Mutsuzluğunuza bir kitap yazsaydınız ilk sayfada kime teşekkür ederdiniz?

Aydınlanmama katkısı olan herkese sonsuz teşekkürlerimi sunardım.. O döneme ben mutsuzluk demiyorum …Aydınlanma süreci diyorum.. Ve bu durum için karşılaştığım her olay ve kişinin bana muazzam katkısı oldu.. Bizim için işleyen muazzam bir ilahi plan var.. Bunu görmek, anlamak muazzam bir mutluluk ve huzur aslında.. Ne demiş Paulo Coelho Simyacı adlı kitabında” Kim olursan ol, ne yaparsan yap.. Bütün yüreğinle bir şeyi çok istediğin zaman evren bunun için harekete geçer ve evrenin ruhunda bu istek oluşur.. Bu senin yeryüzündeki özel görevindir”.. Böyle olmasını ben çok istemiştim ve gerçekten oldu.. Allah’a sonsuz şükürler olsun 🙏

Soruyu çok sevdim öncelikle. Yüreğinize sağlık.
Mutsuzluğuma sebep olan herkesi affettim.
Hayatımdan her geçenin bıraktığı iz için minnettarım. Mutlu olmak gibi mutsuz olmakta bizler için. Yaşamam gerekiyormuş yaşadım ve bitti. Yaşadıklarım şimdiki beni ‘ben’ yaptı. İnsan ham doğar yaşadıklarıyla şekil alır. Büründüğüm şekil için herkese minnet borcum var. Yanlız ilahi adalete teslimiyetim onları af sebebimdir.! Söylemeden geçemeyeceğim 🙃

Mutsuzluğumun sebebini hiç kimseye bağlamadım şimdiye kadar. Bir insan beni rahatsız ediyorsa çıkarırım hayatımdan, beni mutsuz edemez. Bu konuda sanırım kimseye teşekkür edemeyeceğim, ailem ve sevdiğim insanlar hariç kimse beni mutsuz edebilecek kadar değerli değil. Üzülürüm, belki ağlarım ama sakinleştiğim an o kişide o konuda bitmiştir benim için. Uzun sürmüyor yani.