Onunla ilk konuştuğunuz gün, bir gün onu bu kadar sevebileceğinizi tahmin eder miydiniz?

Tahmin edebilsek belki bu kadar sevmeyiz gadası

O kim ablam :D

İkimiz de acemi birer aşıktık o zamanlar
Sen yollarda eski bir aşka ağlıyordun
Bense kendimi usta sanıyordum bu işlerde
Ve yağmur gibi akıp giden yıllardan
Geriye ne kaldığını bilmiyordum seni tanıyana kadar
Ama farkındaydım yinede
Ne zaman seninle olsam
Tanıdık bir kuş cıvıltısıyla uyanırdım her sabah
Şimdiyse kırılgan mektuplar yazıyorum
Hangi adrese göndereceğimi bile bilmeden
Malumun olsun ben sende ülkemi sevdim
Hüzün dolu yağmurlarla taşan boynu bükük nehirleri
Ben sende yolları sevdim
Dallarına hiçbir kuşun konmaya bile yanaşmadığı ağaçlarla
Kaplı yolları
İkimizde acemi birer aşıktık aslında
Ve çoğu defa
Ne yapacağımızı bilmeden serseri dolaşırdık sokaklarda..

Ne bilirdim...

Hayır, ilk konuştuğumuz gün bir gün hayatımda bu kadar büyük bir yer kaplayacağını tahmin etmezdim. İnsan bazen sıradan başlayan bir sohbetin zamanla alışkanlığa, özleme ve derin bir bağa dönüşeceğini göremiyor. Sonradan fark ediyorsun ki mesele ilk anda etkilenmek değilmiş; onu tanıdıkça kendinden bir parça bırakmışsın. En beklemediğim kişiyi, en beklemediğim kadar sevdiğim oldu.

Aslında hiç tahmin etmezdim ya. Ama çok da farklı bir şeyler olduğunu Ta o zamana hissetmiştim

Etmem çünkü ben kimseyi sevmem haddinden fazla sevgi iti kral eder

İnsan bazen bir yabancının, zamanla hayatında bu kadar büyük bir yer edineceğini hiç tahmin edemiyor. Meğer bazı insanlar sessizce geliyor ama izlerini derin bırakıyor..

Hayır edemezdim