Gelecekteki eşime yazdığım şiir nasıl olmuş?

Aşkın hakikat efsunları, o kalpte bir cihan-ı ıztırap, Özlemle titreyip figan eder gönül, mâh-ı müjgân-ı heyecan. Hasretin pençesinde her dem raks eder gönlün vicdan. Gurbet yollarında özlemle yürüyorum, her bir an hükm-ü tecessüm, Sensizlik içinde yanar durur gözlerim aşkın semt-ü tahayyül. Hasretin rüzgârında aşkın izini sürebilmek, Kavuşma temennisiyle dolu gönlüm, aşkın ney ü sada mey ü aşk ü sefâyı ihata etmiş bir velveledir. Gel ey yâr, gurbetin kıvılcımını birlikte söndürelim, Uzak diyarları aşalım, aşkın nurlu tebessümünün hülyasında. Aşkın ışığıyla aydınlansın her bir zulmet, Kavuşma arzusu, sevdanın şimşek çakmış cihan-ı bî-pervâsında gizlenen bir mânâyı mecaz etmektedir. Benim aşkım sana yönelmiş bir vecd ü heyecan ü arifanâne bir düşüncedir, Özlemle çarpan her bir nabzım, seninle tevhid olmuş bir dâvâdır. Hasretle dolup taşan bakışlarım, sevdanın derin menzilinde, Kavuşmak dileği, aşkın ser-şeref-i revanında daima mütevazi bir sır gibi durmaktadır. Kavuşma arzusu, içimdeki alevdir hep yanıp tutuşan, Gel ey sevgili, aşkınla beni yak Hasret gurbette seninle her dem, Kavuşmak arzusu, aşkın ateşiyle içimi seninle her an tutuşturan kalbimde bir mümessildir.