Birbirimize bir kitap alıntısı armağan edelim mi?

"Eylül. 8
Kıyıda, belki hiç bitiremeyeceğim resme
çalışıyordum. Arkamda uzanan C. bir şey
söyledi. Döndüm.
— Anlamadım, dedim.
— Kuyara ile Adako, dedi.
— Ne o? Bir ilkçağ trajedisinin adı mı?
Paleti bırakıp gittim yanına oturdum.
— Bütün çağların trajedisi bu, Ku-ya-ra;
'Kumda yatma rahatlığı.' A-da-ko: 'Ağaç dalı
kompleksi.' Şimdi kumda yattığım için kuyara
diyorum. Daha da genişletilebilir. Kuyara,
alışılmış tatların sürüp girmesindeki rahatlıktır.
Düşünmeden uyuyuvermek. Biteviye geçen
günlerin kolaylığı. Ya adako? Ağaç dalındaki,
gövdeden ayrılma eğilimini fark ettin mi
bilmem? Hep öteye öteye uzar. Gövdenin
toprağa kök salmış rahatlığından bir kaçıştır bu.
Özgürlüğe susamışlıktır. Buna ben 'ağaç dalı
kompleksi' diyorum. Genç hastalığıdır.
Çoğunlukla Kuyara dişidir. Adako erkek. Pek
seyrek cins değiştirdikleri de olur. Ağaç dalı
kompleksine tutulmuş kişi tedirgindir. İnsanların
ağaç dallarını budayıp gövdeye yaklaştırdıkları
gibi, yakınları onun içindeki bu Adako 'yu da
budarlar. Onu gövdeden ayırmamak için
ellerinden geleni yaparlar. Kimi insana ne
yapılsa yararı olmaz. Asi daldır o. Ayrılır. Balta
işlemez ona.
Sustu. İki sigara yakıp birini bana verdi.
— Çalışmıyor musun? diye sordu.
— Çalışıcam.
Paleti, fırçayı elime alıp denize baktım.
Gözlerim yanıyordu. Bir gün beni bırakacak. İlk
seferki gibi habersiz, birden kaybolacak.
Arkamda kumsala yatmış, kim bilir neler
düşünüyordu. Bütün suç onun aylak oluşunda,
bari resim yapsa."

En sevdiğim kitap olurlar kendileri.. Ne kadar da belli edebiyat öğretmeni olduğun

Ben teşekkür ederim:)

"Bütün mesele aslında güzel olanı bulup çıkarmak ve onu anlatmaya çalışmaktır. Az kelimeyle çok şey söyleyebilmiş olmaktır."

"... ve insanların arasında yalnız olmaktan daha korkunç bir şey yoktur."

Bilinmeyen Bir Kadının Mektubu

''Nen var Zeze?”
”Hiç. Şarkı söylüyordum.”
”Şarkı mı söylüyordun?”
”Evet.”
”Öyleyse ben sağır olmalıyım.”

İnsanın içinden de şarkı söyleyebildiğini bilmiyor muydu yoksa? Bir şey demedim. Bilmiyorsa bunu ona öğretmeyecektim.

Uzun uzun burnumu çektim.
"Önemi yok, onu öldüreceğim!"
"Ne diyorsun sen küçük; babanı mı öldüreceksin?"
"Evet yapacağım bunu. Başladım bile. Öldürmek, Buck Jones'un tabancasını alıp güm diye patlatmak değil! Hayır. Onu yüreğimde öldüreceğim, artık sevmeyerek... Ve bir gün büsbütün ölecek."
"Bu küçücük kafada ne büyük bir hayal gücü!"

"Gülüşün eskisinden daha hoş."
"Öyle mi?"
"Çok saha rahatlamış."
Montag kendini rahat ve huzurlu hissetti. "Niçin okuluna gitmiyorsun? Her gün etrafta aylak aylak gezerken görüyorum seni."

"Ah, onlar benim eksikliğimi hissetmezler," dedi Clarisse. "Ben anti-sosyalim, öyle diyorlar. Onların arasına karışmıyorum. Çok garip. Ben aslında çok sosyal biriyim. Bu tümüyle, sosyalle ne kastettiğinize bağlıdır, değil mi? Bana göre sosyal demek, bu gibi şeyler hakkında konuşmak demektir. Ya da dünyanın ne kadar tuhaf olduğundan söz etmektir.

İnsanlarla birlikte olmak güzel. Fakat bir grup insanı bir araya getirerek, sonra da benim konuşmama izin vermemek sosyallik değil bence. Ya sence?"

"Boğmaya mecbur olduğum hislere gitgide daha çok esir oluyorum..."

"Ertesi gün sıkıcı bir sabahla başlayacaktı. Kim bilir, iç sıkıntısı olmasa, belki insanlar işe gitmeyi unuturlardı. 'İş avutur,' derdi babası. O böyle avuntu istemiyordu. Bir örnek yazılar yazmak, bir örnek dersler vermek, bir örnek çekiç sallamaktı onların iş dedikleri. Kornasını ötekilerden başka öttüren bir şoför, çekicini başka ahenkle sallayan bir demirci bile ikinci gün kendi kendini tekrarlıyordu. Yaşamanın amacı alışkanlıktı, rahatlıktı. Çoğunluk çabadan, yenilikten korkuyordu. Ne kolaydı onlara uymak! Gündüzleri bir okulda ders verir, geceleri sessiz, güzel kadınlarla yatardı istese. Çabasız. Ama biliyordu: Yetinemeyecekti. Başka şeyler gerekti."

"Yanımda yürüyordun Milena, düşünsene, yanımda yürümüştün!"

"Mesela neden senin odanda duran, sen sandalyende ya da çalışma masanda otururken, uzanırken, ya da uyurken seni bütünüyle gören mutlu bir dolap değilim? Neden değilim?"

"Dürüst kadınlar özel bir cinsti ve dürüstlüklerini bir bıçak gibi kullanırlardı."

"Birden kaldırımlardan taşan kalabalıkta onun da olabileceği aklıma geldi. İçimdeki sıkıntı eridi."

Mojito nun kitabımı? Eski devlet başkanı olan adam.

Bazı kitaplarsa kapaklarına ya da isimlerine rağmen çok kaliteli olabiliyor.

Ben genelde favori yazarlarım dışına nadiren çıkarım. Onunda yorumlarını okurum uzun uzun öyle alırım. Asla rastgele kitap almam

Maxime chattam, grange, Ahmet Ümit. Stephan king

Ne yapak yani bize ne?