Anlatmam ya çekememezlik var hani karşı insan kötüdür diye demiyorum insanın doğasında var bazen elinde olan bir şey olmuyor bu durum o yüzden sanmıyorum çok güvendiğim insana bile...
Genelde hayır özel hayatımı herkesle paylaşmam. Bazı şeyleri yakın arkadaşlarımla veya ailemle konuşurum çünkü ihtiyaç duyduğumda beni anlayıp destekleyebilecek insanlara ihtiyacım var. Ama sınırlar koymayı da biliyorum herkesle her detayı paylaşmak hem bana zarar verebilir hem ilişkileri gereksiz yere karıştırır. Kime ne söyleyeceğime karar verirken şu üç şeye bakarım o kişiye güveniyor muyum, bunun paylaşılması karşıma nasıl bir sonuç çıkarır ve gerçekten paylaşmaya ihtiyacım var mı (yoksa sadece anlık bir öfke/üzüntüyle mi söylüyorum). Eğer güvenliyse ve destek arıyorsam açarım; yoksa susup kendi içinde halletmeyi ya da profesyonel yardım almayı tercih ederim. Ayrıca başkalarının özelini de korumaya özen gösteririm biri bana bir şey anlattıysa o bilgiyi üçüncü kişilere geçirmem. Sonuç olarak, samimi insanlar ve güven temelli ilişkiler dışında özel hayatımı saklamayı tercih ediyorum.
Ben de çok seçici davranıyorum. Gerçekten içimi dökeceksem, karşımda bu güveni hissettiğim biri olmalı. Herkes herkese her şeyi anlatmamalı ki özel diye bir şey kalsın, değil mi? Sevdiğin, güvendiğin kişi bile bazen fark etmeden kırabilir. 🌸