Hangi kitapta ruhunu buldun?

Aleyküm selam.

Gülseren Budayıcıoğlu'nun tüm kitaplarında kendimi buldum diyebilirim lakin ilk okumuş olduğum kitabı daha çok tesir etti bana. Hayata Dön kitabını okudum Gülseren Hanım'ın ilk olarak.

Âlâ'yı çok sevdim, onu görmeyi ve ona sımsıkı sarılmayı isterdim, ben onun kadar şanssız değildim lakin benzeşen o kadar çok yönümüz var ki kendisiyle.

Bende Âlâ gibi insanlar içinde nasıl konuşmam gerektiğini, nasıl davranmam gerektiğini bilmeyen bir insanım, belki hâlâ öyleyimdir, hâlâ da bildiğim pek söylenemez ya, sosyal bir insan da değilim. Âlâ gibi dışlanmış bir çocukluk yaşadım, tabii ki Âlâ gibi şanssız değildim lakin yine de şanssızdım, insan ailesini kendi seçemiyor, kendini ifade edemeyen, hayalet bir kızdım. Âlâ gibi kimse benimle aynı sırada oturmak istememiş. Âlâ'nın hayata olan öfkesini çok iyi anlıyorum , onun hikayesi bana çok dokundu, dilerim her daim güler yüzü Âlâ'nın, hikayesinin başlangıcı güzel olmadı lakin sonunun güzel olması sevindirdi beni. Bana da kimse klavuzluk yapmadı , yol göstermedi, kendi yolumu kendim bulmak zorunda kaldım, insanın belli bir yaşa gelene kadar doğru bir klavuza, rehbere ihtiyacı oluyor, kimsesiz değildim lakin kimsesiz gibi büyüdüm. Âlâ'yla çok içselleştirdim kendimi. Onun yürüyüşünde dahi kendimi gördüm, mutlu bir sonu haketti o, çirkin ördek yavrusuyken bir kuğuya dönüştü, dönüşümü mükemmel oldu, kazanmasına, kaybolup gitmemesine öyle çok sevindim ki, yolu hep açık olsun.

Bir de Camdaki Kız kitabındaki Nalan'a benzetiyorum kendimi ucundan kıyısından.

Nalan'da değersizlik duygusunu yaşayan, kendi gerçeğini bulamamış bir kız, başkalarının istediği hayatı yaşamış ve kendine ben ne istiyorum diye sormamış, sevgisiz büyümüş, en ufacık ilgi gördüğünde bağlanan bir kişi, dili ve kalbi aynı, cam bir fanusun içine kapatılmış, hayatı pencereden izleyen, kendine yabancı, esas derdini bilmeyen, kendi gerçeklerinden kaçan , yüzleşmeye cesareti olmayan, safça bir kız, maddiyata değil de manevi değerlere önem veren bir güzellik. Nalan'da da kendimi gördüm lakin Nalan gibi uyumlu olsam da hayatımın önceki dönemlerinde , Nalan kadar sakin olamadım, tam manasıyla benzemiyorum Nalan'a lakin benzeyen yönlerimde var.

Netice olarak çoğunlukla Âlâ'ya benzesem de ikisinin karışımıyım diyebilirim

Tutunamayanlar, Genç Werther’in Acıları, Şeker Portakalı, Vadideki Zambak, Hayvan Çiftliği, Suç ve Ceza daha çok var ama bu kitaplar şu an ilk aklıma geldi.