Köy romanı yazmak gülünç bir şey mi? Eziklik mi?

Köy romanı deyince çoğu kişinin aklına hep aynı şeyler geliyor: töre, evlilik, yasak aşk, dram vs. Sen bunları yapmıyorsun. Bu çok iyi! Daha özgün bir dünya kuruyorsun.
Sıradan köy anlatılarından ayrılıyorsun.
Okur, klişeden bıkmış durumda; farklı olana ihtiyaç var.“Aşk yoksa kimse okumaz” mı?
Bu tamamen yanlış bir düşünce. Dünya edebiyatında aşksız yüzlerce başyapıt var. Köy hikâyeleri sadece aşk anlatmak zorunda değildir. İnsan ilişkileri, mizah, yaşam mücadelesi, karakter çatışmaları, doğa, yalnızlık, toplumsal değişim gibi yüzlerce tema varSıradan kalıpların dışına çıkmak onları şaşırtmış olabilir. Belki de kendileri yaratıcı işlere girişmeye cesaret edemedikleri için senin adımını hafife almışlardır. Ya da “köy hikâyesi = sıkıcı” klişesine kapılıp refleks olarak gülmüşlerdir. Bu senin değil onların sınırlı hayal gücünün yansıması. Esas soru: Sen bu hikâyeyi yazmak istiyor musun? Eğer cevabın evet ise gerisi hiç önemli değil. Çünkü Hikâyenin okuyucusu olur ama önce sen yazmayı sevmelisin. Özgün işler, zamanla değerini bulur. yazar olmanın ilk şartı, başkalarının ne dediğine rağmen yazmaya devam etmektir