İyi oldum hayatın mağlubu oldum hep kötü mü olmak lazım?

Öyle zor yaşamlar var ki herkes kendince bir saçmalığın içinde herkes bu soruyu soruyor niye böyle oldu benim suçum neydi neyi hatalı yaptın neyi yanlış yaptın niye bana bunu layık gördüler daha iyi olabilirdi daha güzel olabilirdi neden ben sürekli mutsuz oluyorum neden sürekli üzülüyorum neden kiriliyorum neden dökülüyorum niye başkaları gibi olamıyorum ya da neden benim istediğim gibi olmuyor soruların arkası kesilmiyor herkeste var olmayanlar da kendi yaşamlarını beğenmiyorlar kimisin ki bizden çok iyi kimsin ki çok çok daha kötü aslında başkalarının yaşamına bakarak kendi yaşamınızı iyi ya da kötü demek de saçma o onun yaşamı bu benim yaşım çünkü onun yaşamı benim canımı yakmıyor benim yaşadıklarım benim canımı yakıyor burası da bir gerçek ama anne de olsa baba da olsa kardeş de olsa kim olursa olsun benim bu yaşamda öğrendiğim bir şey var yapayalnızız ne yaparsak kendimiz kendimiz için var oluruz kendimizi seversek var oluruz kendimiz için mücadele edersek bir şeyler kazanırız çabalarsak bir şey kazanırız onun dışında işte o bana çok değer veriyor o beni çok seviyor işte o benim annem o benim babam o benim karım o benim sevgilim ben de bunların hiçbirini bir anlamı yok tabii ki bir ciğerlerde yerlerinin olması gerekiyor sosyal varlıklarız yalnız yaşamak bizi öldürür kafayı yeriz o bir gerçek ama temelde birinci Öncül biziz buna göre hareket etmemiz gerekiyor