Sessizlik, konuşmayı mı bekler yoksa sırlarını mı saklar?

Bazen sessizlik, insanın kalbine kendini hatırlatan en derin aynadır içine baktıkça hem kaybolur hem bulunursun. Gece ise düşünceleri saklamaz aslında, sadece onların usulca şekil değiştirmesine izin verir.

Sessizlik, konuşmayı mı bekler yoksa sırlarını mı saklar?
Ay ışığı toprağa düşerken, gölgeler fısıldar.
Kim bilir gece hangi düşüncelerini gizler, hangi anılarını yıldızlara bırakır?
Her nefes, geçmişin bir yankısıdır; her adım, geleceğe atılmış bir sorudur.
Ve biz, sessizliğin içinde kendi sesimizi ararken, belki de yalnızca varlığımızın rengini öğreniriz.