İnsanlar neden hoşuna gıden Yalana sarılır?

Benim için bazen anlaşılması zor bir şeydir bu: İnsanlar neden hoşlarına giden yalanlara sarılır? Ben bunu kendi içimde şöyle hissediyorum; yalan, acı gerçeği ertelememizi sağlayan bir tür rahatlama gibi. Hoşuma giden bir şey söylendiğinde, kendimi o anlık sıcaklıkta kaybediyorum; mutlu hissediyorum, değerli hissediyorum, belki de biraz da korunuyorum. Gerçeği duymak çoğu zaman zor gelir bana, kırıcıdır, cesaret ister. O yüzden bazen bilinçsizce de olsa hoşuma giden yalanı seçiyorum. Çünkü yalan bana kısa bir süreliğine huzur veriyor, kendimi iyi hissettiriyor. Ama sonra fark ediyorum ki bu sadece geçici bir tatmin; uzun vadede gerçekler er ya da geç yüzüme çarpıyor. Yani sanırım hoşuma giden yalana sarılmak, bir nevi kendimi koruma şeklim. Duygularımın kırılmasını ertelemek, anlık mutluluğa tutunmak. Ama içimde hep bir ses var: “Gerçekle yüzleş, ne kadar acı verse de sonunda daha güçlü olursun.” İşte bu yüzden, insan bazen yalanı seçse de, sonunda gerçekle buluşmak kaçınılmaz oluyor.