Sanat camiasındakiler neden çoğunluğu sol görüşlü?

Sanatın özünde otoriteye, mevcut düzene, statükoya başkaldırı vardır, bu nedenle de toplumun itici gücü olmak misyonu vardır. Aydınlatma, uyandırma misyonu vardır. Güçlü olana yalakalık yapmama misyonu vardır. Sanatçının önceliği para, makam, mevki olmaz. Otoritenin salonları bir sanatçıya kapanırsa faaliyetini gerekirse çadırda sürdürür, gücünü de otoriteden değil, izleyicisinden, dinleyicisinden alır. Bu nitelikler de sağ görüşlü sanatçı bozuntularında değil, muhalif sanatçılarda olur. Geçmişte de, bugünde de örnekleri çokça görülür. Güce, otoriteye yanaşanlar, güçlünün halka karşı icraatlarını şirin göstermek misyonu üstlenmiş olanlar ceplerini doldurur ama itibar kasaları boş kalır, yanaştıkları güç iktidardan düştüğünde bu tipler de gözden düşer. Gerçek sanatçı gerçekleri gözler önüne serebilmek için (bugün) sol görüşlü, muhalif tandanslı olmak zorundadır. Aynı sanatçılar sol görüş iktidarda olduğunda onları da eleştirmek zorundadır. Sağcı sanatçı, solcu sanatçı meselesinden ziyade konu güçlüden, iktidarda olandan yana olmak-doğruluktan, iyilikten, adaletten, mazlumdan, hakkı yenenden, edilenden, hor görülenden yana olmak meselesidir. Güçlü olanın karşısında ne pahasına olursa olsun eğilmemek meselesidir.

Ulkemizde sag-sol bilincini sanatcilar dahi algilayamadigi icin Avrupai davranildiginda ve dindar goruntu verilmediginde bunu solculuk olarak yorumluyor herkes. Aslinda sözüm ona Chp de temelinde sağ temellidir. Sagcilik dindarlik ile degil milliyetçilik ile ele alinir. Ve Chp nin 6 okundan 1 tanesi Milliyetçiliktir. Milliyetçi temelli bir oluşum sol cizgide gibi hareket ediyorsa çizgisinden şaşmıştır. Ve destekçileri olanlar ben solcuyum diyerek Milliyetciligi reddediyordur. Yani özlerini. Ülkemiz vatandaşları ideoloji konusunda ne yazik ki asla oturamayacak bir zeminde ayakları kaya kaya hareket ediyor. Sevmedigi bir kesimin karşısında hani oluşum varsa ben o oluşumun icindeyim diyerek hareket ediyor. Ozetle sacmaliklarda mantik aramak zaman kaybıdır.