Sizden gidenler pişman mı, yoksa düşman mı?

Benden gidenler ne tam pişman, ne de tam düşman… ama şunu biliyorum, gidişlerinde bir huzur yoktu. Çünkü ben kimseye yalan sevgi sunmadım, yanında olduğumda gerçekten vardım. Giden, ne kaybettiğini zamanla anladı belki ama geri dönmek için cesareti olmadı. Düşman olmalarına da gerek kalmadı, çünkü kalbim kırıldı ama kin tutmadı. Sessizce gittiler, sessizce anladılar. Bazı ayrılıklar bağırmaz, ama içten içe pişmanlıkla konuşur. Ve ben hâlâ içimde temiz bir yer bırakırım herkese, geri dönmeseler bile iyi olmalarını dilerim.

Gittiler… Kimisi sessizce, kimisi gürültüyle. Bazıları gerçekten pişman oldu, araya zaman girince kıymet bildi ama gururdan dönemediler. Bazılarıysa düşman oldu, çünkü içten içe, kendilerinde olmayan bir şeyi bende görüp nefret etmeye başladılar. Ama çoğunluğu ne pişman ne düşman; sadece hayatlarına devam ettiler, ben de kendi yoluma baktım.

Ben kimseyi arkasından kötülemedim, düşmanlık gütmedim. Çünkü biri gidiyorsa, ya yeri dolmuştur ya da hiç yer etmemiştir. O yüzden bana sorarsan, kim ne olduysa kendine oldu.

Kapanan kapılar için dönüp bakmam. Hayat, hak edene açık.

Pişman olduklarını düşünmüyorum pişman olsalar geri donerlerdi açık kapı bırakıyorum it gibi donsunler diye ama yok düşman olarak da görmem onları çok küçükler

Pişman oluyorlar ama sonradan