Şair olabilmek için aşk kesinlikle şarttır. Bir insana olmak zorunda değil bu aşk. Vatan ile ilgili bir şiiri, ancak vatan aşkı ile yanıp tutuşan birisi yazabilir. Birisine gönlünü kaptırmayan birinin, aşk şiiri yazması da pek mümkün değildir. Halkının kavgasına gönlünü feda etmeyen birisi, bu kavgayı asla şiire dökemez. İçinde acı olmayan birinin, acıklı bir şiir yazmayacağı gibi.
Yazamam, yazana da saygı duyarım. Derin oluyor , içli oluyor böyle empati kurunca. . Bu arada hemcinslerime bir nasihat edip gideyim, Kadınlar uğurlarına şiirler yazan şairleri değil, uğurlarına şiirler yazdıracak adamı ararlar.
Bence şairlik yaşanmamışlıktan ileri gelir. Özlem duymadığın ve sonuna kadar yaşadığın bir aşk şairliği bitirir. Kavuşamadığın ya da doyamadığın asla bitirmek istemediğin halde biten bir aşk seni şair yapar.
Duygu yoğunluğu yeter duygularını yazarak ifade edebilene bence illa o duygunun “aşk” olması gerekmez... eskiden yazardım... ama fark ettim ki bana şiir yazılması daha çok hoşuma gitti...
En İyi Cevaplar