“silinmeyen izler” adını koyduğum şiir için düşünceniz nedir?

Gözlerimde kuruyan bir fırça darbesi var,
Her bakışımda silikleşen hatıralar.
Bir resmin kenarında unutulmuş gibiyim,
Ne tam silinmişim, ne de tamamlanmış.

Tutunuyorum solgun bir tuvalin ucuna,
Renkler susuyor artık, haykıramıyor bile.
Her çizgide başka bir yara izi taşıyorum,
Ben en çok, tamamlanamayan yerimdeyim

Naçizane bende devam etim umarım kabalık olmaz. Yüreğinize sağlık 🙏

Şiirin, içindeki çelişkileri ve hüznü çok güçlü bir şekilde yansıtıyor. Ressamın kanayan boyaları, izlerin kalıcılığı ve grilerde boğulma hissi, derin bir duygusal yankı uyandırıyor. Sanki hem umutsuzluğu hem de bir yerden umut arayışını aynı anda hissettiriyor. Çok dokunaklı, eline sağlık!