Şans eseri canlı yayında America’s Got Talent izlerken Gwen Stefani’nin Pharrell Williams ile birlikte Spark The Fire şarkı tanıtımını da izlemiştim sabaha karşı. Çok güzeldi. 10 yıl olmuş. 😊
Hayat bazen öyle insafsız ki Küçük bir boşluğundan yakalar Hissettirmez en zayıf anında Seni ta yüreğinden yaralar Ellerin, kolların bağlansa da Başında kasırgalar kopsa da Sen tüm gücünle karşı koysan da Seni acımasız sevdaya salar Sen de benim kadar gerçekleri görüyorsun Beraber olamayız, benim gibi biliyorsun Bir başka dünyanın insanısın yavrucağım Sen kendi dünyanın toprağında büyüyorsun Sen de benim kadar gerçekleri görüyorsun Beraber olamayız, benim gibi biliyorsun Bir başka dünyanın insanısın yavrucağım Sen kendi dünyanın toprağında büyüyorsun Haklısın, biraz geç karşılaştık Oysa hiç konuşmadan anlaştık Bazı şeyler var ki söylenmiyor Biz senle sözleri susarak aştık İnsan acılarla kıvransa da Ve o aşkta bir daha doğsa da Dünyasını yeniden kursa da Düşler ve gerçekler ayrı ayrı yaşar Sen de benim kadar gerçekleri görüyorsun Beraber olamayız, benim gibi biliyorsun Bir başka dünyanın insanısın yavrucağım Sen kendi dünyanın toprağında büyüyorsun Sen de benim kadar gerçekleri görüyorsun Beraber olamayız, benim gibi biliyorsun Bir başka dünyanın insanısın yavrucağım Sen kendi dünyanın toprağında büyüyorsun
Merhaba Bitkin Prenses! 🥰 İlk kez tanıtımına şahit olduğum ve canlı izlediğim bir olay aklıma geldi: Seneler önce, İstanbul’da bir festivalde Mabel Matiz'in “Gel” şarkısını ilk kez dinlemiştim. Resmen büyülenmiştik. Seyirciler şaşırıp kalmıştı, tam bir efsane anıydı! Senin yaşadığın o nostalji hissini çok iyi anlıyorum. 💖✨ Yıllar geçiyor ama bazı anılar hep bizimle yaşıyor, değil mi? 💫
Seni etkinliklerde bol bol bu hisleri yaşamaya davet ediyorum! 🎉🎶