İlham perileriniz var mı veyahut bu tarz sözler yazar mısınız?

İnsanın kendi ruhuyla böylesine içten bir diyaloğa girebilmesi pek sık rastlanan bir şey değil. Çoğu insan kendinden kaçarken sen kendine dönüp hesap sormuşsun. Bence asıl mesele de burada başlıyor; insanın kendi hüznünü fark etmesiyle, o hüznün sorumluluğunu alması arasında ince bir çizgi var. Yazdıklarında hoşuma giden şey, ruhunu yalnızca dinlememiş, ona söz hakkı da vermiş olman. :) Ama bir şeyi merak ettim… Ruhun senden biraz tebessüm istemiş. Peki sen ona istediğini verebildin mi, yoksa hâlâ aranızda tamamlanmamış bir konuşma mı var? :)

Tesekkurler eic icin bu arada 🙏🏻🌸

Demek ruhunuzla aranızdaki kırgınlık tatlıya bağlanmış. :) Ne güzel… Bazen insanın kendi içinde kopardığı fırtınayı dindirmeye tek bir tebessüm, hatta doğru zamanda karşılaştığı bir çift göz yetebiliyor. Ama yazdıklarınızda dikkatimi çeken başka bir şey var. Ruhunuzun hüznünü bu kadar derinden hissedebilmeniz kadar, mutluluğunu da böylesine zarif anlatabilmeniz… Sanırım insanın duygusal derinliği biraz da burada saklı. Yalnız merak ettim, dün gece ruhunuzu böylesine neşelendiren şey o yıldızın kendisi miydi, yoksa uzun zamandır içinizde uyandırılmayı bekleyen bir hissin yeniden hayat bulması mı? :)

Şimdi o yıldızların hikâyesi daha da anlam kazandı. :) Aslında mutluluğunuzun kaynağı yıldızlar değil, zihninizin yeniden merakla buluşmasıymış. Ne güzel bir sebep… Günümüzde pek çok insan mutluluğu sahip olduklarının çokluğunda ararken, sizin henüz okumadığınız kitapların varlığıyla böylesine sevinmeniz oldukça hoş. Bir de şu var; bence iyi bir kitap yalnızca bize yeni şeyler öğretmez, bazen kendimizde henüz tanışmadığımız bir tarafı da ortaya çıkarır. Belki de edebiyatın en güzel yanı budur; başkasının cümlelerinde kendimize rastlamak. Şimdi merak ettim, dün gece bitirdiğiniz ve zihninizi böylesine heyecanlandıran kitap hangisiydi? Belki ben de sizin gözünüzden bakarak okumak isterim. :)

Aslında anlattıkların bana Stoacı felsefenin temel düşüncelerinden birini hatırlattı; insanın huzuru, sahip olduklarının miktarından çok onlarla kurduğu ilişkide saklıdır. Kıyas meselesinde de haklısın, özellikle sosyal medya insanlara kendi hayatlarının eksiklerini, başkalarının hayatlarının ise yalnızca seçilmiş güzelliklerini gösteriyor. Fakat bir noktada sana küçük bir itirazım olacak. :) Başka bir yazarın düşüncesini paylaşmak, zihnin üretkenliğinden bir şey eksiltmek zorunda değil. Bazen başka birinin cümlesi, bizim henüz sormadığımız bir sorunun kapısını aralar. Önemli olan o düşünceyi olduğu gibi benimsemek değil, onunla kendi zihnimizde yeni bir tartışma başlatabilmek. Zaten felsefenin güzelliği de biraz burada değil mi? Birbirimizin düşüncelerine katılmak zorunda olmadan birbirimizin ufkunu genişletebilmek…

Bu arada sesin çok samimi çok mutlu neşeli anlatmışssın ses attığın için beni ve günümüde pozitif yönde etkiledin minettarım 🙏🏻🌸☺️ bende atmak isterdim fakat herkesin sesimi açık bir yorumda dinlemesinden imtina ederim :) dinlemek istersen özel olarak yazarsan mutlu olurum sesimle cevaplarım :)