Para & Ekonomi

Fakir psikolojisini atlatamıyorum?

Çocukkene bizim cok maddi sıkıntılarımız vardı. Annem işe gidiyordu babamın maaşı tek yetmiyordu diye. Beğendiğim şeylerin bir çoğu alınmıyordu ve bir yaştan sonra alıştım paramızın olmadığına. Annem işe gidiyordu diye halam bakıyordu bize. Eve gittiğimizde evde yemek olmayacağını bildiğim için anneme yemek koyabilir mi diye rica ediyormuşum (hatırlamıyorum bilene yaşım küçükmüş). Halamlar bizi gezmeye götürüyordu annemler işe gidiyordu diye gelmiyorlardı bizde ablamla hiç bir şey istemiyorduk sessiz sakin çocuklardık. Kuzenlerimin ve ablamın kıyafetleriyle büyüdüm. Okula bir şey alıncağı zaman ben çok üzülüyordum. Neyse yıllar geçti şu an çok şükür durumumuz normal kendimde çalışıyorum. Yinede o psikolojim düzelmedi. Kendime para harcamayı sevmem. İhtiyaç sahibi insanlara veririm ama kendime para harcadığımda kötü hissediyorum. Ayrıca mesela o zamanlar pek abur cubur alamıyorduk. Şimdi evde olduğunu bildiğim an saldırıyorum. Sevdiğim yemek olduğunda doysam bilene bi tabak daha yiyorum. Bazen fazla para harcadığımda oturup ağlıyorum. Annem bana her zaman kızım istediğin bir şey varsa al diyor ama çocukluğumdan almamaya alıstım alsamda tek bir tane. Mesela iki şeyin arasında kaldım ya seçerim (genelde ucuzunu) ya da hiç birini almam. Ablam da tam tersi parasını savuruyor. Bir daha mı gelcem diyor. Mesela iki şeyin arasında kalırsam çok düşünüyorum o ikisini de al diyor. Ya da pahalı bir şey diye çok düşünürüm haftalarca alsam mı almasam mı diye. Ablam hemem ertesi gün kendine sipariş veriyor. Ben bu psikolojiden nasıl kurtulurum

Fakir psikolojisini atlatamıyorum?
Cevapla
Maaş Soruları İş Soruları Babalık Soruları