Büyüyünce ciddileşmiyoruz da sadece kaymayı mı bırakıyoruz sizce?

Freeboard’u kaptım, merkeze indim… ama normal insan gibi yürümeye değil, sahne almaya geldim resmen 😄
Köprünün üstüne çıktım… aşağı bakıyorum… millet ciddi ciddi yürüyor falan.
Bir koydum kendimi aşağı… kayıyorum. Ama öyle böyle değil, sanki klip çekiyorum. Arkada müzik var (kafamda DJ var en azından), ben ritme göre süzülüyorum.
Bir ara abarttım… kayarken dans etmeye başladım.
Yanımdan geçenler: 😐
Ben: 🕺
En iyi kısmı ne biliyor musun?
Kızlarla göz göze geliyoruz… Bu çocuk deli mi… yoksa çok mu eğlenceli? Ben de hafif bi gülümseme: Gelirsen öğretirim 😏 modu.
Sonra olay level atladı…Çocuklar etrafıma toplandı: Abi bu neee?
Dedim gelin… deneyin. Verdim freeboard’u.
Hayatımda izlediğim en iyi komedi sahnesi başladı.
Çocuk çıkıyor üstüne… 2 saniye sonra
Bacaklar ayrı yönlere gidiyor, yüz ifadesi Ben yanlış bir karar verdim.
Bir tanesi var…
Sanki Mars’a yeni inmiş astronot. Yer çekimini çözmeye çalışıyor.
İlk adımı attı… sonra direkt sistem error 😂
Gülmekten karın kası yaptım bugün. Spor salonuna falan gerek yok.
Ama en güzel an ne biliyor musun?
O çocuklar düşe kalka öğrenirken, herkesin yüzünde aynı ifade vardı:
Saf mutluluk.
Ve ben şunu düşündüm. Büyüyünce ciddileşiyoruz falan diyorlar ya…
Yok öyle bir şey.
Sadece kaymayı bırakıyoruz.
Ben bırakmıcam 😄

Büyüyünce ciddileşmiyoruz da sadece kaymayı mı bırakıyoruz sizce?
Cevapla