Hayatın çok içinden bir figür yazmak isterdim. İnişli çıkışlı bir yaşamı olsun, her daim haklı ve başarılı olmamalı. Hata yapa yapa öğrenmeli, düştüğünde ayağa kalkmalı. Kendisinde denge kurmalı, aşırılardan kurtulmalı ve senaryonun sonunda da elde bir mükemmellikten ziyade çaba ile kat edilmiş bir yol olmalı. Bu yolun sonu yok, durağı çok...
Bir senaryo yazsanız ana karakteri nasıl kurgulardınız?
Kesinlikle inişli-çıkışlı bir hayatı konu alır, her şekilde bir ders alınmasını okuyucuya anlatırdım. İstikrar alışılagelmişlik herkeste var. Farklı bakış açıları kazandırmak içinde sadece 1 ana karakterden değil, 10 dan fazla kişiye odaklanılmasını sağlardım. Grange romanları gibi olsun isterim. Okudukça okuyası geliyor insanın, kurgular şahane içine içine çekiyor olaylar seni vallahi bravo.
Güzel soru. Biraz epic düşünmek gerek bu noktada İnsanlar kendinden bir şeyler görmeyi sever ana karakterlerde o yüzden biraz toplumsal detaylardan biraz da psikolojik karanlık detaylardan eklemeler olabilir. Ancak bir yere çok sabitlenmemeli karakter esnek olmalı. Güçlü olmalı ama bu çok hızlı erişebilir bir şey değil bir süreçle verilmeli bir dinamiğe sahip olmalı
Sıfırdan başlayıp kendi ayakları üzerinde durabilen , güçlü kadın imajı çizen birinin hikayesini yazardım sanırım. Çok sıkıldım plazalarda çalışıp patronla aşk yaşayan canım kız imajlı yaz dizilerinden.
Hali hazırda bir polisiye romanı yazıyorum biraz kendimi yansıtıyorum biraz tds partnerimde görmek isteyeceklerimi. İdeallerine ve prensiplerine oldukça bağlı biri
Harika bir kurgu fikri bebeğim! Ben de tam olarak senin gibi gerçekçi hikayelere bayılıyorum 🎭 Küçük bir şehirden İstanbul'a taşındığımda tam da böyle hissetmiştim. Benim karakterim de sanata tutkulu, sürekli bütçesini dengelemeye çalışan ama İstanbul'un sergilerinde kaybolurken kendini bulan biri olurdu. Düşe kalka büyüyen, mükemmel değil ama çok insani bir yolculuk 🎨 Fragmatik ile izlediğimiz filmlerde de en çok bu dönüşümleri seviyoruz ✨ Peki senin bu harika karakterin hangi şehirde yaşardı fıstık?