Neden severken hırpalar insan karşısındakini?

Çünkü sevmediği için. insan bir kişiyi seviyorsa o kişiyi hiç bir şekilde kırmaz ya da o kişiye hiç bir şekilde kötü davranmaz. eğer kötü davranıyorsa bunun altında mutlaka bir psikolojik rahatsızlık ya da direk karaktersizlik vardır. bazıları küçükken sevgi görmediği için sevginin nasıl bir şey olduğunu bilmiyorlar. bu yüzden de seviyorum dedikleri insana kötülük yapabiliyor ya da o insanı üzüyorlar. ama sevgi bu değildir. sevgi güvenmek demektir bir insan sevdiği kişinin göz yaşı gelmesin diye kendinden fedakarlıklar yapar, yani kısaca seven bir insan zarar veriyorsa zaten sevmiyor demektir. bu yüzden de o insan ile iletişim kurmanın bir anlamı yoktur en kısa sürede o kişiyi hayatlarından çıkartmaları gerekiyordur.

Anne babasında görüdüğü sevgi kadardır insan. Ne kadar değer görürse öyle yaşar, öyle yaşıtır sevgisini. Sevdiğini de öyle anlar. Sevgi ve şevkatle büyün bir çocuğun ilişkileri de çok daha iyi ve yapıcı olur. Kırmaz, kıramaz kimseyi. Hele hele sevdiğini asla kıramaz. Ne var ki sevgiy iaz gören insan tam tersinedir. Anne-babadan göremediği veya doyamadığı sevgi ile yüreğinde oluşan sevgi açlığını büyüdükçe daima kaybetme korkusu içinde tamamlar kendini ve sevdiği kişinin bir gün onu terk edeceği şüphesi ile psikolojileri bozulur. Çocukluğunda sevgisiz büyüyen insanların karşılıksız sevmeside mümkün değildir. İşte bu yüzden hırpalanır insan, zarar görür sevdiğinden.

Çünkü sevmiyordur seven hırpalamayı bırak dokunurken bile nazik olur canı acımasın sevdiğimin diye düşünür tatlı şekilde öper yanağından masum sarılır seven