Sizce sanat mı tasarımı besler , tasarım mı sanatı?

Benim sanata dair tartışmak istediğim asıl konu: Avrupa da rönesans öncesi birçok ressam sefalet içinde yaşarlarken, geçinmek için kiliseye yaptıkları eserlerde kutsal kitaplardaki olayları tasvir etmeye çalışmışlar sipariş üzerine. İnançsız olan ressamlar bile sanatını bu zoraki motivasyonla sanat için değil de yaşamak için yaparken oluşturdukları eserlerin dramatik vuruculuğu ne kadar hakkı verilerek yapıldı? caravaggio nun resimlerindeki barok dönemine ait en çarpıcı anlar resmedilirken İsa nın, yahu danın yüzlerindeki ifadeleri : ihanet edenin pişmanlığı ile ihanete uğrayacağını bilmesine rağmen hüzünlenen iki ayrı yüzün duygusunu başarıyla aktarılmasına rağmen geçim yerine sanatın kendi motivasyonuyla yapılsaydı? Ve ressamın tablolarında kutsal figür olarak çizdiği insanların şarapçı, dilenci, hayat kadını gibi toplumun en alt tabakasından seçip onların yüzlerini kilisenin afaroz ettiği insanları ilahi yüzlere çevirerek kilisenin kutsalı yapması

Tüm bunlar sanatçıya başka motivasyonlar sağlayarak kiliseye kızgınlık veya aşağılama dürtüsüyle yapılmış olabilir. Peki ya gerçek özgür ve kısıtsız konforlu koşullardaki sanatçı ve onun eseri yine aynı mı olacaktı. Sadece sanat eseri çıkacaktı belki. Da vinci nin Mono Lisa sı gibi. Senelerce mono lisayı teknikler geliştirerek oluşturmuş

Bildiğimiz en popüler eserler hep din içerikli. Hiçbir sakınca görmüyorum birçoğu harika hatta ama merak ediyorum işte bu insanların özgürce yapma şansları olsaydı aynı eserleri, nasıl versiyonları çıkardı acaba.

Sanat sanat için midir yoksa toplum için midir klasik soru var ya,
Sanat sanat içindir. Toplum için falan değil katılıyorsundur bence buna

Bahsettiğimiz klasik eserlerin çoğu halk için sipariş edilmiş sanat eserleri bir de

Sanatçıyı sanatıyla özgür bırakmamışlar. Eserlerin potansiyelinin sınırlandırıldığını söylemek istiyorum

Neyse çok uzattım pardon