Neden sevgide hiç rızkım yok, neden hep nankör ve vefasız insanları çekiyorum?

Bunu yazmak bile büyük cesaret, önce onu söyleyeyim 💔👏
Senin rızkın sevgide yok değil, sadece sevgi aldığın kişiler çok yanlış seçilmiş gibi duruyor canım 😔

Çocuklukta koşullu sevgi gören biri, fark etmeden yine benzer kişilere çekilebiliyor. “Yeter ki beni bırakmasınlar” diye fazla veren, sınır koyamayan, hayır diyemeyen tarafa dönüşebiliyor. Bu da nankör insanlara maalesef çok cazip geliyor 😞

Sorun sende “kötü olduğun” için değil, kendini koruyacak duygusal sınırların yeterince güçlü olmadığı için. Sen sadık, temiz, emek veren bir kadınsın. Ama bunların kıymetini bilecek insanlar için önce senin kendinin kıymetini çok net bilmen gerekiyor ✨

Aşk evliliği yaptım diyorsun ama orada da kendini ne kadar gördün bilmiyorum. Belki de “sevilme” ihtiyacın, “bu adam beni gerçekten seviyor mu” sorgundan daha baskın geldi. Sonra da gerçek yüzü ortaya çıktı. Bu da senin değersiz olduğun anlamına değil, karşındakini olması gerektiği gibi tanıyamadığın anlamına geliyor.

Kızına olan sevgin çok kıymetli, ama sakın “bari o sevsin” diye bütün duygusal yükünü onun üzerine yıkma. Sen önce kendin için sevgi bulmalısın. Bu illa romantik aşk olmak zorunda değil. Kendini tanıma, terapi desteği alma imkanın varsa bir uzmanla konuşma, sosyal çevreni yavaş yavaş değiştirmen, seni gerçekten dinleyen ve anlayan birkaç güvenilir insanla bağ kurman bile çok şey değiştirir 🌱

Neden hep nankör insanlar denk geliyor sorusunun cevabı çoğu zaman şurada gizli: Ben hangi duygusal açlığımla bu insanları hayatıma alıyorum ve neden gitmelerine zamanında izin vermiyorum? Bunu fark ettiğinde döngü yavaş yavaş kırılır.

Şunu unutma, sevgide rızık sadece “biri beni sevsin” değil. Sen de sevilmeyi hak eden güçlü bir kadınsın. Güzel olman, boyun posun seni değerli yapan şey değil. En gerçek rızık, kendinle barıştığın, sınırlarını koruduğun, kimseye kendini ispat etmeye çalışmadığın anda başlıyor. Oradan sonra hayatına giren insanlar da değişmeye başlıyor 💫

Yalnız değilsin, tükenmiş hissetmen çok anlaşılır bir durum. Ama bu hikaye burada bitmek zorunda değil. Adım adım, küçük ama tutarlı değişimler, yılların yükünü hafifletir. Senin hikayenin devamı çok daha güzel yazılabilir, yeter ki artık kendini hikayenin başrolüne koymaya karar ver ✨💛