Bütün cümlelerle sonunda bir kitap çıkartacağım :)) Çok sıcak ama halledeceğim. Hadi bakalım 🤔 Ama acele yok, yavaş yavaş gelecek cümleler.

Bütün cümlelerle sonunda bir kitap çıkartacağım :)) Çok sıcak ama halledeceğim. Hadi bakalım 🤔 Ama acele yok, yavaş yavaş gelecek cümleler.

Eveet isterim :))
Çocukluğuna inmeye korkuyordu da kendine çıkmaya çok mu gücü vardı? Ne yaşadıysa öncesinde bir bir, zihninde dolaşıp durdu en basit tabir. Bir adım sonrası ihanet, bir adım öncesi vedaydı her şeye. Bir adım atsa ölecekti korkudan, bir adım öncesi yok oldu çoktan.
Sanki beni çok iyi tanıyormuşsun gibi nasıl bu kadar tesadüf olabilir hayret ettim 😳 Harika teşekkür ederim.
Rica ederim, sevindim :)
Teşekkürler eic için 🌺🌺
🦋
Olur isterim
Kor ateşte küle dönse de ciğeri pare pare, doymuyordu yanmaya. Küllerden doğmak kolaydı, önemli olan yürek var mıydı yaşamaya?
Vaaayy çok güzel teşekkür ederim :)
Rica ederim 😇 iyi ki doğdun 😂
Hahahah yaa 😂 sen konuşma sen yaz yazzz😂
Niye ya 😂
Espri yapıyom ya 😂
Teşekkür ederim :)
Cevap
18Cevap
Olur abi. Hatta önce sen bana yaz sonra bende sana yazayım. Ne dersin?
Olur :)
Yeni bir umuda aralanıyordu yaşamı, tertemiz bir sayfa, bembeyaz bir ışık. Biliyordu ki son değildi asla, tam anlamıyla yeni başlıyordu her şey. Belki değil diğer sayfada, ama elbet sonraki kitapta.
:) Cansın
Benim yazdığımda gelsin. Sabahtan beri düşünüyorum. Umarım beğenirsin abi.
iyi ki varsın gibi cümlelerin yetemediği, tüm kelimelerin yetersiz kaldığı birine bir kitap yazmak başlıbaşına zordu. Böylesine kibar, zeki ve dahi sevdiklerine karşı merhametli birini anlatmaya 100 ciltlik kitap yetmezdi. Tüm kelimelerin ve kalemimin aciziyeti eşliğinde sadede iyi ki varsın diyebilmenin mahcupluğu ile bitiriyorum kitabı: iyi ki varsın, hep var ol abicim.
Ben sanırım biyografik bir kitap yazabilirdim senin hakkında. Yani öyle aman aman çok iyi tanımıyorum ama ileride olsaydı böyle olurdu muhtemelen. 🙃
Canım kardeşim benim :) Yüreğine sağlık. Çok teşekkür ederim, mutlu ettin beni :)
Söyleyebilirsin tabi ki de
Fantastik bir yalnızlığa aşinaydı ruhu. Üç beş satırdan ve belki de sayfalarca kitaplardan çok fazlaydı öfkesi dünyaya. Ne bir sese ne de tek bir yüze tahammülü vardı. O artık tek başına, kocaman bir meydan okumaydı dünyaya.
Eyvallah beni özetlemiş.
Benim ki çok karışık hocam. Bende bazen yazasım geliyor da , o son cümle gelmiyor hiçbir zaman.
Bilemezdi neticede neyin son olacağını hayata dair. Ölüme son deriz ki o da başka bir hayatın başlangıcı. Eee, ne kalmıştı o zaman sona dair yaşamaktan başka? Ne kalmıştı mutlu olmaktan başka, ne kalmıştı bunca hüznü nihayete erdirip, korkusuzca yaşamaya.
Kitap sorularına bayılıyorum, heyecanlanıyorum, dayanamıyorum. Tabii yaa, bilmek isterim.
Hoş bir sâdâ bıraktı hayatın baharında, bahar kokan tüm yapraklara. Asla solmayacaklar, bir an yalnız bırakmayacaklardı, söz verdiler ağaca. Dökülmeyecekti bu sevda yere, ne dal küsecek yaprağa ne de yaprak bahara.
Bilmek isterim. Bayılıyorum şöyle sorulara.
Öyle bir yol aldı ki limandan gemi, liman hayran oldu ayrılığa, öyle bir demir aldı ki denizden gemi, deniz hayran oldu. Dahili bir muhabbetin, harici vedasıydı bu.
Biraz geç kaldım sanırım ama yine de paylaşırsanız sevinirim
Tüh geç kaldım galiba
Neden geç kalmış gibi hissediyordu her şeye? Niyeydi bu acele, ya erken varsaydı? Aynı şey miydi? Ne zaman hüsrana uğrardı insan? Hangisi daha çok yakardı insanın canını? En iyisi mi kanat çırpmalı, ne geleceğe ne geçmişe. İyisi mi kanat çırpmalı, bugüne.
Yaaa çok teşekkür ederim. Gerçekten çok anlamlı 🫠
:)
Tabi isterim. Bekliyorum
Öyle yorgun gözlere sahipti ki, ağlıyor ancak tek damla yaş akmıyor, ortalık derya oluyordu. Öyle yorgun bir kalbe sahipti ki, çarpıyor ancak tek damla kan akmıyor, ortalık aşk kokuyordu.
:) rica ederim
Gönder gelsin✨🤩
Ân onun tek tutunacağı umuttu. Ne geçmişe meydan okumaya gücü, ne de gelecekten kaygısı vardı artık. Yapması gereken eksik kalan her ne varsa iliklerine kadar tamamlamaktı. Aydınlanan mavi huzuru haykırıyordu, yeşil bambaşka açtı bugün. Bugün, çiçekler ayrı bir koktu, ayrı bir anne dedi çocuk. Bugün, yollar hep ona çıktı, bugün, yarının müjdecisi olarak kapısını çaldı.
Hem de çok bilmek isterim.
Kaç hüzün gebe mutluluğa, kaç gece sürecek bu muamma? Ne eksik kalmıştı, ne tamam değildi, neydi bu kadar mutluluğu kasıp kavuran şu yarım yamalak dünyada?
Vayyyyy 😄 harika
Biliyorum 😂😂
😄😄😄🤝
Oo baya merak ettim hadi bakalım
Her bir sayfada özgürlüğe olan hasreti artarak devam ediyordu. Kanatlarında biten derman, ömrüne sirayet eden yorgunluğundan sebepti. Sanki bir adım atsa huzur, bir adım atsa yangın yeriydi.
Hiii benim için baya üzücü
İşte sözün bittiği yere geldik.. Dünya boștır lo🤣
Dünyanın boş olduğuna dair derin düşüncelere kapılmış olsa da, yaşamaya değer çok şey vardı heybesinde.
Söyle bakalım ne olurdu
Korkusu ayrılmak değildi bulunduğu konumdan, onun tek korkusu burada kalmaya alışmaktı. Öyle de oldu, alışmıştı oraya. Kolay olmayacaktı artık gitmek. Artık korkusu büyüyerek devam edecekti, alışmak ürkütücü, aynı yerde olmak ölümden beterdi.
En çok ben isterim. O yüzden ilk bana gelsin.😂
Olgunluğunu seçmiş olduğu yalnızlığına borçluydu, belki de mecbur bırakılsaydı bu yalnızlığa çürüyecek ve bir köşede ölüp gidecekti.
@sadeolsun yazarım :)
Bilmek isterim sağ ol 🏞
Her şeyden habersiz yağmurun altında evine doğru süzülerek giderken, kapının ardında kendini bekleyen sürprizden tamamen habersiz, kulağını sağır eden şarkının sözlerinde kendini kaybediyordu. İşte, mutluluk bu kadar yakındı ona.
Çok doğru, tam istediğim. Hayat niye böyle değil ya.
Merak ettim şimdi
İnsanın göz altı çukurları yaşamına doğrudan işaret edermiş ya işte tam olarak vücut bulmuş haliydi. İçini kaplayan anlamsız gerginlik, geleceğe dair değil tamamen geçmişin esamesindendi.
son cümlesini ne olurdu bilmek isterim
Maviye tutkun bir gönlü, griyle mutlu edemezdi kimse. Uçsuz bucaksız bir dinliğine, sınır koyamazdı kendi bile. Şimdi çıktı avlusuna ve kollarını açtı iki yana. Derin bir nefes önce, derin bir mutluluk. Derin bir uyanış sonra, derin bir sevdaya koşuş.
Cok bilmek istiyorum :)
Ayaklarına vuran dalga serinliğini, rüzgârın uğultusunu sanki ilk kez hissediyordu. İlk kez bu denli mutluydu belki de duyguları da yeniden yaratılmıştı. Şimdi tek bir endişesi vardı ve korkuyordu ayak izlerini kaybetmekten; hem de o, en sevdiği dalga yüzünden.
Cok guzelmis :)
Teşekkür ederim ☺️
bilmek isterimm
Usul usul ve kimseye dokunmadan sıyrılarak geçip gitti insanların arasından. Sessizliği kulak yırtıyordu da kimse görmüyordu hüznünü. Ne bir kötülüğü ne de tek bir sitemi oldu insanlığa, şimdi vakti gelmişti kanat çırpmanın; hak ettiği o mutluluğa.
çok güzel teşekkür ederim ✨
Tabii ki
Dünyanın yaşanılabilir yer olmadığının farkına vardığından beri kendi içinde yaşıyordu tüm duyguları. Ne bir damla güveni vardı kimseye, ne en ufak his taşıyordu çevresine. Savrulan neydi bu denli, neydi bu denli kasıp kavuran kimeydi öfkesi?
Teşekkür ederim hocam 😌
Rica ederim. :)
Oluur
O kadar hakimdi ki, iyi insanların sadece iyiyi yaşamadığına, o kadar hakimdi ki, en güzel çocukların en güzel çocukluğa koşmadığına ve o kadar hakimdi ki, en büyük umutların en acı hatıralarda boğulduğuna.
Haydaa oldu mu bu şimdi hocam.. zaten aglamaklıydım şu son cümle ciğerimi delip geçti..
Boğ onları hatıralarda.
Evet lütfen
Beyaz bir perdeden mi ibaretti ömür, beyaz bir bez parçasından mı? Bir avuç toprak mıydı her şey, tez dağılan toz bulutu mu? Ya da ne önemi vardı onca karmaşıklığın? İnsan yalnızca kemikten mi ibaretti? İnsan yalnızca neydi?
Oy içim karardı bu nasıl son 😂
Olur
Vakti vardı anlatmaya, sözcükleri de asla tükenmemişti. Ancak ne anlatacak gücü vardı, ne de anlatmaya değer biri. Sustu, yalnızlığı dost oldu ruhuna. Kırgınlığı bâki, öfkesi kaldı diri. Öylece boğuldu mavilikte, öylece nefes aldı.
👍 süper. Ağzına sağlık
🍃
İsterim
Tek bir damla bulut yoktu gökyüzünde, tek bir damla su inmiyordu yeryüzüne. Göğü yırtan bu sessizlik, asla şimşekten ibaret değildi. Olmazdı da aydınlığın sebebi güneş, bu yeniden doğuşun işaretleriydi.
İsterim
Nefes alamıyor gibiydi, boğazı düğüm düğüm, sanki arşa yükseliyordu. Kan ter içinde kalmış ve tek bir adım atacak mecali yoktu. Zaten umutta tam şimdi lazım değil miydi? Tam şimdi karanlıktan çıkmamalı mıydı aydınlığa?
şu an ki beni öyle yansıtıyor ki diyecek söz yok son sözü siz söylediniz 🙂
:)
Evet
Belki ciddiye almıyordu gördüğü ve duyduğu her ne varsa ama içindeki ürpertinin de adını konuşmuyordu bir türlü. Bir işaret, bir ümit adım atıyordu geleceğe. Biliyordu ki, sonrası gerçek ve telafisi olmayacak kadar yoğundu. Ama o buna güç yetirecek miydi?
İsterim
Acı bir tebessümün gölgesi vardı yüzünde. Bu gölge ona çok tanıdıktı. En mutlu yerinden vurulmuşluğun tadını iliklerine kadar hissediyordu. İstemiyordu kimse sarsın yarasını, kim bilir belki de kabuğuna aşıktı.
De bakalım.
Sığamadık dünyadan, içindeki kör sokaklara firar ediyordu. Kâh koşuyor, kâh düşüyordu ıssız kaldırımlarda. Loş bir ışık süzmesinde beliriyordu gölgesi, sokağın ucu aydınlık, sokağın ucu sevilesi.
Isterim
O şimdi yarını özlüyordu, düne olan hasreti bitti, andan zevk almayı bile bıraktı. Umudu yarındaydı, umudun yanındaydı. Gamzesinde serinliyordu hayatın, o, çokta yarındaydı.
Buyur de
Huzuru aradığı değil beklediği yerde bulacaktı ama ne var ki, ne sabrı buna müsaade edecekti ne de vakti. Kafasını kaldırdı ve uçsuz bucaksız gökyüzüne sarıldı, umudu kokladı, mutluluğu haykırdı. Güneş gülümsedi, dünya güzelleşti.
😊
:)
Evet
Asla geri duramayacağı bir serüvenin içinde savruluyordu. Kola kola girmiş sevdalıların arasında kimseye çarpmadan yürümenin cesaretini sergiliyordu. Belki başaramayacaktı ama birine güvenmekten daha kolaydı.
Olur
Mutsuz biten masallara tahammülü olmadığı gibi bedbaht yüzlü insanlardan da nefret ediyordu. İçinde huzurun olmadığı her ne varsa beri durdu. Şimdi nasibine düşen bir parça mutluluk, bir kaç damla tebessümdü.
Teşekkürler🌸
İsterim..
Aşka olan inancını çoktan yitirmişti. Ne zor şeydi birine tekrar güvenebilmek, ne zor şeydi tekrar sevebilmek birini. Şimdi sadece bir parça umut vardı heybesinde. Bir parça umut bağlıyordu onu hayata. Güneş bu defa huzura yükselecek ve bu defa en çok kendini sevecekti.
Bayıldım..
Sevindim :)
Olur😊
İnsanın kaç hayatı olurdu ki? Kaç hayattan kaç insana meydan okurdu? Kaç defa yorulurdu insan? Nedendir bu kalabalığın öfkesi? Ben miyim sizin dert tasanız der gibi bakmıyordu. Evet, şaşırdınız değil mi? Bakmıyordu bu defa. Yansın diyordu ne varsa, yansın ben de oturup izleyeyeyim. Onlar değil miydi ben kül olurken harlayan alevi?
Güzelmiş çok tesekkürler🙏
Ricalar.
İsterim
Ruhundaki asilik ömrüne sirayet etmiş olacak ki keyif almıyordu ne yeşil ne de maviden. Kanat çırpıyordu gökyüzüne ve bu defa başarabileceğine olan inancı tamdı. Süzülecekti umuda, süzülecekti yarına. Asilik yerini tebessüme bırakacaktı, inanıyordu, zaten başka da imkanı yoktu.
Çok güzel teşekür ederim
Rica ederim ☺️
Olur
İnsan sadece poz verirken mi gülerdi? Sahi, insan sadece birilerine hoş görünmek için mi yaşardı? Çok saçma! İnsan kendine gülerdi, insan içine güleri, insan kendine hoş, insan ancak kadere gülerdi!
Olur
Şimdi durdu dünya ve soluklandı onun kalbinde. Bu defa liman kendiydi, gemi kendi. Şimdi ne geçmişi kaybetti, ne de geleceği. Bir duruşla durdu karşısında mutsuzluğum, bir duruşla kurudu. Bir duruş yok etti karanlığı, bir duruş!
Elbette
Dumanı üstünde çayını yudumladı, kan kırmızısı en sevdiği tadındaydı. Yansımasına baktı, ne çok yorulmuştu daha bu yaşta. Sordu kendine, sonra korktu cevaptan. Bir yudum daha aldı, bir yudum daha gitti hayattan.
Uu oluur
Adım atsa düşecek, dokunsa yanacaktı mutluluğa. Cesaretinden ödün vermeden kulaçlamaya başladı hüznü. Kaç deniz geçmeliydi, kaç dalga boyunu aşmalı ne önemi vardı ki?
Zktin attın ortalığı aga 🚬🚬
Söyle bakalım
Kaç yüz yıldır uyuyordu kim bilir? Kim bilir ne kadar süredir bu kadar yorgundu? Kanat çırpmaya mecali yokken nasıl uçacaktı özgürlüğüne, nasıl süzülecekti kimsesizliğe? Bir yolu olmalıydı, bulacaktı da.
Evet
Evet.
Yazar asla ilhamını paylaşmaz.
Neyse ki ben yazar değilim 😂 Yani his diyelim, öyle olmayabilir.
Demek onu yakaladım :)
İsterim
Sonsuz bir mutluluğa bir kaç satır kalmış gibiydi. Virgülden sonrası keskin, noktadan öncesi en rahat yoluydu. Varmak için ne kadar hızlı gitmeliydi, ne kadar yavaş olmalıydı tatmak için.
Olur.
Hayata gözlerini yeni açmış yavrudan farksız etrafı izliyordu şaşkın şaşkın. Şimdi tek avuntusu bir daha aynı hatalarda boğulmayacak olmasıydı. Yürüyordu, en zarif endamıyla yürüyor ve huzur akıyordu her bir adımında.
Evet?
Tek bir yudum dahi acıya yer kalmadı dünyasında, tek bir damla aksa dolup taşacak gibiydi. Arkasında bıraktığı tonlarca öfkeyi, önündeki mutluluğa yem etmeyecekti. Şimdi bir adım kalmıştı uçmaya, sadece bir adım vardı yeniden var olmaya.
Söylersen çok sevinirim
Umut henüz daha yeni başlıyordu, yeni başlıyordu yarına dair her ne varsa.
Olur
Dalgınlığına gelmiş gibiydi hayatın, sanki her şey hülyâydı. Öyle bir muhabbet taşıyordu ki içinde, korkuyordu uyanmaya, sanki tahammül edemediği rüyaydı.
Yhaa, teşekkür ederim💖
Rica ederim :)
İsterim tabi
Bir bulut vardı, bir mavi. Bir dalga geldi, bir mavi. Bir yaprak düştü, bir yeşil. Bir çiçek açtı, bir yeşil. Soldu şimdi ne varsa, yağdı, arşı aştı dalga, bu muydu titreten yürekleri, mutluluk bu muydu? Ne kadarda yabancı bir histi bu? Ne kadar da güzel..
Teşekkür ederim
Rica ederim
Olur tabi
Yaşamış olduğu her erken tecrübenin yorgunluğunu taşıyordu satırlarda. Satırlar boğuyordu geçmişi, geçmişi şekillendirmişti geleceğini. Yorgunluğu noktasından okunuyordu, umudu virgülden. Sevmeden yaşadığı ne varsa, severek yaşayamadığına olan hasretindendi.
evet söyle bakalım
Gölgesi bile yalnız bırakır insanı bir vakit. Bir vakit, kendi bile yalnız yalnız bırakır. İnsan bu ya, doğarken de yalnızdır, ölürken de. İşte, insan bu ya, yaşarken de yalnızdır, kaçarken de.
Çok teşekkür ederim güzel
rica ecerim
Seni dinliyorum.
Boğulmuş, bir kabûsta can çekişiyor gibiydi. Bitmeliydi, bitmeliydi ve sona ermeliydi tüm hüzünler. Gerçek olamayacak kadar acıydı tüm bu hissettikleri, fazlasında da gözü yoktu, umut olsun, tek gayesi de buydu; zirâ ömür, en basit haliyle, uyanık halde rüya görmek değil miydi?
Gönder gelsin. 😌
Eksik bir şey vardı yaşamında ve sanki o her şeydi. Mutsuzken dinlediği tüm şarkıların resmini asmıştı duvara, baktıkça mutlu oluyor, mutlu oldukça ağlıyordu. Hüzün boyunu aşmıştı, duygular karmaşık. Kim neye sevdalı, kimdi kime aşık?
De bakim neymiss
Dünden kalma bir mutsuzluğa hapsetmişti kendini. Bir sayfa daha eksilmesine müsaade etmeyecekti. Ne yarına umudu vardı, ne ân onun için gerçekti.
Bu doğru bu arada
Tabii
Yorulmaktan yorulur muydu bir insan? Bir insan bu kadar güç mü adım atardı huzura. Ne eksikti heybesinde, ne yarım kalmıştı? Neydi burukluğun sebebi, neyin bu kadar sağlamdı ki temeli? İnançlarına sahip çıkmaktan başka ne olabilirdi ki gayesi?
Olur hadi 🙃
Dumura uğramış sevdaların kadınıydı ve asla taviz vermezdi tek bir damla yaşamından. Ne beklemeye tahammül edebilirdi, ne de kaçabilirdi duygularından.
Güzell tam ben
Olur
Biliyordu ki kalarak düzeltmesi mümkün değildi hiçbir şeyi, o da giderek düzeltmeyi tercih etti. Ne çok muradı vardı oysa ki, ne çok umut taşıyordu. Hep kalanda mı sandın sen onca yük, bazen de gidendedir büyüklük.
Olur yaz
Nasıl da aşinaydı bu üzüntüye? Nasıl da tam öz ruhundan bir parça gibiydi? Nasıl olur da insan, en mutlu olduğundan alır tüm hüznü? Nasıl olur da insan, en güvendiğinden görür tüm kötülüğü?
İsterim
Görmek istemezdi o da, elbet bunca kötülüğü. İhanetin kol gezdiği saraylardan evlâydı sığındığı baraka. Yakıp yıkacak gibiydi ne varsa karanlığa dair. Durdu, nefesinin sesinde kayboldu. Gelen muhabbetti, gelen gelecekten miras. Huzur buydu, huzur geçmişten kısas.
Rica ederim ☺️
İsterim
Saha önce geçmediği yolların yabancısıydı bu defa. Bir kaç gözden süzülen veda yaşına, sallanan üç beş kola meftundu yüreği. Bırakıp gidemezdi, kalıp duramazdı. Nefes almak bu kadar mı zor?
Nedir
Yürüyüşü değişti birden, korku yerini güvene bıraktı. Kim koydu bu gülüşleri uçurumun kenarına? Neden bu kadar zordu ona ulaşmak? Korku muydu gülmenin bedeli, korku muydu bunca acının temeli?
Olur
İnsan üşür müydü güneşin altında, bu denli soğuk olur muydu yeryüzü? Yürüsem uzanır mıydım sevdaya, koşsam varır mıydım? Dokunsam hisseder miydim ışığı, bağırsam görür müydü sesimi? Neyse, kahve var mı?
Olur abim 😄
İhtiyaç duyduğu güç özünde gizliydi. Tahammülü yoktu samimiyetsiz gülüşlere ve dahi anlamsız onca desteğe. Hayata göz kırptı, şimdi daha çok inanıyordu, kendi dahi inanamayacaktı başardıklarına. Yolu aydınlık ve selametti, geçmişe haber salıp geleceğe selam etti.
Canımsın, rica ederim :)
Kendi cevabını paylaşmak ister misin?
En İyi Cevaplar