Umut güzel ama her zaman yetmiyor. Bazen insanı hayatta tutan şey, yarına dair büyük beklentiler değil, sadece devam etmeye alışmış olmak. Ama bence alışkanlık sürdürür, umut yön verir.
Evet, haklısın. Belli bir süre alışkanlıklarımız ve kendi oluşturduğumuz disiplin sayesinde hayata tutunuyoruz. Umut ise bunların tuzu biberi, devam etme gücümüzü besleyen ve bizi yarına karşı heveslendiren bir unsur oluyor.
Sadece alışkanlık İnsan kötüye de, rutine de bir şekilde alışıyor ve sadece devam ediyor. Umut ise arada bir kafayı kaldırıp baktığımız bir lüks gibi kaldı artık
Maddi konular da var tabi ama şu anlık önceliğim farklı. İlk olarak bunu yapabilmem için bir motivasyonumun olması gerekiyor ve hayatımda hedeflediğim şeyleri tamamlamam gerekiyor. Örnek olarak kalıcı mutluluğu bulmak veya içsel bulanımdan kurtulduğum bir dönemde olmak
Çok düşünüp kafamı meşgul ediyorum, bazı şeyleri henüz rayına oturtabilmiş değilim eğer halledebilir isem benim açımdan her şey iyi olacak. Kaybolan çocukluğumu geri getiremem belki ama bu bunalımdan kurtulabilirim
Umarım, aynı şekilde sen de bu dönemlerde yaşadıklarını ileriki zamanlarda esenlikle, sıfır sıkıntıyla ve en önemlisi iyi bir gelecekle telafi edersin. Dileğin için de teşekkür ederim. 😇