O kadar kötüyüm ki ne kadar üzgün olduğumu mutsuz hissettiğimi size nasıl anlatıcam ama birazda olsa içimi dökmek istedim?

Çok bunaldım hiç arkadaşım kalmadı yaz ayına kadar dolu bir hayatım vardı hergün gezer yer içer eğlenmeye giderdim sanırım nazar oldu birden insanlarla ters düşmeye başladım sevdiğim bi kaç arkadaşım evlendi onlarlada görüşemedik yaralandım hastanede yattım en yakın bildiklerim yanımda değildi ben ise onlar iÇin herşeyi yapabilecek bir insandım şimdi ise bir mahkemem var sanki hiç dertler bitmiyormuş gibi tam bitti diyorum toparlanırım yok yine düzelmiyor ya o kadar özledim ki giyinip süslenip dışarı çıkıp özgürce dolaşmayı o gözlerimin içindeki mutluluğu görmeyi resmen solmuş ya aynaya bakıyorum o ben ben değilim artık beni mahvetmişler ya çok iyi değildim belki önceki halimde ama yine bir şekilde hayatımı devam ettirebiliyordum fakat son 9 ay çok korkunç geçiyor nefes alamıyorum artık görüşecek kimse yok kime güvencemde ben yanımda tutacağım napıcağımı bilmiyorum evde kafayı yemek üzereyim yani çok fazlasıyla yoruldum arkadaşlar