Yazarlık atölyesi yapalım mı?

Sayı, bi de büyük düşün demişsin... O zaman 6

Belli bi konu var mı yoksa aklımıza ne geliyosa mı?

biraz uzun sürebilir ama

Her insan ahlaklıdır, kendince. Doğru ve yanlışlar apaçık ortada zannederiz ama her yaşamın kendi doğrusu ve yanlışı vardır, belki de bunlar bir inanca, kurala bağlıdır ya da tam tersi, ilgisi bile yoktur. Bu doğru yanlışlar, iyiler ve kötüler bir kurallar bütününü oluşturur, ahlakı. Bir de ahlakı denetleyen bir mekanizma vardır, vicdan. Bu insanın adaletidir, yeri geldiğinde azap, yeri geldiğinde mükafat sunar. Ama bunlar için önce seçim yapmak gerekir, ve her seçim de bir bilinmezlik ve vazgeçiştir. Bu yüzden zordur, ama ilerlemek için başka seçenek de yoktur, ancak ilerleme her zaman yukarı doğru olmaz. Her insan yanlış yapar, ancak önemli olan yanlıştan sonraki davranışıdır, bundan sonra insan ya yaptığını farkedip düzelmeye çalışır ya da gittiği yolun doğru olduğunu kendine iknaya etmeye çalışır. Ve tüüüm bu seçenekler, karar vermeler insanın karakterini oluşturur. Temelleri atılan ahlak, vicdan ve karakter ile hayatına devam eder.
Her ne kadar insanın ruhani yönünü konuşmuş olsak da insanın hayvani yönleri de vardır. Saldırganlığı, şehveti, açgözlülüğü, deliliği insan bunları bastırırsa elbet bir yerden açık verir ve hayvani yönü karakteri haline bile gelebilir. Bu yüzden bunların varlığını kabul edip başka şekillere sokup kendimizden uzaklaştırmak gerekir.

Toplumun ahlakı her zaman ailenin ahlak yapısına uymayabilir, ahlak aileden gelir, bu yüzden de toplumun doğru ve yanlışlar ona yabancı gelebilir, ama tabii ki böyle insanlar azınlıktır... (Özellikle toplum ahlakı diyorum, aileden aileye, şehirden şehire değişen doğru ve yanlışlar vardır ama toplum ahlakı ve vicdan genel olarak ortaktır)... Toplum ahlakıyla yetişen kişinin, yanlışları onlarca şeye bağlanabilir, insan o kadar güçlü bi varlık değildir, hayatı boyunca sürekli kendi karakterinin dışına taşar. Belki bilerek, isteyerek yapar, zevk alır. ya da istemeden yapar, vicdan azabı onu bırakmaz. İnsan belki de yanlışı kendi olmak istemediği için yapar, belki, der, bu yanlış değil, benim doğrumdur belki. İnsan kendi olmak için hata yapar, aslında hata yaptıkça kendi olur. O hatalardan, yanlışlardan çıkardığı ders asıl önemli olandır. O zaman anlar bu karakterim mi, doğru olan mı? Yoksa bunun yanlış olmasının bir sebebi varmış cidden, bunu anlar. Böyle bakarsak insan kendini tanıdıkça yanlışları azalır. Ve aynı bu yönden bakarsak insanın en büyük kusuru, kendini tanımaktan korkmasıdır

Rica ederim, ama asıl teşekkürü hakeden sensin