Nietzsche’nin üst insan tanımı hakkında ne düşünüyorsunuz?

"Tanrı öldü" diyerek binlerce yıllık insanlık tarihinde gücün merkezine oturtulan -tanrı kavramını- yokettiğinden, insanlığın -tanrının varolmadığı geleceğe ait zaman diliminde- boşluğa düşmemesi için tutunabilecek bir dal olarak işaret ettiği kavramdır (tanrı kavramının boşluğunu dolduran) bana göre "üst insan".

Nietzsche'nin, tanrının --insan eliyle oyulmuş-- tahtına oturtuğu üst insan kavramını, insanlığın kendi ahlaki değerlerini yeniden kurgulayabildiği bir zaman da her bireyin kendi içsel mücadelesi ile erişebileceği, fazlaca güce dayalı hiyerarşiyi öven, çoğulculuktan ziyade bireysel kazanımların önemli olduğunu da işaret eden bir tanım gibi algılamaktayım.

Bu tanımın kitlelerce uygulanabildiği bir an yaşanır mı emin değilim. Zira bunun gerçekleşebileceğine olan ümit, bataklık koşullarında varolan bir canlının bu ortamdan bireysel ömründe kurtulup daha iyi ortam koşullarında yaşamaya adapte olmasını beklemek gibidir. Artık toplumsal çürümüşlükle o kadar iç içe parazitimsi bir yaşam durumuna doğuyor ki insan, bundan varlığı ile özüne yara verdirmeden kurtarıp, kendi yalıtılmışlığın da, diğerlerinin de bu süreci sorunsuz atlatmasını beklemesi imkansıza daha da yakın halde Nietzsche'in yaşadığı döneme göre.

Kendi yaşamından çok sonra ki nesiller de insanların bu seviyeye ulaşağına ümitle baksa da günümüz insanlığınından haberdar olsa muhtemeldir "Tanrı öldü" diyerek tanrıyı bu kadar çabuk bir şekilde tahtından etmeye çalışmazdı.

Çok severim bu tanımını üst insan olabilen kişi farklı düşünebilen de kişidir bir yerde okumuştum İsrail gizli servisi mossad bu ilkeyi benimser 10 kişilik bir karar ekibi vardır içlerinden bir kişi herzaman tam tersi karar vermek zorundadır 10 kişi den sadece 1 tanesi felsefeci dir 😀

Aslında düşününce herkesin bu yolu seçmesi lazım diyoruz ama tam tersi çoğu insan içgüdülerini dinlemeyi tercih ediyor. Galiba aklımız olduğunu hala kabullenemedik insanlar olarak