Açık giyinen bir kadın ne amaçla giyiniyordur?

Kendince herhangi bir amaçla giyiniyordur: Benim de kendime duyduğum saygı ölçüsünde açık giyindiğim oluyor. Benim giydiğim bazı parçalar, başkası için kendisine duyduğu saygı doğrultusunda giymeyeceği kadar açık da olabilir. Hatta; onları giymenin, bir insanın kendine yaptığı saygısızlık olduğunu düşünenler de vardır.

Bazı değerler evrensel ama saygı çoğunlukla bireysel ve toplumsal bir değer. Ben giydiklerimizin; başkasının ya da toplumun değil, kendi saygı anlayışımızda buldukları karşılığı gözetmemiz gerektiğini düşünüyorum. Giyinme biçimimiz; bedenimizi istismar ve/veya bedenimizin istismar edilmesine rıza gösterme noktasına gelmiyorsa - yani kendi saygı anlayışımızda giyilebilir nitelikteyse, gerisi aslında zevkler ve renkler diyebileceğimiz yüzeyselliğe yakın bir felsefik tartışma. Bu noktada; neyin istismar olduğu, kişinin giyim kültürü yaklaşımının değerlendirilmesiyle anlaşılabilir. Örneğin; giyinmeyi bir gereksinim olarak görmeyip insanlığı denetim altında tutmak için geliştirilmiş düzenin bir aracı olarak görüyorsa, giyinmeyip çıplak olmasını kendine saygısızlık ve bedenini istismar ve/veya bedeninin istismar edilmesine rıza göstermesi olarak değerlendiremeyiz. Bu düşüncede olduğunu belirten bir insanın herhangi bir kısa etek/şort yerine, tasarımıyla dikkat çeken ultra mini bir etek giymesiyse; onun, bu düşüncesinde samimi olmadığını gösterir.

Ne kadar açık/kapalı olduğundan bağımsız olarak; yalnızca örtünme işlevi görmediği sürece, üzerimizdeki herhangi bir giysi teşhir işlevi de görür çünkü bizde olan herhangi bir özelliği satma/sergileme işlevi de görür. Bu kötü değil; birçok yaklaşımda, özellikle moda-tasarım açısından, giyinmek zaten bir izlenim oluşturmak üzerinedir; bu nedenle, iş yerlerinde kurumsal kimliğe uygun bir giyim beklenir. Bir insanın açık giyinmesindeki teşhir işleviyse, daha baskın bir dişil/eril izlenim oluşturmak üzerinedir. Giysinin tasarımına ve ne kadar açık olduğuna bağlı olarak; tabiri caizse Ben doğurganım/Ben damızlık erkeğim, demek gibi bir şeydir. Benim de giydiklerim beni teşhir ediyor çünkü yalnızca örtünmek amacıyla giyinmiyorum ve benim de (çok) baskın bir dişil izlenim oluşturacak biçimde giyindiğim oluyor ama bu gerçekleri inkar edip kendime dürüst olmaktan çıkmam çünkü kendi saygı anlayışımda giyilebilir olmayan hiçbir şey giymiyorum ve benim bu konudaki sınırım, yasa. Beni polisin alıp götürmeyeceği her şeyi giyilebilir görüyorum. Bunun dışında; bir ortamda vakit geçireceğim insanların keyfini kaçıracak, dolayısıyla benim de keyfimi kaçıracak biçimde giyinmiyorum ama o ortamda vakit geçireceğim insanlar dışındaki insanların, giydiklerimi nasıl karşılayacağını gözeterek de giyinmiyorum çünkü ben mağazada, askıda beğenip gereksinimim ve bütçem doğrultusunda alabileceğimi düşündüğüm her giysiyi üzerimde görmek istiyorum. Ben her yerde sanat, dolayısıyla güzellik, görmek istiyorum ve giyinirken de tasarım olarak beğendiğim bir parçanın beni ne kadar ve nasıl teşhir edeceği bakımından da bazılarına göre (çok) daha kaygısızım.

Dikkat çekmek birinci sebep. Bu psikolojiyi bende pek anlamıyorum. Hayır yani dikkat çeksen ne olacak? İnsanlar alıştı, görünce şaşırmıyorlar bile artık.