Edebiyat ile Felsefe arasındaki fark ve benzerlik nedir?

Kötü felsefe felsefe değildir, kötü edebiyat yine de edebiyattır.
Edebiyata, bir önceki daha güzeldi, bunu beğenmedim, bundan sonrakini beğenme ihtimalim var anlamında hoşgörü ve bağışlama gösterme eğilimindeyizdir. Felsefeyi bağışlamak sözkonusu değildir felsefenin de bu çok umurunda değildir.
Edebiyatın alıcısı, okuyucusu, kulak kesileni, ayaküstü iki dakika gözatıcısı çoktur. Felsefenin alıcısı çok azdır. Marx'ı kendi koltuklarında bile ayaküstü okuyanlar hariç ayaküstü okuyana rast gelmedim.
Edebiyatın zevkle, neşeyle, sihirle, şaşırtmacayla, felsefenin ise ızdırapla arası iyidir.
Edebiyatta kişişel sesin kullanımı, denetimi, dönüşümü önemlidir, Felsefe de felsefeci kendisini eserine ne kadar az katarsa yani dilinde açık ve kişisel olmayan ses ne kadar çoksa o kadar iyidir diye bilinir. Ama bunu böyle yapmadan da iyi felsefeci olunabilir.
Felsefe açıklamayı amaçlar edebiyat ise gizemleştirmeyi sever.
Felsefe eserinde estetik yetkinlik ilk bakılan unsur değildir, edebiyat ise içinde estetiğinde olduğu bütünlük arar.
Felsefe bir soruna bütün ömrünü adayabilir, edebiyatta yenilik özlemi belirgindir.
Felsefe cevaplayamadığımız sorularla uğraşmayı sever, edebiyat soru sormak ya da cevap vermektense bunlara bakmayı ve anlatmayı dener ama daha da güzeli kendi sorununu kendisi yaratır.
Felsefeci en azından kendisinden önceki felsefi akımlara, felsefecilere dikkate alarak işe giriştiği için sorumludur, edebiyatçıdan sorumlu olmasını beklemek milli kimya dersi gibi bir şeydir.
Felsefede yanlışların neye benzediğini tanımlamak zordur, edebiyatın günlük hayatla olan bağıntısı onu anlamamızı daha kolaylaştırır. bu bir yanılsama olabilir. Ama bu yanılsamanın kötü bir şey olduğu da söylenemez. Nitekim herkesin bir öyküsü, pek çoğunun zamanı gelince "hayatımı yazsam roman olurdu" sözü, hiç de azımsanmayacak bir kitlenin ise bir yerlere yazmış olduğu şiirleri vardır.

Felsefedeki bilgileri yığılarak ilerler. Edebiyatta öyle bir şey yoktur. Edebiyat olayların sanatsal yönü ve anlatımıyla ilgilenir. Felsefe sırf beyin ve kişilik gelişsin diye sürekli soru sorar. Hatta cevabı bulunca sırf düşünme eylemi devam etsin diye yeni yeni sorular atar ortaya. Felsefede amaç cevap bulmak değil soru sorup bunun üzerine düşünmektir.