Hayata nasıl bir camın arkasından bakıyorsun?

Belki de camım yoktur, belki de cam, sadece aradaki mesafeyi değil, aynı zamanda o mesafeyi kabul edebilme gücünü simgeliyordur..

Eğer gerçekten de cam olsaydı, belki de kirli olurdu, çünkü ne kadar temizlemeye çalışsam da içimdeki bulanıklıklar hep bir iz bırakır.

Fakat camın olmadığında, hayata daha yakın oluyorsun, daha net görmüyorsun belki ama daha derinden hissediyorsun.

Herkesin camı farklıdır, kimisi pembe, kimisi siyah, kimisi de sadece görmeye çalışan bir bedendir. Ben de hayatla aramda mesafe olmasından yana değilim.

İzlemek değil, yaşamak istiyorum. Çünkü, hayat sadece bir gözlem değil, bir deneyim olmalı. Hepimiz bu hayatı sadece izlemek için değil, içinde kaybolmak için varız..

Hayata baktığım cam bazı şeyleri göstermiyor. Mesela o camdan bakarken olumsuz şeyleri görmüyorum, hep güneşli ve ışıl ışıl bir gökyüzü görüyorum. Umut görüyorum sıcaklık görüyorum

Bir ayna var camlarda. Evvela kendine bak kimseyi görmeden önce diyen. Baktığım insanlar ama herkeste kendimi görüyorum. Bazen tahammülü zor, bazen mutlu ediyor bu durum beni.