Sevdiğiniz şiirleri yazar mısınız?

Muziklemi ugrasiyorsun

Hmm anladım.

Üstelik gece inmiş, ses gelmiyor kümesten.

@HemedoEjderii ben olsam utanırım, bu ne biçim öğrenci...

Hem dersini bilmiyor, hem de şişman herkesten.

@HemedoEjderii İyi nişan alırdı kendini asan zenci,
bira içmez ağlardı, babası değirmenci,,,

Sizden iyi olmasın boşanmada birinci...
Çok canım sıkılıyor, kuş vuralım istersen.

@HemedoEjderii haluk bilginer gibi noluyoo diye bagirasim geldi ")

Ben bir tur bağırdım valla😅 güneşin oğlunu izledin mi diye soracaktım daha

@HemedoEjderii izlemediğim çok az şey vardır. Sanayideyim ve bu saatte tekim. Bağırsam bekçi gelir şu an 😂

Aman şimdi ona bunun açıklaması yapılmaz 😅 benle aynı filmleri izleyenlere bela oluyorum sanki çok iyi anlaşırım gibi geliyor 😅😅

@HemedoEjderii 😅 bilmukabe

Kafa dengisin 😅 meraktan hep, sanayide bu saatte tek başına ne yapıyorsun?🤔

@HemedoEjderii söz verdiğim işler var. gündüz yetişmeyince geceye kaldım

Allah kolaylık versin öyleyse:)

@HemedoEjderii teşekkür ederim bitti çok şükür eve gidip sabah ne iş yapacağımı düşüneyim 😂😂

Tamam o kadar işkolik olma işine saygı duyuyorsun eyvallah da gece bari evde senden uzak kalsin 😅😅

@HemedoEjderii soru sahibini çok rahatsız ettik gibime geldi 😅 bizi kovarsa görersin

Haklısın sanırım. Ortak bir zemin insanın dikkatini dağıtabiliyor 😅 iyi geceler, kolaylıklar dostum 😊

@HemedoEjderii teşekkür ederim daha sonra görüşürüz :)

Ülkü Tamer'in bu şiirini görünce boş geçemezdim 😅😅

İyi okumalar

Tamam bir dakika yazdıklarımdan atayım ama uzun süredir yazmıyorum.

söylemedim yine...

bak gözlerime nazlanmış yine karşında
hasretinle tutuşmuş, keder akıyor gözlerimde
koy elini kalbime, nasıl atıyor bir dinle
yine hissetmiş seni, duramıyor yerinde

yine kalakaldım karşında
yine dilim kelepçelendi, konuşamadım
yine gitme, kal diyemedim
sadece gidişini seyrettim

bağırmak istedim, bağıramadım
sadece arkandan ağladım
içimde o soğuk rüzgarın esse de
kalbimdeki ateşinle yandım

o anı çok düşledim
seni görüp, senle konuşmayı istedim
kalbimin senin için atışını duy istedim
ama yine beceremedim

17.04.2014

İnanmadım bu aşk'ın bittiğine
Dayanabilir miydim sensiz günlere
Seni görmeden, sesini duymadan
O cehennem günler geçer miydi.

Ben yanmaya hazırım
Sonunda sana kavuşacaksam
Hasretinle yaşayabilirim
Sana sımsıkı sarılacaksam

Sensiz günlerde ağlayabilirim
Seninle bir ömür güleceksem
Adını sayıklarım her defasınca
Hayalini görebileceksem

Sensiz kalbim sancı içinde kalabilir
Seni gördüğünde heyecanlanabilir
Bu kalp beni hayatta tutuyorsa
Seni de hayata bağlayabilir
Islam Karagöz

Teşekkür ederim. Ben daha çok deneme türleri yazarım. Daha doğrusu yazardım. Gerçekçi bir yazı türüm var. Çümkü hepsi yürekten gelenler. Deneme türlerini daha çok beğeniyorlar. Hatta hep şu yorumu aldım. Deneme türümü okuyan sanki ben yaşadım beni anlattın bu tarz yorum aldım. Şiirler biraz daha basit kaçıyor ama deneme türleri daha duygu yüklü

Hiç deneme türü okudunuz mu acaba? Bence şiir daha kolay ama deneme türü daha zor.

Bir papatyanın yaprağında seni seviyorken
Diğer yaprağında hasretinle yaşadım
Gökyüzünü tamir edemem , sen yokken
Güneşi geceye veremem , gece de sensiz zaten
Sen yokken güneşi bekleyemem
Ay ışığında oturup yıldızları güzel seyredemem
Sessizlikte şarkısın sen , dinlemeden edemem
Hediyesin , emanetsin , huzursun sen
Sen yokken nasıl yaşamışım ben ,
Sen yokken nasıl kaybolmamışım ben
Hayatın başladığı tarihti 19 Ocak
Papatyalarla süslendi hayat , güzelliğinle örttü üstünü ısındı hayat.
Hayaller kurmalı seninle , sabır ede ede varmalı hedefe
Vazgeçmemeliyiz bu sevgiden , hayalden
Ağlayabiliriz , mutsuz oluruz , ama sabrederiz
Sonu mutluluksa sonu senle olmaksa bu sınavı geçicez
Çikolatayla Gülen gözlerin çiçek açsın
Gülüşlerin de güneş doğsun hiç batmasın
Utandığında gecelere yıldızlar yerinde duramasın
Sen var oldukça hayat aksın , zaman anlamlansın
Senle bir hayalim var , geleceğim var , duâm var
Kitaplar okuyup sohbetlerinde kaybolasım var
Televizyon izlemeyi bırakalım dizinde yatasın var
Gözlerine bakıp bakıp kalasım var
İyi ki varsın , bir dünya’ya bir Sen yeter
Bir Tek seni sevdim , sen benim ol , dünya onların
Senin gözlerinde yaşayasım var
İyi ki geldin , yaşadığımı hissettim... ik

Bak Buda şiir

Bir uykudan uyanma çaresizliği

Böyle arada bir rüyalanırım. Böyle dünya’ya gelmeme tartışması yaşıyorum , bazen. Sanki önceden bu ortamı tanır gibiyim. ya da yaşayacaklarımı erken tahmin ettim. Yağmurlu bir sabahın telaşında doğdum. Hani nasıl büyüdüm , bu yaşa geldim farkında bile değilim. İnsanları o kadar çok iyi tanıdım ki , uzak kalmak hep daha iyi geldi. Hayatı mecburiyetlere dayandırarak yaşayan insanlar gördüm. İçlerindeki çocuğun o mecburiyet kelepçelerine umutlarını yıkarak nasıl bir masumiyetle mücadele verdiklerini gördüm. Bu hayatı kendine yapmadığı , kendini güzel hissedeceği çoğu şeylerden fedakarlık göstererek başkalarına armağan eden insanlar da gördüm. İnsanın hiçbir zaman olması gereken şeylere telaşlandığını görmedim. Bizler nede varız! Neden bu dünya denilen hayatın içinde çırpınıp dururuz. Oysa burası herkesin zihninde bir rüya değil mi. Bu hayatı gerçekmiş gibi yaşayan insanların ah alarak o kadar çok kişinin rüyalarına , hayallerine nasıl hükmetme çabası gösterdiklerini de gördüm. Hayat dediğim şey , şükür etme bahanesidir. Vicdanının temiz kalma iradesidir. Kendini kanıtlama yeridir bu hayat. Bize emanet edilenlerin aynı şekilde iade etmenin verdiği zorluk yeridir , hayat. Yüreğimizdeki çoğu şeyi bırakarak maneviyatları vitrine , tezgaha koyarak pazarlayan bir insan topluluğunun karşılığı olarak maddi isteyen bu düşünce, nefsimizin iradesinin kırılma noktasıdır. Açlık , tokluk nedir?

İnsanın karnının doyması mıdır, tokluk? Yoksa onun sayesinde birilerinin doyması mı. Açlık çok zor birşeyler tabiki. Lakin ; bizim vicdanımız aç kalmış ki taş kesilmişiz. Bizim merhametimiz aç kalmış ki , katı olmuşuz. İmsanlığımız aç kalmış bizim insan kalamamışız. Hayatınızı başkalarının pencerelerinden bakmayı bırakın. Bir kum tanesi kadar kalmış bir ömrü silkeleseniz ne fayda. Gökyüzüne baktığınız da huzur hissedemiyorsanız ne fayda o hava. Bir rüyadan esinlenerek hazırlanmış bu hayatı doya doya yaşamak ne fayda. Bu hayatın terazisi adaletinizin keskinliğinden geçer. Hakkın iradesinden geçer. Kime neye göre adaletlisiniz. Vicdanınızın karşısına geçip dik durabilme iradesine sahipseniz eğer doğruluğunuzun da daima yanında olmak gerekir. Bizler faniyiz. Hep güzel görünmenin peşindeyiz , hep en iyisini istemekte marşfetliyiz , hep en iyisine laikiz kendimizde. Eğer ki , uyanmak gerekiyorsa bu rüyadan. Vicdanınızın sorgusuna girin. Bırakın kendinizi hoş görmekten. Hoş görülün. Cebinizin tartısı ağır gelmesin methametinizden. Biraz silkeleyin kendinizi üstümüzden atalım şu dünya zenginliklerini. Bir kuruşuna hükmediğimizin bu hayatın kölesi olacağınıza kendinizin efendisi olun. Derttir huzuru peşine takan , sıkıntılar sabırı doğurur. Belalar şüküre sancıdır. Hayatımız ise bize emanet verilen bir hükümdür. Kader ise bizim eserimizdir. Sadece kör kalmışız gerçeklere. Yüzleşmek boynumuzun borcu , sabretmek bize hibe edilmiş. Şükür etmek vicdanımıza saygı , Rabbe sığınmak ise yüreğimizin mutluluğu. Kendinizi bu mutluluktan esirgemeyin. huzuru başla yerlerde aramayın , huzur sesinize gebe , derdi kovmayın , dert sabrı getirir , sabır duayı , dua Şükrü , şükür ise bizdeki maneviyatların temizlenmesidir. İslam Karagöz

Buda deneme türü yıllar önce yazdığım.

Teşekkür ederim. Siz kısa anlamlı net olan şeyleri seviyorsunuz. Ve uzun yazılar sanırım sizi yoruyor. Tabiki düşüncenize saygı duyuyorum. Bende şiir dinlemeyi okumayı severim. Size dinlediklerimden tavsiye verebilirim. Benim baş yapıtlarım onlar.

Uyumak istiyorum - necip Fazıl Kısakürek
Ah şiiri ( sueda terzi ) - seslendiren Mehmet yıldırım
Tuncel kurtiz - etme şiiri
Tuncel kurtiz - tut yüreğimden ustam

Yok estağfrullah insan şiir sever tabiki. Saygı duymak gerek. Ben okumayı seven insanım. Ama şiir de olsa anlam ararım. Yani yürekten yazılmış olmalı. Redif kafiye uyumu olsun dşye yazılan şiir değil de , duygu yüklü olmalı z mesela Mehmet yıldırımın seslendirdiği ah şiiri sueda terzi. Bunu dinlerseniz anlarsınız demek istediğimi 🤲

Yok estağfrullah. Şiirler güzeldir. Ama ben isterim ki yaşadığını yazsın insan. Ve yazdığımı yaşayalım. Bende yazıyorum ama yürekten gelmedikçe kalemi elime almam. Hani sırf şiir olsun diye yazılan çok şiir var. Oysa ben bazı şiirlerde ağlarım. Hani yüreğime dokunsun isterim. Bu yüzden severim zaten.

Bence onunla alakası yok. Tamamen yetenek işi bu. Herkesin bir yeteneği vardır mutlaka. Sadece onu bulmak zaman alır. Kimi de bulamaz. Ama aşk çok başkadır. Güzel sevmek tabirine sahiptir. Herkes güzel sevemez. Duygu dersek , aşk kendine eziyettir. Herkes gönüllü olmaz. Ama aşkta şu hata da vardır. Severken Rabbinin sevgisini önüne koymamak gerek. İnsan okuyarak bilgilenir , ama her okuyan kişi yazar olamaz. Farkı sadece yetenektir.

Yani bu konuda şunu söyleyebilirim. Kendimize kavuşmamız için pişmemiş gerek. Zorluklar neden vardır? ya da her zor olanın sonu neden başarıdır. Kolay olan nedir basittir. ya da basit olan neden kıymetsiz. İşte mesele gönül vermekte. Gönül verirsen kıymeti olur , değeri olur bir anlamı olur. Gönülsüz olan da bereketsiz ve anlamsız olur. İnsan yazdığına gönül verirse okumanın da manası olur. Gönül verilmeyen yazı da olsa bir kıymeti olmaz. Hani aşkta böyle işte. Seni yakar. Ve sen seni yakana yanarsın. Herkes yanmaya gönülü olmaz : gönlü olan yanmak ister. İnsan yanmazsa sevemez. Bu yüzdendir ki , kimi şiirler ağlatır. Kimi şiirler sadece okundu olarak anılır.

Yürekten yüreğe bir geçiş varsa oda duygulardır. İşte kimi insan bu duyguyu o kelimeler de yaşatır. Aktarır oraya. Kimi insan da duygusunu kendisine bırakır. Zor olanı sevmek derinlik katar dediniz. Bu aslında olgunluktur. Ne güzel bir söz aslında. İnsanın olgunlaştıran şeyler de acılar değil midir. İnsan yüreğinin derinliğine inebildiği kadar özgürdür. Çünkü ; insanın yüreği kader yolundaki güneşidir. İnsan farkına varabildiği kadar aydınlatır o yolu. Sahi şu rüyasına bile daldığımız dünya bile gece bu kadar karanlıkken ve sabah aydınlanıyorken biz insanlar neden bu kadar kör ve sağırız. Sanırım ya kendimizi keşfetmedik ya da yüreğimiz de fazla derine gidemedik. İnsanlara işte bu derinlik anlam katıyor. Kimi kendi karanlığında kalıyor , kimi meraklı işte o karanlıktan yolu arıyor. Kimi de yolu biliyor ama yine de cesaret edemiyor.

Teşekkür ederim. Çevrenize baktığınız da artık o mutlu huzurlu keyifli samimi insanların pek kalmamasının sebebi işte insanlar kendilerine kayıp olmasıdır. Hatta şöyle söyleyeyim , gözümüze düşen perde , hayatta bazı şeylerin farkına vardıkça kalkar. İnsanlar o kadar çok dalgın ki bir türlü uyanamıyorlar şu rüyadan. Bu yüzden gönül gözü pek açık değil insanların. Hatta şöyle söyleyeyim. Kimi insan yanılır. Kimi insan doğru düşünemez. Kimi insan da hep hata yapar. Bunun sebebi ya aklıyla hareket etmedi ay duygularıyla. Kısaca aklını kalbinin hizmetine vermedikçe doğruyu bulamazsın. Bunu yapabilmek içinde önce kendi içinde kendini öldürmen gerek. Yani nefsini susturman gerek. Nefsini susturmak için de irade gerek. İrade kazanmak içinde arınmak gerek. Bizde ancak namaz ile kuran ile arınabiliriz. Lakin , insanlar işte bu dediklerime çok uzak. Bu yüzden de hep hatalar yanlışlar yapmakta. Bu yüzden de daha kendine bile yabancı olan bu toplumdan hoşgörü de anlayışta saygı da ve sevgi de bekleyemezsin.

Yani gel gelelim bilgili kitap okumuş yazar da olsan şair de olsan dünya da kendini keşfedemediysen , hayatın zorluklarında bazı şeylerin farkına varamadıysan ne yaparsan yap kendini geliştiremediysen düz bir bakış açısına sahip olur. Çevresinde ne oluyor ne bitiyor göremez. İnsan bu sefer yazdıkların da yüreğini koyamaz. Şiir okuduğun da şöyle farklar mutlaka görmüşsündür veya dinlediğin de. Kimi şiir sadece resif kafiye uyumundan dümdüz yazılmış. İçinde duygu yok bir anlam yok. Kimi insan da öyle bir şiir yazmış ki , okurken yaşarsın. Bunun sebebi yazan kişiler de kimi bilgisini döküyor kağı da , kimi yeteneğini , kimi de yüreğini de. İşte mesele bu değil mi. Olur mu bilmem. Ama olursa çok güzel olur. Hem bu bilgiye sahip olunup , hem yeteneğini ortaya koyup hemde bunları yüreğiyle harmanlayıp dökerse çok güzel olmaz mı. Bence mesele bu. Ve bende bunun peşindeyim. Sadece bilgiye ihtiyacım var : oda kitaplar da. Oda kitaplardan çok uzaklaştığımdan yazmaya da bu sebepten uzağım. Yoksa genel yazdığım her şey anlıktır. Bir şiiri 5 dk içinde yazabiliyorum. Veya söz yazabiliyorum veya deneme. Ama işte o ilham gelmesi gerek veya istemem gerek.

Yüreğinize sağlık. 🤲 insan kıymet vermediğini önemsemez. Bir şey alırken eğer ki o parayı o kazanmadıysa emek vermediyse miktarı önemsemez. Yanlış harcamalar yapar. Zaten bence asıl mesele olgunluk. Olgun insan kendini geliştir , kendini eğitir , ve olgun insan daha öncesinden türlü sınavlardan geçmiştir. Bu yüzden çoğu acı insanı yaksa da olgunlaştırır. Dediğiniz gibi insan kolayca ulaştığına değer vermez. Mesela bir şeyden bahsedicem müsaadenizle , akıl hocam vardı. Derdi ki islam mezarlığa git ve bak. Senden daha önce de insanların var olduğunu ve senden sonra da var olacağını bil ve kabullen. Bu bana çok şey kattı. Bir derin düşünceye daldım. Yüreğimin derinliklerin de bir aciz çocuk gördüm. Muhtaç bir çocuk. Çünkü , fark ettim ki zerre içinde zerreyiz. atan kalbin bile sahibi değiliz. Ama insanlar da hırs var. Kimi makam hırsı , kimi para hırsı , kimi şöhret hırsı kimi de hep daha fazlasının peşinde. Sonra düşündüğüm de istesek elde edemeyeceğimiz şey yok aslında. Ama bu hayatın da bir dengesi var. Elde edeceğimiz o basit adımlar aslında durmamız gereken noktalar. Mesela hırsızlık yapabilirsin. Para kazanırsın. Ama hayatın dengesi dur o yanlış der. Paranın da helali haramı var. Mesela can alabilirsin. Ama o denge yine dur senin canın bile senin değil der. Veya kendini kirletebilirsin. Denge yine dur , sen müslümansın der. Bu yüzden hırslardan kurtulmak için arınmamız lazım. Acizliğümizi kabullenmemiz lazım. Konuya gelirsek maalesef ki insanlar da bir yarış içeriiandeler. İnsanlar sevse de onu kazanmanın peşindeler. Halbuki bu bir yarış değil. Sonrasında kazandım deyip vazgeçiyorlar. İşte orada yıpranan gönüller oluyor. Oysa asıl sınav o yüreği kazandığın da ne denli koruduğundur. İnsan sahip olamadıklarına isyan eder ama sahip olduklarına şükür etmez. Bence fark bu

Ben zaten şunu anlamıyorum. İnsan dünyevi olan şeylere haddisen fazla neden değer verir. Ben şunu öğrendim hayattan. Rabbim her insana rızkım verir. Kimine de başkasının rızıkını da verir. Al bunu sen ulaştır der. Biz buna filtre zekat deriz. Ve bilirim ki insan verdikçe nefsi körelir verdikçe hırsı gider. Bakıyorum şimdi insanlar vermeyi değil almayı öğrenmiş. Paylaşmayı değil , bencilliği öğrenmiş. Mesela Allah’ın rızası nasıl kazanır insan? Bence sahip olduğu şeyleri ihtiyaç sahipleirne vererek. Verirken de gözeterek. Peki mesela annemden öğrendiğim bir şeyi paylaşayım. Annem der ki kurbanda et keserken özellikle en iyisini yağsız olanı güzel olanı komşulara ihtiyaç sahipşerine ayırır. Dedim anne özenle kesiyorsun ve yağsız güzel eliyorsun dedim. Bana dedi ki islam zamanında biz kurban kesemiyorduk kimi komşudan et yerine yağ geliyordu resmen. Yağlı yağlı geliyordu et. Kimse bana biz elif etmesin arkamızdan sövmesin. Bu kadar ince düşünür. Demek ki normal hayatta da bu kadar ince düşünmek gerekiyor. Bir insana bir şey derken bile düşünmek gerekiyor. Ben bunu ds yatmadan önce düşünüyorum. Kırdım mı farkında olmadan üzdüğüm oldu mu dşye. Zira insanlar işte umursamıyor. Kırıyor döküyor.

Boşuna demem , insan sahip olamadıklarıyls mutludur. Sahip olduklarına da şükürsüzdür. Aslında en yakınına bile kördür. Düşünsene hazine dediğimiz şey ev araba para makam mı yoksa sana gerçekten değer veren kıymet veren güvenilir insanlar mı. İnsan kazanmayı unuttuk hocam. Kendimizi kaybetmeyi öğrendik. Bu yüzden insan bulamaz olduk. Bu arada çok sevdiğim dizi var genelde herkese tavsiye ediyorum. Size de tavsiye edebilirim. Vefa sultan dşye bir dizi. Muazzam şaheserdir. İnanın şu konuştuklarımızı öyle güzel anlatıyor ki gönül perdesi düşer insanın gözünden. Artık dünyevi olan şeyler değersiz olur. Ben çok etkilendim ve şükür namaza başlamama vesile oldu.

Öncelikle evet unutulan şey şükür. İnsan neden şükür eder? Verenin de alanın da Allah olduğunu bildiğinden. Peki şükretmiyorsak sorun nedir. Bizi biz yapanı unuttuk o zaman. Bende şöyle bir şey demek isterim bu konuda. İnsan isterken kendine iyi olduğunu düşündüğü şey adına dua eder ve Rabbinden ister. Mesela para ister. Peki , istediği şey ona hayır mı getirir bela mı? Bunu kim bilir Rabbim. Peki , Rabbim senin istediğin mi verir yoksa ihtiyacın olan şeyi mi verir. Demek ki hayatta işte böyle değil mi. Şer olarak baktığımız ds hayır , hayır olarak düşündüğümüz de de şer olabilir. O zaman bu neyin çabası ki. Evet para önemlidir. Çünkü ihtiyacımız olan şeyleri almak ve hayatımızı sürdürmek için buna ihtiyacımız var. Ama baktığımız da ihtiyaçtan fazlası değerinde kıymet veriliyor. Oysa veren de alan da Allah değil mi. Neden bu kader kıymet veriliyor. Bazen de derler ki senden gitmesi gerekiyor. Yani insan bazen de kaybederken kazanır. Hayatından biri çıkar senin faydana olur. Sen üzülür durursun ama çıkması hayırlıdır. O yüzden biz tevekkül edelim taktiri Rabbime bırakalım. Ben böyle düşünürüm hep. Yoksa aksisi isyana gider oda olmaz.

Anlattığınız hikaye de çok iyiymiş. O zaman ona da şöyle diyebilir miyiz. Bir şey yapılıyorsa bir bildiği vardır. Hemen yargılamamak gerek. İnsan zaten düşünmeden hareket eder. Demek ki düşünmek gerek. İnsanlar dünyada kalıcı olarak bakıyor kendilerine. Oysa ya taşıdığım yürek bile Allah dşye atarken biz bizim diyebilir miyiz. Kalp kırmamak gerek , varsa kırdığımız ertelememek gerek. Mesela benim düşünce şöyle. Bugün sahip olduklarına yarın sahip olmaya bilirsin. Bugün sahip değilsindir yarın sahip olabilirsin. Kral karun okudun mu bilmiyorum dinledin mi yani. O kadar zengin oluyor ki sonrasında isyana kalkıyor sözünde durmuyor ve zenginliğiyle çölde toprakta kayboluyor. İşte insanın bence zenginliği kalbinde taşıdığı ona inanan güvenen insan kadardır. Gerisi bir zenginliğimiz yok. Sana inanan güvenen daima yanında olan daima koruyan kollayan sana karşı dürüst olan insanlar varsa senden zengini yoktur

Bu arada uzun zamandır böyle güzel hoş sohbet etmemiştim. Çok içtenlikle söylüyorum çok teşekkür ederim. Gerçekten huzur buldum. Bu arada o diziye bakıp izlediğiniz de ben nasıl izlemedim diyeceksiniz. Çümkü şu yaşa gelip izlediğimiz Nadide çok nadir dizlerdendir. Dünyada ki hiçliğmizi anlatıyor

İnsanı anlamak için ya yaşadığını yaşamak gerek , ya da empati kurmak gerek. Genel olarak insanlar ya empatiyi bilmiyor ne demek olduğunu ya da bunu başaramıyor. Bu yüzden dinlemiyor , anlamıyor ve doğru yaklaşımda bulunmuyoruz. Ben size sevgi ile paranın arasındaki mesafeyi şöyle ifade edeyim. Sevgi biz ölsekte yaşar. Para biz ölsek diye yüzümüze bakar. Fark budur. Anlayış önemli bence. Para lazım mı bir şekilde çabalar gayret eder bir şekilde çözülür. Ama bence sevgi daha mühim. Şu fani hayatta parayla alınabilecek ne olsa insan çalışır didinir bazen yanlış yola girer bir şekilde onu başarır. Peki , size güvenen inanan daima yanınızda olan dinleyen anlayan ve sizi koruyan kollayan her duygu haliniz dd yanınız da olan veya derdinizi dinleyen kaç kişi var desem bir elin 5 parmağını geçmez. Ben yeri geldi çok param oldu yeri geldi cebimde beş kuruş para olmadı. Ama şu hayattan bir şey öğrendim. Bardağın dolu tarafından bakıyorum artık. Mesela iş görüşmesine gittiğim de bana derler ki ilk defa senin gibi biriyle karşılaştım 😂 bunun sebebi de herkes alacağı parayı konuşur ben zamanı konuşuyorum 😂

Özlenilen bir sohbet oldu. Sade samimi ve huzur verici bir sohbet oldu. Ben pek tv bile izlemem. Ama her dizi ya da filme de müthiş demem. Ama o diziyi izlediğiniz de ne demek istediğimi anlarsınız. Hatta şunu söyleyebilirim. Nasıl ki bu sohbete ihtiyacımız varmış. O diziye de ihtiyacımız varmış. Genel olarak ülkenin bu diziyi izlemeye ve düzelmeye ihtiyacı var. Hatta oradan size bir söz edeyim merakınız artsın. Şeyh efendi der ki ; kendi içinde kendini öldürmeden kendine kavuşamazsın. Veya bir fidan muhabbeti var oda çok güzel. Ama en güzeli her cümlede bir anlam var.

İnsan önce kendini eleştirmeli. Biz eleştiriyi kabullenmiyoruz. Hatayı önce karşıdakinden arıyoruz. Halbuki kendimize baksak belki de neden o kişinin davranışı tutumu halleri böyle anlayacağız. İnsan kendisini yargılamazsa nefsini özgür bırakmış olur. Ama maalesef o kadar dar bir görüşe sahibiz ki hatayı ancak karşıda arıyoruz. Aslında Buda bencillik. İnsanlar parayı yüreğinin merkezine koymuş. Herkes o para için ayrı bir role giriyor. Zaten olay da bu ya. Paranın insanı değiştirmemesi gerek oysa insanlara o kadar çok değer veriyor ki ona göre rollenşyorlar. Paran olmadığında bu yüzden pek kimsen olmaz. Zaten bence olmasında. Hayatında sana gerçekten değer veren seven Sayan kişi varsa o zaman bazı şeyler güzel oluyor. Ben yaşadım bunu da. Bu yüzden hani şöyle diyeyim , yüreğinde biriktirildiğin insan kadar mutlu ve huzurludur insan. Yürekte de ancak yürekten olanlar olur ,

İzlemeye başladınız mı. Asıl 3 üncü bölümden sonra başlıyor böyle bazı şeyler anlaşılmaya. Devamını getirir izlerseniz neler neler anlatılıyor görürsünüz. İnsanın içindeki o nefsi susturmanın ne kadar zor ama susturduğun da ne kadar kıymetli olduğunu da anlatıyor. Ve dünya malına çokta değer vermemeyi de.

Şöyle insanlara baktığınız da edilen her kavga her tartışma ve her şeyin ana sebebi para oluyor. Ben paraya zerre değer vermem. Olduğundan veya olmadığından değil. İnsan da nezaket olmalı. Nezaket kuralları vardır. Bu kurallar da para geçmez. Ben para için değişen, satan , aldatan ne varsa aklına gelen her kötü olayda paranın imzası oluyor. Belki de böyle düşünmem de zamanında akıl hocamın söyledikleri uyguladıkları yardımcı oluşu etkili olmuştur. Hayata farklı pencereden bakıyorum biraz. Mesela örnekler verirsem. Sevdiğin kişiye parayla hediye almak mı yoksa ellerinle bir şeyler yapmak mı daha onu mutlu eder. Veya bir buluşmada paranın söz konusu açılması mı yoksa hiç açılmadan o vaktin geçmesi mi. İnsanlar normalde anne babasının göz bebeğine bakar. Ne olursa olsun ds yanımız ds olsun dşye. Şimdi ölsünler diye bakıyorlar. Ben paraya geçinme gözüyle bakarım. Ama fazlası olursa dünya malına aşık olur insan. İnsanların insana ihtiyacı vardır. Ben bunu hep söylerim. Bazen insanın konuşmaya ihtiyacı vardır anlatmaya bazen de dinlemeye ihtiyacı vardır. Kısaca iletişime ihtiyacı vardır. Para mutluluk getirmez ki , para ancak doğru kullanırsak mutluluğa aracı olur. Ama baktığımız da insanı insanlıktan çıkaran da odur. Hayat şartları zor. Ama biliyor musun şunu çok net söyleyebilirim. Bir bana sana güveniyorum sen yaparsın ben inanıyorum dese hem çok mutlu olurum hemde büyük gayret gösteririm. İnsanın bazen de böyle şeylere ihtiyacı vardır. Bende maneviyata çok değer veriyorum. Belki de o yüzden bu kadar umursamıyorum hayatı.

Benim söylediğimin fazlasını söyleyeceğinizden eminim. Ben gerçekçi konuşurum. Kolay kolay bir dizi sevmem hiçbir şeyi kolay sevmem. Ama bu dizi çok başka. İzlerken huzur verecek , ferahlık verecek , zihninizi rahatlatacak ve dünya ile ilgili çoğu düşüncenizi yerle bir edecek. Mesela şunu da anlatıyor. İnsan sevdiğin de eğer ki Allah sevgisini unutursa olmadığını olmayacağını da görüyor. Orada bununla ilgili konu da var. Ilmek ilmek nakış nakış işlemişler. İzlerseniz zaten izlemeye doyamayacaksınız bu kadar net konuşuyorum.

Yok estağfrullah. Bende burayı bıraktım aslında. Hesabı kaldırmıştım. Ama sonra siz aklıma geldiniz ayıp olmasın bilgi de veremedim diye. Asıl ben teşekkür ederim. Uzun zamandır böyle içten samimi hatta ter temiz bir sohbet yapmamıştım. İnsanın özlediği şeyler bunlar aslında. Burada hesabımı kaldırma sebebim de artık saçma sapan sorular veya cevaplar görmekten gerçekten sıkıldım. Hani derler ya çevren nasılsa sende öyle anılırsın diye. Burada da o yüzden daha fazla durmak istemiyorum. O yüzden tekrar giriş yaptım size bilgi vereyim ayıp olmasın dedim. O yüzden de böyle geç yazıyorum.

Ben o dizi sayesinde namaza başladım. Ve şu an yine izlemeye başladım. 4 defa bitirdim ama doyamıyorum. Bazen derin düşüncelere dalıyorum. Hani derler ya hayatında sana zarar veren veya faydası olmayan her ne olursa olsun çıkar ki doğru adımlar atabilesin ve mutlu olabilesin. Burası da benim hayatımın bir eksisi. O yüzden hem size haber edeyim hem teşekkür edeyim istedim. O yüzden girdim. Ama gerçekten tüm samimiyetimle söylüyorum , uzun süredir bu kadar güzel akıcı sohbet etmedim. Gördüğüm kadarıyla da siz olgun kendini bilen hayatta kendini yetiştiren yaşadığı hayatta mayası sağlam gerçekten düzgün nadir insanlardansınız. Burada pek sizin gibileri çok nadirdir görmüşümdür. Velhasıl kelam ben şimdi hesabı silicem. Dertleşmek veya böylesi güzel sohbet etmek isterim sizinle. Müsaadeniz olursa ben ing bırakayım. Uygun bulursanız bu sohbeti sürdürmek isterim. Çünkü artık bu KS de bulunmak istemiyorum. Ve son kez girdim. Her şey için çok teşekkür ederim. Huzur bulduğum ve kendimi tertemiz hissettiğim bir sohbetti. Çok teşekkür ederim.
İng- islam. Karagoz
Ulaşmak isterseniz gerçekten ben bu güzel sohbeti sürdürmek isterim.

Bu arada o diziyi izleyin dünyevi olan her şey ile bağınız kopacaktır. İnsan aklının kalbinin ruhunun muhtaç olduğu şeyi orada bulacaktır. Zira bir hiç olduğumuzu kabul ettiğimiz ve kendimizdeki kibirden öfkeden her şeyden kurtulmamız için bir ihtiyaç.
Diziden bir yazı yazayım. Telaşesi dünyalık olanın öfkesi de pek olur.
Daha nicesi var. Neyse selametle huzurla ve sevgiyle 🤲

Efsanedir o. Benim şarkı listemde şiirler var o favorilerimden 😂 etme şiiri de muazzam.

Teşekkürler 🌸

Böyle güzel seslendirmelerde var :)
www.instagram.com/.../?igsh=dmJwN3BxY2hmYXRl

Şiirler güzel anlatımlar

Terapi 🙂

Senin yazığın şiir var mı?

Aa hiç denemedin mi? Güzel şeyler yazabilirsin gibi hissettiriyorsun

Denemelerden kalanlar var mı :)

Yazayim tabi kisa bişey
Bugün gidecegim kafam benle gelmesin
Susacagım uzun uzunn sessiz sessiz sesim benle gelmesin
Vuracagım kendimi tek kurşunla silahim benle gelmesin sövecegim kendime hunharca yüzüm benle gelmesin veda edecegim kendime kalbim benle gelmesin yürüyecegim uzun uzun ruhum benle gelmesin

Normalde bu tarz yazmam ama aklima geldigi an yazdim

Evet aklıma estiginde karalıyorum böyle

Evet benim major depresyonum var tek iyi yani ilham geliyor bu sayede cunku cok derin dusunebiliyorum

Evet cunku kimse beni anlamadigi icin yazmayi seciyorum

Kesinlikle tesekkur ederim haklisin

sana giden yollar kapali diye baslayan mesela cok iyi

evet bende cok severim