Sizce bu tablo ne anlatıyor?

Bizler zaten, gördüklerimize değil, gördüklerimize değil, gördüklerimizin zihnimizde oluşturduğu anlamlara aşık oluruz. Bu sevmek dışında bir şey de olabilir, yani çok kez hissettim bunu, ailemin dünyayı benim gözümden görmesini diledim mesela :)

Güzel bir noktaya değindiniz.

Biraz daha derinine inebilir miyiz?

Sizce, objektif bir algıya ulaşmak ve karşımızdaki insanı olduğu gibi görebilmek mümkün müdür? Eğer mümkün değilse, bunun böyle olması rahatsızlık verici bir şey midir?

Gene de iştirakiniz için teşekkür ediyorum, soruyu bulabilmenize sevindim :)

Kendinize haksızlık ediyorsunuz; bence sanatı anlayabilmek için bilmek gerekmiyor. Yalnızca birazcık pratik gerekebilir :), onu da estetik bir algının oluşabilmesi adına bir gereklilik olarak nitelendiriyorum, yani olmazsa olmazıdır, diyemem.

Aslında epey iyi ve farklı yorumladınız.
Gene de ben bu tabloya bakınca korktuğumu hissediyorum,
sizin tam aksini hissetmenizdeki sebepleri de bu yüzden merak ettim.

Benim bu resme baktığımda aşkın aslında kendimce tanımını buldum. Günümüzde aşk olarak adlandırılan safsatalardan çok uzaktı ve bir o kadar temizdi. Böyle bir düşünceye sahip birini daha tanımak beni mutlu etti sanırım. Belki de bir umut doğdu içimde hala böyle insanlar var diye.
Ama bir gün aşık olmak en büyük korkumdur aynı zaman da. Beni ben yapan değerleri kaybedeceğim veya duyduğu sevgiden mütevellit hiç bir zaman yetemeyeceğim korkusunu barındırır içinde. Belki de sizdeki bu ve ya buna benzer bir korkudan kaynaklı hissiyattır. Tabi yorumunuzu bilmediğim için böyle bir tahminde bulundum.

Bu soru altındaki bir çok yorumun aksine, farklı bir bakış açısı ile bakabiliyorsunuz, tebrik ederim.

Gabriel Garcia Marquez'in bir sözü vardır,
''seni sen olduğun için, senin yanında ben olduğum için seviyorum'' gibi bir şey olmalı.

Bir insanı sevdiğinizde sizi siz yapan değerlerden vazgeçeceğinizi sanmıyorum; tam aksine, onun yanında daha çok ''ben'' olduğunuz hissine kapılacağınıza eminim.

Öte yandan, sevgi bir emek işidir. Bu noktada olur da hak edemezsem korkusunu içten içe hep ben de yaşarım.

Yorumunuz için teşekkürler :)

Tablonun bana ne hissettirdiğine gelirsek,
bana yabancılaşmayı hissettirdi. Açıkçası birazcık da midem bulanıyor bunu düşündükçe,
sanatçının bu tabloda, tam olarak kim olduğunu anlayamamak ile birlikte, ilahi bir bakışının olduğunu düşünüyorum. Algının ötesinde şeyleri görebildiğini tahmin ediyorum. Aşıkların arasındaki bağın, sahte yüzler ardına saklandığını hissettim. Bir ilizyona aşık olmak gibi düşünebilirsiniz :)

Resim sanatının en güzel yanı budur bence. Herkes bir ayna misali kendinde var olan düşünceleri resme yükleyebilir. Sizin yorumunuzda şüphesiz takdire şayan. Kişiliğinizin bu tarafını kaybetmemeniz dileğiyle.