mutlaka mesaj atın, yalnız hissetmeyin. Nasıl olduğunu bilirim çünkü :)

Öncelikle, internette yazan çoğu belirti kısmen doğru. Çevrenizden uzaklaşıyor, içinize kapanıyor, evden çıkmamaya başlıyorsunuz. Derslerinize, işinize, uğraşlarınıza odaklanamıyorsunuz. Çünkü kafanızda sürekli bir şeyler oluyor. Düşünmeden duramıyorsunuz. Size en uzak konuyu bile düşünmeye başlıyorsunuz. Sabahları, akşamları, vakit kavramı olmadan sürekli düşünüyorsunuz, dolayısıyla uyku problemini de promosyon olarak getiriyor paranoya.

Ben bu rahatsızlığımı 3 sene önce fark ettim. Nedenini açıkçası bilmiyorum, kalıtsal olarak geçme gibi bir yeteneği var mı onu da bilmiyorum çünkü işin hiçbir zaman tıbbi boyutuyla ilgilenmedim, sıkıcı buluyorum.

Her şeyden şüphe etmeye başlıyor sürekli plan kuruyorsunuz kafanızda. Uzun uzun senaryolar yazıyorsunuz. Bu hastalığı bir kaç kelimeyle anlatılmak gerekirse "şüphe, kuruntu" diyebiliriz. Komik gelir belki, ben bile dalga geçmeyi öğrendim artık kendimle. Benim takıntım yağmur yağmasıydı. Sadece bu değil, birkaç takıntım daha oluştu zamanla, fakat onlar bana kalsın.

Epey komik biliyorum. Fakat "ya yağmur yağarsa" düşüncesi sürekli kafamı kemiriyordu, hava durumuyla ciddi bir sıkıntım vardı.

Başlarda, sadece kocaman çantalar alıp içine 5-6 tane şemsiye koymaya başladım, bir tanesi rüzgarla birlikte uçup gidebilirdi diye düşünürdüm, o şekilde dışarı çıkar, vakit geçirirdim. Sonra bu basit takıntı gittikçe ilerledi ve yağmurun yağma ihtimali, evden çıkmamı engelleyen bir hastalığa dönüştü. Odamda camları açmaya bile korkuyordum. Ağlaya ağlaya, internetten hiç yağış olmayan ülkeleri aradığımı hatırlarım. Annemin yağmur yağması için dua ettiğini sanıp, ondan nefret etmeye başlamıştım bile. Aynı şekilde arkadaşlarımda, hele bir tanesinin "Yağmur yağsa da şu bunaltıcı hava bir düzelse." demesi üzerine eve gidip nasıl çıldırdığımı, kızı boğma planları kurduğumu hatırlarım.

Kafanızda bir süre sonra o kadar fazla ve güçlü kuruyorsunuz ki bu senaryoları, yazdığınız hikayeye kendiniz inanmaya başlıyorsunuz.

Tümüyle hayali olan yağmur sesleri, ıslak toprak kokusu, odamın camında ilerleyen yağmur damlalarını görüp, perdelerimi sonuna kadar kapatıp, 2 haftayı evden hiç çıkmayarak geçirmem üzerine bir şeylerin yanlış gittiğini ailemle anlamış olduk.

Başlarda bir psikolog bulduk, psikoloji alanına saygım sonsuz, ilgi de duyarım fakat aynı durumu yaşamadan birinin, diğerini anlama olasılığı yok gibi gelir bana. Dolayısıyla bir iki kere gittiğim seansların devamı gelmedi. Bende bu durumu kendi kurallarımla çözmeye karar verdim, hala tam olarak çözebilmiş değilim fakat çok daha iyiyim.

Sizi kemirip, içten içe öldürmese iyi, komik bir hastalık aslında. Ben hep dalga geçtim bu kusurumla, bence bu hastalığı yenmek, en azından azaltmak için bu iyi bir başlangıç olabilir. Çoğu ruhsal hastalık gibi, bunda da korkularınızın üstüne gitmek en iyisi. Ağlayarak, gözlerimi kapatarak, tıpkı bir deli gibi Kadıköy sokaklarında dolandığımı hatırlarım. Bacaklarım eve gitmek için yalvarırdı, fakat gücümü test etmek için iyi bir fırsattı bu. Yine yapılabilecek en iyi şeylerden biri, fazla abartıya kaçmadan iyi düşünmek, bir avantaja dönüştürmek. Bu, kendinizi test edebileceğiniz bir sınav.

Anlatacaklarım bu kadardı, bir sorunuz olursa çekinmeyin mutlaka yazın.

Vakit ayırdığınız için teşekkür ederim :):