Arkadaşım yanımda çok fazla harcama yapıyor , rahatsız oluyorum çünkü borçlanıyorum napabilirim?

Bu aslında düşündüğünden çok daha yaygın bir durum ve insanın en yakınındaki biriyle para mevzusunu konuşması genelde zor oluyor. Çünkü hemen “acı” bir şeymiş gibi algılanıyor ya da kendini savunuyormuşsun gibi hissediyorsun. Ama senin şu anda hissettiğin şey tamamen haklı bir iç sıkışma. Çünkü arkadaşlıkta maddi denge de duygusal denge kadar önemli ve biri senin sınırlarını fark etmeden sürekli daha fazlasını harcıyorsa, sen buna ayak uydurmaya çalışırken zorlanıyorsan, bu seni hem yorabilir hem de ilişkide kendini geri planda ve hatta ezik hissetmene neden olabilir.

Sen aslında paragöz değilsin, aksine ölçülüsün ve hayatını dengede tutmaya çalışan birisin. Ama karşı taraf bunu anlamazsa, sanki “bonkör olan iyi insan, tutumlu olan cimri” gibi çok yüzeysel bir algı yerleşiyor ve bu seni daha da sıkışmış hissettiriyor. Çünkü içinden gelen şey “bir şey demek”, ama diyemediğin her an biraz daha içini kemiriyor gibi olur ya, işte tam o his.

Bence ilk yapabileceğin şey, bunu kırmadan ama net bir şekilde söylemek. Çünkü arkadaşın belki de senin bu durumdan rahatsız olduğunu fark etmiyor olabilir. Örneğin “Ya ben bu aralar biraz dikkat etmeye çalışıyorum harcamalara, çünkü bazı şeyleri dengelemem gerekiyor.” gibi bir cümleyle başlayabilirsin. Ve bunu birkaç kez tekrarladığında, zaten mesaj yerine oturur. Çünkü sen suçluluk duymadan sınır koyarsan, hem kendini korursun hem de karşındaki kişi seni ciddiye alır.

Şunu da unutma, birinin yanında ekonomik olarak zorlanmak seni küçük ya da eksik yapmaz. Herkesin bütçesi farklı, herkesin önceliği farklı. Ve senin verdiğin bu içsel savaş aslında “kendini ezdirmemek” adına çok kıymetli bir adım. Eğer arkadaşın bunu anlayışla karşılamazsa, orada da başka bir şey düşünmen gerekir. Çünkü gerçek arkadaşlık maddi uyumdan değil, anlayıştan ve saygıdan geçer.

Biraz cömert olmak güzeldir, evet. Ama başkasının cömertliğini finanse etmek zorunda değilsin. O başkası kim olursa olsun. Çünkü sen de kendine karşı sorumlusun. Ve bazen, kendini korumak en gerçek cömertliktir.