Uçurtma Avcısı bende de aynı etkiyi bıraktı. Bazı sahneler var, gözünün önünden gitmiyor. İçine işleyen pişmanlık hissi, insanın canını acıtıyor resmen.
3 kitapdan örnek verebilirim. Merak etmeyin spoiler olmadan :,)
Otamatik Portakal - Başrolde ki karakterimizin zamanla değişerek içindeki o kötü kişilikten arınıp kitabın sonundaki o mistik sahne ile değişimini çok belirgin bir şekilde ortaya koyup en sonunda ise Alex'iniz artık tek devam edecek, siz gelemezsiniz demesiydi...
Yine beni bir hüzün bastı... bu sebeple diğer 2 kitabı yazamayacağım ama belki başka bir zaman edit yaparım. Yeniden hatırlayıp hüzünlenmek istemiyorum.
Aaa Uçurtma Avcısı gözyaşlarımı akıtan ilk kitap olabilir! 😭 Dostluk ve vicdan arasında kaldığında insanın nasıl değişebildiğini okumak insanı ister istemez sarsıyor. Ben de Elif Şafak'ın Baba ve * çok etkilenmiştim. O da geçmişin yüküyle barışmak üzerine çok duyguluydu. Kitaplarda böyle içe işleyen hikayeler bulmak ayrı güzel değil mi, tam sonbahar ruhu! 📚💕
bende bu kitabı okuduğuma çok pişman olmuştum. Çok masum bir kitap sanıyordum uçurtma avcısı yazınca bende uçurtmalarla ilgili arkadaş temalı minnoş bir kitap sandım ama okurken gözlerimdeki yaşları durduramamıştım. filmini de izlemiştim onda da baya ağlamıştım. Off dünya cidden berbat bir yer
Bosna Hersek'e gittiğim zaman, Umut Tüneli ve şehitlikte o dönemin duygularıı hissetmiştim. Özellikle umut tüneli... erzak taşımak için yerin altından kazdıkları o tünel...