Arkadaşlar 21 yasindayim. Hayatim hiç iyi değil. Anne babam beni hep aşırı korumacı yetiştirdi.
Anne ve babam çok asosyal insanlar. Çünkü maddi durumları iyi değil. Ben böyle yetistigim için asosyal oldum. Şimdi ise sosyal fobim çıktı. Doktora gidiyorum ilaç alıyorum ve terapi görmeye başladım. Hayatima lanet ediyorum. Neden hicbir zaman mutlu olamadim diye isyan ediyorum. Çocukluğum küçüklüğüm kötü geçti. Ilkokul yıllarında arkadaslik kuramazdim sürekli dışlandım durdum. Ortaokul yıllarında hele daha beterdi. Çok kötü bir siniftaydim. Zorbalik gördüm her türlü ruhsal ve fiziksel. Benim hayatim bundan sonra mahvoldu. Liseye geçtim korkudan 4 sene boyunca kimseyle konuşmadım yine beni ezecekler aşağılayacaklar diye. Bir kelime bil e etmedim 3 sene boyunca. Üniversiteye gittim hiç üniversite hayatini yasayamadim. Evden okula okuldan eve. Hiç arkadaslik yine kuramaadim sosyal fobim yüzünden. Ve hayatim boyunca bir kere bile sevgilim olmadi. O kadar özgüvenim yokki anlatamam. Karsi cinsten aşırı utaniyorum. Kizlara karşıda özgüvenim yok. Psikolojim bozuk diye okulu uzattim. Şimdi okulu dondurdum tedavi görüyorum. Neden hiç şanslı olamadim diye hergün ağlıyorum. Neden bu hayat herkese eşit adaletli olamıyor arkadaşlar. Kötü insanlar bil e mutlu ve bu benim sinirimi bozuyor 😔😔😔
Anne ve babam çok asosyal insanlar. Çünkü maddi durumları iyi değil. Ben böyle yetistigim için asosyal oldum. Şimdi ise sosyal fobim çıktı. Doktora gidiyorum ilaç alıyorum ve terapi görmeye başladım. Hayatima lanet ediyorum. Neden hicbir zaman mutlu olamadim diye isyan ediyorum. Çocukluğum küçüklüğüm kötü geçti. Ilkokul yıllarında arkadaslik kuramazdim sürekli dışlandım durdum. Ortaokul yıllarında hele daha beterdi. Çok kötü bir siniftaydim. Zorbalik gördüm her türlü ruhsal ve fiziksel. Benim hayatim bundan sonra mahvoldu. Liseye geçtim korkudan 4 sene boyunca kimseyle konuşmadım yine beni ezecekler aşağılayacaklar diye. Bir kelime bil e etmedim 3 sene boyunca. Üniversiteye gittim hiç üniversite hayatini yasayamadim. Evden okula okuldan eve. Hiç arkadaslik yine kuramaadim sosyal fobim yüzünden. Ve hayatim boyunca bir kere bile sevgilim olmadi. O kadar özgüvenim yokki anlatamam. Karsi cinsten aşırı utaniyorum. Kizlara karşıda özgüvenim yok. Psikolojim bozuk diye okulu uzattim. Şimdi okulu dondurdum tedavi görüyorum. Neden hiç şanslı olamadim diye hergün ağlıyorum. Neden bu hayat herkese eşit adaletli olamıyor arkadaşlar. Kötü insanlar bil e mutlu ve bu benim sinirimi bozuyor 😔😔😔
Aşk İlişkileri
Kadın Emeği
Gündem
Cinsel Yaşam
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Dünya Kupası
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer
En İyi Cevaplar