Kitapların hayatınızdaki yeri nedir?

Kitaplarıma bayılıyorum, onlarsız yapamıyorum, hatta bir odamı kütüphane yapmak gibi bir hayalim var, dilerim bir gün bu hayalim gerçekleşir. Paylaşmak istemediğim, ödünç vermek istemediğim sevdiceklerimdir kitaplarım benim, kimse benden ödünç kitap istemesin, zira vermek istemem. Kitap satmaya da karşıyım lakin kitap hediye etmeyi severim, ödünç kitap vermeyi sevmesem de. Tanımadığım, sesini duymadığım, yüzünü görmediğim bir kişiye kitap hediye etmiştim, sadece kargo fiyatını ödemişti, kitaplarıma mecburen fiyat belirlemek zorunda olduğum için; 5 liraya satmıştım, kitap bağışlamayı çok severim, tanımadığım bir insanı mutlu etmiştim, bu da bana yetti, belki de kendisine hediye ettiğim o kitap yoluna ışık tutacak, O'nun kalp sancısını giderecek. Her yazarın kitabının okunmaması gerektiği düşüncesindeyim, zira kitapların faydalı oluşunu yazarın kendisi belirliyor. Kitabı kaleme alana da ehemmiyet veriyorum, kitabımın bir sayfasının dahi koparılmasına dayanamıyorum, her gittiğim yere muhakkak kitap götürürüm, üstelik kitabıma zarar gelmesin diye de hazır hediye kitabına sarıp götürürüm, sanarlar ki kendime yeni kitap aldım, sadece kitabımı korumak için yaptığım bir şey bu. Kitap görünce cıvıl cıvıl olan, heyecanlanan bir insanım ben. Almak istediğim bir kitabı uygun fiyata görmüştüm bir kırtasiyede, üstelik sıfır kitap, hemen kaptım, bir tane kalmış, demek ki o kitapta beni bekliyordu, hemen de gözüm çarptı, insan bir şeyi kalbiyle takıntı yapmadan arayınca o şey onun lehineyse karşısına çıkıyor bence, işaretleri takip etmek lazım, o kitapta benim olmayı bekliyordu, hatta telefonuma da not etmiştim o kitabı alacağımı ve aldım. Kitaplar beni hayatla barıştırdı, onlar benim dostum, kitap okurken insan küfür eder mi, işte ben küfür ettim, çünkü uyandım, çünkü kitaplarım beni uyandırdı, nasıl manipüle edildiğimi gösterdi bana, kendimi korumayı öğretti,"Bana Yalan Söylediler"şarkısını daha derinden dinledim kitaplarım sayesinde, bana yalan söylemişler, kitaplarım bana bunu gösterdi, insanları da okuyorum, bunu kitaplarım sayesinde yaptım, kendimi kabullenmem ve öz şefkatle tanışmam da kitaplarım sayesinde oldu, kitaplarım bana beni tanıttı, aslında nasıl bir insan olduğumu, nerelerde hata yaptığımı gösterdi. Bence romanlarda kişiye kendini gösteriyor, romandaki bir karakteri insan kendine daha yakın görebiliyor, o kişiyi belki de kendisi olarak hayal ediyor, diğer karakterlerin yanlışını ders edinebiliyor, çok yönlü düşünebiliyor, daha esnek oluyor, daha yapıcı.. Doğru olan kitaplar insana bir çok güzellik katıyor, ben kendimi kitaplarım olmadan düşünemiyorum, onlar benim bebeklerim, okşamaktan ve sevmekten hoşlandığım, yüreğime şenlik veren yaşama mutluluklarım

Kitaplar benim kurtarıcım. Gerçek hayattan beni sağlıklı bir şekilde koparıyor. Her dönemden, her düşünceden farklı farklı bir sürü insan tanıyıp onlarla sohbet ediyorum. İnsanı o kadar huzurlu ve tuhaf hissettiriyor ki.. tek kötü tarafı sanırım hepsinin bitiyor olması :/ ayrıca kitap okumak uyanışa işarettir. Sancılıdır ama sürüden biri olmadığınızı fark ettikçe bundan haz alırsınız. Düşünce yapınız değişir eski siz olamazsınız.