Bazen kütüphanelerin sessiz raflarında ararız kaybettiklerimizi; bazen de unutmak istediklerimizi kaldırırız en kuytu raflara.
Her raf, geçmişten kalan bir iz; her kitap, kendimizden saklandığımız ya da kendimize yeniden rastladığımız bir sığınak…
Belki de insan, unutmak istediği hiçbir şeyi gerçekten kaybetmez. Sadece ona hayatının içinde başka bir yer verir.
Çünkü bazı anılar silinmez; anlamları değişir. Bazı insanlar hayatımızdan çıkar ama içimizdeki hikâyeleri bitmez.
Ve belki hayat dediğimiz şey, biraz da kendi içimizdeki kütüphanede hangi kitabı yeniden okuyacağımıza, hangisini kapalı tutacağımıza ve hangisini artık ait olmadığı raftan kaldıracağımıza karar vermektir.
Kendi hayatınızın kütüphanesinde hangi kitabın kapağını hâlâ açmaya cesaret edemiyorsunuz?

Aşk İlişkileri
Bebek Bakımı
Cam Cilt
Üniversite Tercih
Gündem
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer
Kızlar & Erkekler Ne Diyor?
Cevap
9Cevap
Unutmaz sadece onlarla yaşamaya alışır.
İşin aslı şu ki, insan kolay kolay hiçbir şeyi gerçekten unutmaz. Bize unuttum"dedirten şey, zihnimizin bizi korumak için devreye soktuğu tatlı bir illüzyondur. Beyin, her gün o ağır yükle dolaşamayacağını çok iyi bildiğinden, bazı dosyaları en üst raflara tıkıştırır. Yani anılar orada sessizce tozlanır ama yerli yerinde durur. Sonra günün birinde ufacık bir koku ya da eski bir şarkı gelir; pat diye o rafı kafana devirir. Hiç kendimizi kandırmayalım, hafıza dediğin yer silinen değil, düzenli istiflenen bir kilerdir. 😊
Daha çok rem uykusuna yatsak yinede silinmez mi😅
Bilmem nöroloji beyine sormak gerekiyor
Soralım bakalım efenim
😊😊
Zihnim öyle kalabalık bir kütüphane ki bazı şeyleri orada sakladığımı bile unutmuşum. Sadece "sakladığımı unutmuşum" yoksa unutmak benim için lütuf olurdu. Fil hafızalı bir insanım bazı konularda... O an üzerinde durmadığım şeyler bile hafızamda yer etmiş. Ve aslında ne olduğunu şimdi çok daha iyi anlıyorum. O kitaplar mümkün olsa da yansa çünkü hatırladıkça midem bulanıyor. İnsanların iyi kisvesi altında ne kadar kötü ve acımasız olduklarını hatırlatıyor bana... İnsanın, kafasında acaba dediği hiçbir şeyden hayır gelmez. En ufak bir soru işareti bile varsa asla kalmamalı orada.. Hayat dönüp eski kitapları okumayacak kadar kısa ve zaman o kadar değerli ki anı yaşayıp, geleceğe bakmak gerek. Yeni kitaplar, mutlu bir geleceğin yazıldığı anılarla doldurmalı kütüphanesini...
Zamanın en güzel yanı, bir zamanlar sana acı veren anılara karşı hissizleşmek belki de. Gerçekten zaman insana şifa. Bence yaşanılanlar, iyi ya da kötü birer tecrübe olarak kalıyor zihinlerimizde. Belki silinmemesi daha elzemdir bizim için. Eski kitapları açmayalım ama yakmayalım da. Kütüphanemizin raflarına yeni kitaplar, yeni hikayeler lazım.
Güzel hikayelere diyelim o zaman🫠
Güzel hikayeler🥂
Bence insan bazı şeyleri tamamen unutmuyor, sadece onlarla yaşamayı öğreniyor. Zaman geçtikçe aynı anıya baktığında hissettiğin şey değişebiliyor. Bir zamanlar canını yakan bir olay, yıllar sonra sadece hayatının bir dönemini hatırlatan sessiz bir görüntüye dönüşebiliyor. Bazı insanları da bu yüzden unutamıyoruz; onları değil, onların yanındayken olduğumuz kişiyi özlüyoruz belki. Hayatın en güzel tarafı da burada, geçmişi silemesek bile ona verdiğimiz anlamı değiştirebiliyoruz. Bazen kapatılan bir kitabı yeniden okumak gerekir, bazen de sonsuza kadar rafta bırakmak.
Bazı şeyler hiç unutulmaz, sürekli aklımızda olur.🦋 Diğerleri bilinç altında saklanır, bekler. 🥂
Anca saklanırlar işte🥂
Gece kafayı yastığa koyana kadar unutur en fazla
B12 eksikse hiç hatırlamaz bile 😂
Bağışlayalım birine çok fazla var
Bana versene🤤
Verdim gitti
Sağol😌
Uzatıp edebiyat yapmaya gerek yok.. Bilinçaltına taşınır iyi ya da kötü şeyler..
Edebiyat iyidir efenim 🙄
Kime göre neye göre
Bana göre🙄
Çok sıkıcı..
O da sizin yorumunuz.
👍
Benim kapağını açamadığım kitap ise keşke dediğim geçmiş kararlarım. Açınca şöyle yapsam ne olurdu düşüncesi kafamı gereksiz yoruyor. En iyisi rafında ama kapağı kapalı tutmak...
Hmm
Sadece hatırlamanın canını yakmadığı bir yere taşır bazı seyleri.
Zaman anilari silmez, onlara dokunduğumuzda kanamayan bir hal verir..
Delete yapacaksın. Başka yolu yok.
Hıhımm bütün bilgiler iptal sonra🙄
Neden olmasın? Yeni bir hayat, yeni insanlar, yeni bilgiler, yeni…
Öhöm.
Neyse, çok da şey etmemek gerek.
Tüm bunlar artık bişey ifade etmeyen mini minnacık bir anı için mi🙄
Mini minnacık bir anı bu kadar yazı yazdırdıysa çok da minnacık olmamalı.
Onun için değil genel olarak sordum
Ben soru için cevapladım.
Geneli burada masaya yatırmayalım:)
Herkes işine geldiğini anlıyor😅
Sıradan olmak hafiftir, ol.
Hepimiz sıradan insanlarız zaten.
Uzak Raflara Kaldırılır
Unutur