Kriz varsa neden yoğunluk var?

Ikisinin maliyeti bir mi? Iki yüz bine çok kötü bir araba almak için yemekten, alışverişten azaltsan bile sen o parayı denkleştirene kadar paranın değeri aynı kalır mı?

Ben yapmıyorum ama yapan yapıyor. Bunlar da çok sayıda değiller. Benim çevremde markette insanlar aldıkları bir paket çayı geri bırakıyorlar.

Vardır yiyordur. Kriz yok mu demek istiyorsun yüz kişi hep kafeye geliyor diye? Çok komik bu. Ülkenin çoğu asgari ücretle çalışıyor. Tek çalışan bir adamın kiralık evine bakmaya çalıştığını düşün. Kimi daha şanssız, sağlık sorunları olan, kaza yapıp ödemeye çalışan... düşünsen bir sürü masraf var hayatta ama gelir yok. Bir tane orta kalite su yirmi lira. Iki gün yetmez. Kriz yoksa neden kaliteli su bile alırken tereddüt ediyoruz? Neden orta kalite küçük bir çikolata yedi lira? Küçük abur cubur alınca ucuz bir marketten, üç yüz lira fatura çıkıyor. İçine ev için yağ, peynir eklesen o günü bin lirayla kurtaramazsın. Sen hakiki peynir, yoğurt, tereyağı, bal, zeytinyağı falan alabiliyor musun mesela? Ben alıyorum çünkü kendimiz yapıyoruz bir kısmını ama ya diğerleri ne yapıyor merak ediyorum. Benim gelirim de var gıda alacak köyde tanıdıklarım da. Merak ettiğim diğer insanlar.

Azıcık bir ekonomi bilgisiyle kriz olduğunu anlayabiliriz. Eskiden ortalama bir memur iki bin civarı maaşıyla 300-500 liraya güzel bir evde oturuyordu. Şimdi aynı yerde aynı büyüklükteki ev 25 - 30 bin. Maaş ise kiraya denk hemen hemen. Sen konuşuyorsun anlamadım ki?

Istatistiklere bak derim. Benim izlenimlerim de tamamen farklı yönde. Millet kasada çayı, şekeri bırakıyor. Başka ülke kötüyse bana ne. Benim ülkem neden onlar gibi kötü olsun.